Niyə Həzrət İbrahim (ə) oda atılanda, Allahdan kömək istəmir?


Quran buyurur: “Kim Allaha təvəkkül etsə, O, ona kifayət edər”. (Təlaq” 3). Həzrət İbrahim peyğəmbəri (ə) göstərmək olar. Belə ki, Nəmrud onu atəşə atmaq istəyəndə, İlahi mələk onun yadına salır ki, Allahdan yardım istəsin. Ancaq o Həzrət (ə), cavabında deyir: “Allahın mənim halımdan xəbər tutması, məni Ondan (nicat) istəmək üçün ehtiyacsız etmişdir”. Əlbəttə, təvəkkülün bu dərəcəsi ancaq siddiqlərə məxsusdur. Həqiqi təvəkkül məhz budur. Yəni, insan əlini hər şeydən üzər və ürəyində inanar ki, onun Allahı vardır və həmişə Onu himayə edir. Ona görə də heç bir çətinliyə görə nigaran və pərişan olmur. “Möminlər yalnız o kəslərdir ki, Allah zikr olunduqda qəlbləri qorxar, Onun ayələri onlara oxunan zaman imanlarını artırar və daim öz Rəbblərinə təvəkkül edərlər”.(“Ənfal” 2).


Hz Nuhun (ə) Nuh adlanmasının səbəbi nədir?!


Bir neçə hədislə suala cavab verək: 1. İmam Sadiqdən (əleyhissəlam) belə nəql olunmuşdur: “Nuhun (əleyhissəlam) adı “Əbdül-Ğəffar” olmuşdur. O, öz halına (çoxlu ağlamış və) növhə söylədiyinə görə “Nuh” adlandırılmışdır.
2. Həmçinin İmam Sadiqin (əleyhissəlam) belə buyurduğu nəql olunmuşdur: “Nuhun adı “Əbdül-Məlik” idi. O, beş yüz il ağladığına görə “Nuh” adlandırılıb”.
3. İmam Sadiqin (əleyhissəlam) belə dediyi rəvayət olunmuşdur: “Nuhun adı “Əbdül-Əla” olmuşdur. Ona beş yüz il ağladığına görə “Nuh” deyilib”.


Həzrət Musaya (ə) edilmiş dörd vəsiyyət hansı məsələlər haqda idi?!


Həzrət Musa (ə) Allah Təala tərəfindən dörd şeyə vəsiyyət edilmişdir ki, bunları biz də bilsək faydalı olar.
1. O zamana qədər ki, Allahın səni bağışladığını bilmirsənsə, insanların eybi ilə işin olmasın. Özünün bağışlanmağın üçün vasitə fikirləş.
2. O zamana qədər ki, xəzinələrimdə olan sərvətin bitdiyini bilmirsənsə, ruzi üçün qüssə yemə. Sənə yazılan sənə çatacaqdır.
3. O zamana qədər ki, Mənim hakimiyyətimin sona çatdığını bilmirsən, heç kimə ümid etmə.
4. Təhlükəli düşmən olan şeytanın ölüm xəbəri sənə çatmayıbsa, onun hiyləsindən amanda olma...


Həzrət Musa (ə) hansı keyfiyyətinə görə seçilmişdi?


İmam Baqir (ə) nəql edir: “Həzrət Musaya (ə) 30 gün vəhy gəlməsi kəsilir. Ona görə də Şamın ətrafında olan Əriha adlı dağa qalxır və buyurur: “Ey Pərvərdigar! Nəyə görə vəhyini məndən saxlamısan və həbs etmisən? Düçar olduğum günaha görədir? Mən indi Sənin dərgahına gəlmişəm ki, hansı şəkildə razı olsan, məni cəzalandırasan”. Allah vəhy edir: “Ey Musa! Bilirsənmi ki, niyə Öz vəhy yolumla səni başqa bəndələr içərisindən seçmişəm?”. Musa (ə) deyir: “Bilmirəm, ey Allahım!”. Allah buyurur: “Ey Musa! Bəndələrimə nəzər saldım və onların arasında səndən daha təvazökar olanını görmədim. Ona görə də səni başqa bəndələr arasından seçdim və Öz kəlamıma məxsus etdim”.


Həzrət İsanın (ə) diriltdiyi ölü, ağılsız insana nə dərsini verdi?


