İblİs İnsan cİldİnə girə bİlərmİ?

əziləi elə düşünülə ki, şeytan insan cildinə giə ilməz. Ancaq əksə alimləin nəzəi elədi ki, şeytan insan cildinə giə ilə. Xüsusilə də hədisləimizdə oxuyuuq ki, İlis aşqa valıqla kimi insan cildinə də giə ilə. Məsələn, Quanda elə deyili “Və (xatıla) o zaman(ı) ki, Şeytan onlaın gözləində (atil) əməlləini zinətləndidi və «u gün insanladan sizə qali gələcək i kimsə yoxdu və mən sizə pənah veənəm» dedi. eləliklə, iki dəstə i-iləini gödükləi zaman o, daanlaı üstə geiyə döndü və dedi «Mən sizdən uzağam (mənim sizin əməlləinizə heç i qaışacağım yoxdu), mən sizin gömədiyiniz şeyi (mələkləin nazil olmalaını və kömək etmələini) göüəm. Həqiqətən, mən Allahdan qoxuam və Allah şiddətli cəza veəndi». (“Ənfal” 48). / /əli, u ayədən göündüyü kimi şeytan insan cildinə giə ili. Hədisləin iində oxuyuuq ki, queyş əd meydanına getməyi qəaa alan zaman əni Kənanə tayfasının hücumundan qoxudu. Çünki əvvəllə düşmən idilə. u zaman İlis əni Kənanə qəiləsinin aşçılaından ii olan Səaqə ini Malikin cildində onlaın soağına gəli. Onlaı inandıı ki, onlala i yedədi və heç kim onlaa qali gələ ilməz. Ancaq mələkləin nazil olmasını göəndən sona gei çəkili, qaçı. u hədisdən də göünü ki, şeytan insan cildinə gii, insanlaı aldada ilə. /Əllamə Təatəai “Əl-Mizan” təfsiində İslamın əvvəlindəki əzi hadisələə işaə edəək, nəql edi ki, İlis əzi kafiləin cildinə gii və insanlaı yolundan azdııdı. O, kafilələ söhət edi və Peyğəməə (s) qaşı çıxmağa təşviq edidi. Məsələn, Peyğəmə (s) vəfat edən zaman Məğiə ini Şöənin cildinə gii insanlaı əni Haşimə qaşı təhik edidi. /Şeytanın insan cildinə giməsi o demək deyildi ki, öz həqiqi mahiyyətindən xaic olu, mahiyyətini dəyişi. əlkə u o deməkdi ki, insanın hiss və idak qüvvəsində müxtəlif şəkillədə hiss olunu. /Allah uyuu «Ey Adəm övladlaı, məada Şeytan ata və ananızı Cənnətdən çıxatdığı - elə ki, ayı yeləini özləinə göstəmək üçün liaslaını əyinləindən çıxadığı - kimi sizi (də) aldatsın və azdısın! Şühəsiz, o və onun qəiləsi sizi sizin onlaı göə ilmədiyiniz yedən göülə. (O əşəi gözlə göünməyən mələk və uh kimi lətif i yedi.) Ələttə, iz Şeytanlaı imanı olmayan kəsləin aşçılaı etmişik». (“Əaf” 27). /u ayədən gömək olu ki, heç kəs şeytanı həqiqi sifəti ilə gömü. Ancaq onla insanı göülə. Şeytan napak i insan cildinə giə ili. əzi hədislədən gömək olu ki, peyğəmələ (ə) şeytanı həqiqi siması ilə göüdülə. /Şeytan peyğəmləin (ə), İlahi Övliyalaın, İmamlaın (ə) cildinə giə ilmədiyi kimi, pak Əhli-eyt (ə) davamçılaının cildinə də giə ilmi. Peyğəmə (s) uyuu “Şeytan mənim sİmama giə ilməz, nə vəsiləimdən iinin və nə də Əhli-eyt (ə) davamçılaından iinin simasına giə ilməz”. /Şeytan insanı göə ilə, ancaq onun niyyətindən və qəsdindən heç i zaman xəəda ola ilməz. Çünki una elmi yoxdu. Heç i yedə u cü iddiaya ast gəlinməmişdi. Xüsusilə də əgə u məsələ qey məsələsidisə. Qey elmini Allahdan, pak əndələindən (peyğəmələ və İmamla) aşqa heç kim ilmi. Şeytanın elə i qüdəti yoxdu ki, u elmi əldə edə ilsin. /Həzət Peyğəmə (s) aşqa yedə elə uyuu “Hə kim məni yuxusunda göə, məni həqiqətdə gömüş deməkdi. Çünki şeytan mənim sİmamda zahi ola ilmi”. /eləliklə deyə iləik ki, şeytan ancaq kafiləin və napak insanlaın cildinə giə ilə və u cü aşqalaını yolundan azdıa ilə. Ancaq heç i zaman həqiqi Əhli-eyt (ə) davamçısının simasına giə ilməz.