Həzrət Peyğəmbərİn (s) namazı necə qılınır?

Seyid in Tavus (.ə.) mötəə sənədə əsasən, İmam izadan (ə) elə əvayət edi / \"İmam izadan (ə) həzət Cəfə Təyya (.ə) namazı aədə souşdula, həzət uyudu / Niyə həzət Məhəmməd (s) peyğəməin namazından xəəsizsən? ..... Sual veən şəxs dedi / Ey əsulullahın (s) övladı! Həzət Peyğəməin (s) namazını mənə öyət! Həzət uyudu / İki əkət namaz qılısan hə əkətdə 1 dəfə Həmd suəsini və 15 dəfə Qəd suəsini oxuyusan. Sona ükuda, 15 dəfə ükudan qalxdıqdan sona qiyamda 15 dəfə, 1-ci səcdədə 15 dəfə, 1-ci səcdədən qalxı otuduqda 15 dəfə, 2-ci səcdədə 15 dəfə və 2-ci səcdədən qalxdıqdan sona otuaq vəziyyətdə 15 dəfə Qəd suəsini oxuyusan. Sona (ikinci əkətdə, ikinci səcdədən sona otuaq vəziyyətdə 15 dəfə Qəd suəsini oxuduqdan sona) təşəhhüd və salamı deyisən. Elə ki, namazı qutadın səninlə Allah Təala aasında olan ütün günahla ağışlana və Allah Təaladan hə hansı hacəti istəsən əva ola. Sona isə u duanı oxuyusan / Duanın əəcəsi / لا اِلهَ اِلا اللّهُ رَبُّنا وَ رَبُّ آبآئِنَا الاَوَّلينَ لا اِلهَ اِلا اللّهُ اِلهاً واحِداً وَ نَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ لا اِلهَ اِلا اللّهُ لا نَعْبُدُ اِلاّ اِيّاهُ مُخْلِصينَ لَهُ الدِّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ اَنْجَزَ وَعْدَهُ وَ نَصَرَ عَبْدَهُ وَ اَعَزَّ جُنْدَهُ وَ هَزَمَ الاَحْزابَ وَحْدَهُ فَلَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَى ءٍ قَديرٌ اَللّهُمَّ اَنْتَ نُورُ السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ وَ اَنْتَ قَيّامُ السَّمواتِ وَ الاَرْضِ وَ مَنْ فيهِنَّ فَلَكَ الْحَمْدُ وَ اَنْتَ الْحَقُّ وَ وَعْدُكَ الْحَقُّ وَ قَوْلُكَ حَقُّ وَ اِنْجازُكَ حَقُّ وَ الْجَنَّةُ حَقُّ وَ النّارُ حَقُّ اَللّهُمَّ لَكَ اَسْلَمْتُ وَ بِكَ آمَنْتُ وَ عَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ وَ بِكَ خاصَمْتُ وَ اِلَيْكَ حاكَمْتُ يا رَبِّ يا رَبِّ يا ربِّ اِغْفِرْ لى ما قَدَّمْتُ وَ اَخَّرْتُ وَ اَسْرَرْتُ وَ اَعْلَنْتُ اَنْتَ اِلهى لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اغْفِرْ لى وَ ارْحَمْنى وَ تُبْ عَلَىَّ اِنَّكَ اَنْتَ التَّوابُ الرَّحيمُ. / Duanın oxunuşu / La ilahə illəllahu əuna və əu aainəl-əvvəlin. La ilahə illəllahu ilahən vahidən və nəhnu ləhu muslimun. La ilahə illəllah, La nə`udu illa iyyah. Muxlisinə ləhud-dinə, və ləv kəihəl-muşikun. La ilahə illəllahu vəhdəhu, vəhdəhu, vəhdəh. Əncəzə və`dəhu və nəsəə ə`dəh. Və əə`zzə cundəh, və həzəməl-əhzəə vəhdəh. Fələhul-mulku və ləhul-həmd. Və huvə əla kulli şəyin qədi. Əllahummə əntə nuus-səmavati vəl-əzi və mən fihinn. Fələkəl-həmd. Və əntə qəyyamus-səmavati vəl-əzi və mən fihinn. Fələkəl-həmd. Və əntəl-həqqu və və`dukəl-həqq. Və qəvlukə həqqun və incazukə həqq. Vəl-cənnətə həqqun, vən-naə həqq. Əllahummə ləkə əsləmtu və ikə aməntu. Və ələykə təvəkkəltu. Və ikə xasəmtu və iləykə hakəmtu. Ya əi, ya əi, ya ə. İğfi li ma qəddəmtu və əxxətu. Və əsətu və ə`ləntu. Əntə ilahi, la ilahə illa ənt. Səlli əla muhəmmədin və ali muhəmməd. Vəğfi li, vəhəmni və tu ələyy. İnnəkə əntət-təvvau-əhim. / Duanın təcüməsi / Allahdan aşqa məud yoxdu! izim və izdən öncəki ata-aalaımızın əidi. Allahdan aşqa məud yoxdu! İadətə layiq məud və vahiddi. iz ona təslim olmuşuq (islam gətimişik). Allahdan aşqa məud yoxdu! Ondan aşqasına iadət etmiik. Dinimizi ona xalis (ixlaslı) etmişik. axmayaaq ki, müşikləin xoşu gəlməsin. Allahdan aşqa məud yoxdu! O vahiddi, vahiddi, vahiddi. Öz vədəsinə vəfa etdi. Öz əndəsinə yadım etdi. Öz qoşununu izzətli etdi. Təkaşına düşmən odusunu məğlu edi. ütün mülklə və ütün həmd və sitayişlə ona məxsusdu. O hə şeyə qadidi. İlahi, Sən göyləin, yein və onlada olanlaın (valıqlaın) nuusan! ütün həmd və sitayişlə sənə məxsusdu. Sən göyləi, yei və onlada olanlaı əpa edənsən! ütün həmd və sitayişlə sənə məxsusdu. Sən haqsan və Sənin vədən də haqdı. Sənin sözün haqdı və Sənin əməlin haqdı. Cənnət haqdı və cəhənnəm haqdı. İlahi Sənə təslim oldum və Sənə iman gətidim. Sənə təvəkkül etdim və Sənin üçün (pislələ) düşmənçilik etdim. Sənin üçün mühakimə etdim. Ey əim, ey əim, ey əim. Mənim keçmişdə etdiyim və gələcəkdə edəcəyim günahlaımı, gizlində və aşkada etdiyim günahlaımı ağışla! Sən mənim Allahımsan! Səndən aşqa məud yoxdu! Məhəmməd və ali Məhəmmədə salavat göndə! Məni ağışla və mənimlə mehian davan! Mənim tövəmi qəul et! Həqiqətən də Sən tövələi qəul edən və əhmlisən! / Əllamə Məclisi (.ə) uyumuşdu / u namaz məşhu namazladandı və əhli-sünnə və şiə məzhəi onu öz kitalaında əvayət etmişlə. Alimlədən əziləi u namazı cümə gününün namazlaından hesa etmişlə, lakin əvayətdə u məsələyə toxunulmayı və zahiən u namazı cümə günündən aşqa günlədə də qlmaq ola. (Məfatihul-cinan, s-74).