Həzrət İsa (ə) buyurur: “Sükut et, diriltmək sənin işin deyildir. Sən o nəfəsə malik deyilsən. Ölünü dirildən nəfəs elə olmalıdır ki, yağış suyundan pak olsun. Səma xəzinəsinin əmini olmalıdır. Fərz edək ki, sən Musanın (ə) əsasını əldə etməyi bacardın. Musanın (ə) əlinin sirrini haradan əldə edəcəksən?”.
Bu insan səfeh, ağılsızın biri idi. İnadkarlıqla dedi: “Əgər mən layiqli deyiləmsə, sən ki, layiqlisən. O adı çək və ölüləri dirilt”. Həzrət İsa (ə) bu sözləri eşidən zaman üzünü göyə tutur və deyir: “Allahım! Bu nə sirdir? Niyə bu ağılsız bu qədər təkid edir? Təəccüblüdür ki, bu ağılsız özünü düşünmür. Öz xəstəliyini düşünmür. Özünün ölməsini buraxıb, başqasının ölüsü barəsində niyə düşünür ki?!”. Allah Təal tərəfdən nida gəldi: “Bu, o insandır ki, ruh aləminə arxa çevirmişdir. Ona görə də nə axtarırsa, bu meylinə görədir. Onun ruhuna tikan əkilmişdir ki, səmərəsi də elə həmin yersiz axtarışdır. O kəs ki, dünyada tikan əkər, gül tikana çevrilər. Əgər üzünü yarına tərəf tutarsa, o yar onun üçün ilana çevrilər. Hər nəyə toxunarsa, onu ilan zəhərinə çevirər...


Məsumların (ə) məadı fərqlidirmi?!


“Hər kim bir zərrə ağırlığında yaxşı iş görmüşsə, onu(n qarşılığını, yaxud eyni ilə təcəssümünü) görəcəkdir. Və hər kim bir zərrə ağırlığında pis iş görmüşsə, onu görəcəkdir”. (“Zəlzələ” 7-8).
İmam Sadiq (ə) bu ayənin: “Hər bir canlı (mütləq) ölümü dadacaqdır. Qiyamət günü sizin mükafatlarınız tam şəkildə veriləcəkdir. Odur ki, oddan uzaqlaşdırılan və Cənnətə daxil edilən kəs doğrudan da kama çatmışdır. Bu dünya həyatı aldadıcı maldan başqa bir şey deyildir”. (“Ali-İmran” 185) təfsirində buyurmuşdur: “Qiyamət bərpa olan zaman Peyğəmbəri (s) çağırarlar və ona gül yarpağına bənzəyən behişt paltarı geyindirərlər. O, Allah ərşinin sağ tərəfində dayanar. Ondan sonra Həzrət İbrahimi (ə) çağırarlar və ona ağ rəngli behişt paltarı geyindirərlər. O, Allah ərşinin sol tərəfində qərar tutar. Ondan sonra Əli İbni Əbutalibi (ə) çağırarlar və ona gül yarpağına bənzər gözəl paltar geyindirərlər...


Həzrət Musanın (ə) Uca Allahdan xəbər aldığı adamlar kimdir?


Ustad Ənsarian nəql edir: “Bir gün Musa ibn İmran (ə) Allaha buyurur: “Mənim elm, dərk və ibadət cəhətdən qiymətim neçədir?”. Allah Təala buyurur: “Qiymətin 5-dir. Heç bir əskiyin yoxdur”. Musa (ə) deyir: “Allahım! İnsanların arasında elələri var ki, bizim arxamızca yersiz sözlər danışırlar?”. Allah buyurur: “Çoxdur”. Deyir: “Niyə?”.
Buyurur: “Bəzi insanların əxlaqı – yersiz danışmaqdır”. Deyir: “Allahım! Sənin böyük qüdrətin vardır. Elə bir iş görə bilməzsən ki, onların yersiz danışmaqlarını qət edəsən?”.
Buyurur: “Xeyr, Mənim dünyada insanların işi ilə işim yoxdur. Onlar nəinki sənin arxanca yersiz söz danışırlar, bəlkə onları xəlq edən Allah olan Mənim də arxamca minlərlə yersiz söz danışırlar. Onlar deyirlər ki, bu aləmin Allahı yoxdur. Halbuki, Mən varam və onların ruzisini verirəm”.


Allahın əzəmətli adı Bələm Bauradan necə alındı?


... Əli ibni İbrahim Qumi bu ayənin təfsirindən sonra yazmışdır ki, atam İmam Rzadan (ə) nəql edirdi ki, o Həzrət (ə) buyurmuşdur: “Bələm Baura Allahın əzəmətli adına malik idi. Əzəmətli adın vasitəsilə dua edərdi və Allah da duasını yerinə yetirərdi. Sonda Firona tərəf meyil etdi. Onun saray əhlindən oldu. Firon Musanı (ə) və tərəfdaşlarını tutmaq üçün ona müraciət etdi. Ona dedi: “Allahdan istə ki, Musanı (ə) və səhabələrini bizim tələmizə salsın”. Bələm uzunqulağa minir ki, Musanı (ə) axtarmağa getsin. Uzunqulaq yol getməkdən imtina edir və Bələm heyvanı döyməyə başlayır. Allah Təala uzunqulağın dilində olan qıfılı açır və uzunqulaq deyir: “Vay olsun sənə! Məni nə üçün döyürsən?! İstəyirsən ki, mən səninlə gəlim və sən də Allahın peyğəmbərini (ə) və iman əhlini nifrin edəsən?!”. Bələm bu sözlərdən sonra heyvanı o qədər döyür ki, nəhayət heyvan can verir. O andan sonra Allahın əzəmətli adı onun dilindən götürülür. Quran onun haqqında buyurur: “Beləliklə şeytan təqibinə məruz qalan və nəhayət yolunu azanlardan olan şəxsin(Musanın (ə) zamanında yaşamış alim Bəl’əm Bauranın) hekayətini oxu. Əgər istəsəydik, həmin ayələrin vasitəsi ilə onu mütləq ucaldardıq”.


Həzrət Musanın (ə) duasını səsləndirən cavan, onu nə ilə əsəbiləşdirdi?


Həzrət Musa (ə) bu cavanı çox axtarır və nəhayət, yoldan keçən zaman bir qaradərili qul görür ki, alnında səcdənin təsiri qalmışdır. Ona salam verdi və adını soruşdu. O da adının Bərəx olduğunu dedi. Həzrət Musa (ə) ondan xahiş edir ki, gəlsin və Allah Təaladan yağış istəsin. O zaman ki, səhraya çatırlar, bu qaradərili cavan əllərini göyə qaldırıb, bu cür münacat etməyə başladı: “Allahım, bu qəhətliyi və bahalığı bitir bizim üçün. Sənin mülayimliyindən uzaqdır ki, bizə əzab verəsən... Məgər Sənin bəndələrin sənin hökumətindən qaça bilərlərmi ki, onlara əzab verməkdə tələsmisən?”. Bərəx bu sözləri deyən kimi, yağış yağmağa başladı. Yağış o qədər yağdı ki, Bəni-İsrayilin hamısı sirab oldular. Bərəx şəhərə gəldi və Musaya (ə) dedi: “Ey Musa! Gördünmü ki, Allahla necə münacat etdim və Allah da mənə insaf verdi”.
Həzrət Musa (ə) onun Allaha qarşı cəsarətindən əsəbiləşdi. Onu cəzalandırmaq istədi. Ancaq Allah tərəfindən vəhy gəldi: “Ey Musa! Bu qaradərili qulla işin olmasın. Çünki o, hər gün üç dəfə bizi sevindirir”.


Mömin sevincli olmalıdır, yoxsa kədərli?


Həzrət İsa (ə) ilə Həzrət Yəhya (ə) o peyğəmbərlərdəndirlər ki, zahidlik və Allah qorxusu sahəsində yüksək dərəcəyə çatmışdılar. Bir gün bu iki peyğəmbər bir-biri ilə rastlaşır.
Həzrət Yəhya (ə) görür ki, Həzrət İsa (ə) gülümsəyir. Ona xitab edərək, deyir: “Niyə səni qafil insanların simasında görürəm? Sanki İlahi əzabdan amandasan?”. Həzrət İsa (ə) cavabında Həzrət Yəhyaya (ə) buyurur: “Nə səbəbdən səni nigaran və narahat görürəm? Sanki İlahi rəhmətdən ümidsiz olmusan?”. Hər ikisi bu mövzular haqqında müzakirələr etməyə başladılar. Ancaq bir yerə gəlib çata bilmədilər. Ona görə də İlahi vəhyin enməsini gözlədilər. Allah Təala onlara belə bir vəhy göndərdi: “Siz iki nəfərin arasından Mənim üçün ən sevimlisi o kəsdir ki, üzü gülür və Mənə qarşı hüsnü-zənni daha çoxdur”.


© Gürcüstan - İslami Təhqiqat qrupu 2012 . Flag Counter