Həzrət Mehdİnİn (ə) qeyb dövründə olmasının faydaları nədİr?
span style="font-size12pt;"İndi ki, həzət Məhdi (ə) haqqında söhətimiz ua yetişdi, onda ona aid olan əsas sualladan iinə cava veməyimiz yeinə düşə. Sual udu ki, İmamın (ə) qey dövündə olmasının nə kimi faydası va? aşqa sözlə desək, İmamın (ə) qey dövündə yaşaması i əhə kimi ümumi həyat təzi deyil, xüsusi yaşayışdı. elə olduğu halda, onun müqəddəs vücudunun ümumi müsəlmanla üçün nə kimi xeyi ola ilə və camaat ondan nə kimi istifadələ edə ilə? /Nəzəə almaq lazımdı ki, İmamın (ə) qeydə olması heç də o demək deyildi ki, o Həzətin (ə) vücudu göünməz i uha, yaxud göünməz i dalğaya və u kimi şeyləə çevilmişdi. Əksinə, o da təii həyat süü, sadəcə olaaq onun ömü uzundu. O Həzət (ə) camaat aasında, cəmiyyət içəisindədi, müxtəlif yelədə yaşayı, lakin naməlum şəkildə. Naməlum olmaqla göünməz olmaq aasında isə (yedən göyə qədə) fəq vadı. İmam Sadiq (ə) uyuadı “izim Qaimimizin iki dəfə qeyəti olacaq. Onladan iində o, həcc məasimində hazı olacaqdı. O, insanlaı göü, insanla isə onu gömülə. (Üsuli-kafi, c.1, səh.339.) /Həzətin (ə) həcc məasimində iştiakı onun təii, adi ömü süməyinə dəlalət edi. elə düşünülü ki, İmam Sadiqin (ə) sözündəki xalqın onu göə ilməməsindəki məqsədi onu tanıya, təii axışla ayıd və seçə ilməmələi nəzədə tutulmuşdu. / / /Qeyd etdiyimiz sualın cavaında xatılamaq lazımdı ki, u sual heç də yeni və təkcə müasi dövümüzə aid i sual deyil. İslami əvayətlədən elə aşa düşülü ki, hətta həzət Məhdi (ə) anadan olmazdan qaaq da, u sual iəli süülmüş və istə Peyğəmə (s) istəsə də İmamla həzət Məhdi (ə) və onun uzun süəcək qeyindən söhət açdıqda u sualla üzləşi ona cava vemişlə. Məsələn /1) İslam Peyğəməi həzət Məhəmməd (s) “Şiələ həzət Məhdinin (ə) qeydə olduğu müddət əzində ondan istifadə edə iləcəkləmi?” sualının cavaında uyumuşdu “əli, and olsun məni Peyğəmə seçmiş Allaha ki, günəş ulud axasında olakən insanla onun nuundan istifadə etdikləi kimi onun qeydə olduğuna axmayaaq, şiələ ondan istifadə edəcək, İmamətinin nuundan əhələnəcəklə.” (ihaül-ənva, c.52, səh.93, c.36. səh.250.) /2) İmam Sadiq (ə) uyumuşdu “Allah-taala həzət Adəmi (ə) yaatdığı gündən Qiyamətə qədə ye üzü heç vaxt İlahi höccətsiz olmamış və olmayacaqdı. İstə zahii və aşka höccət olsun, istəsə də qeydə və gizlində olan höccət. Əgə ye üzündə İlahi i höccət olmasa, Allaha sitayiş olunmaz.” əvayəti söyləyən şəxs İmamdan souşu ki, camaat qeydə olan İmamdan necə istifadə edəcək? İmam Sadiq (ə) uyuu “Günəşdən ulud axasında olakən istifadə etdikləi kimi.” (ihaül-ənva, c.52, səh.92.) /3) Həzət Məhdinin (ə) özü də u məsələ üzəində çox təkid etmişdi. O Həzət (ə) İshaq in Yəquun yazdığı suala cava veəək uyumuşdu “Camaatın məndən istifadə etməsi eynilə ulud axasında gizlənmiş günəşdən istifadə etmələi kimidi.” u ənzətmənin açıqlamasında qeyd etmək lazımdı ki, günəşin işıq veməsi iki növdü. ii ilavasitə, digəi isə vasitəli yolla işıq veməsidi. Günəş ilavasitə işıq veəndə onun şüalaı göünü, vasitəli işıqvemədə isə ulud günəşin qaşısını alı və onun nuunu cəz edəək ətafa paylayı. /Günəşin canlı aləmin inkişafında misilsiz xidməti onun ilavasitə təiətə işıq vediyi vaxta aiddi. Lakin onun istilik vemə, itkiləin açılması və yetişməsi, həyat üçün lazım olan eneji istehsalı, ağaclaın əhə veməsi, gülləin açılması kimi işlədə təsii ulud axasında olakən də özünü göstəi. İmamın qey pədəsi axasında olakən mənəvi şüasının da i sıa təsiləi vadı ki, təlim-təiyənin və ilavasitə əhəlik etməsinin dayanması onun vücudunun fəlsəfəsini aşka edi. İndi həmin təsilədən i neçəsini qısaca olaaq oxuculaın nəzəinə çatdıııq. / / /İmamət mövzusuna dai əvayət olunmuş hədisləə və eləcə də, alimləin gətidiyi süutlaa əsasən, İmam dünyanın üəyidi. Dünya ütün əzəmətilə ona ağlıdı. İmam valıq aləminin qəli, dünyanın məkəzi və Allahla məxluqat aasında i vasitədi. una göə də, onun açıqda olması ilə qeydə olmasının heç i fəqi yoxdu. Lakin O, dünyada olmazsa ütün aləm i-iinə dəyə. İmam Sadiqin (ə) dili ilə desək “Əgə ye üzü (i an) İmamsız qalsa, öz sakinləini kamına çəkə.”( Üsuli-kafi, c.1, səh.179.) İmam Zeynülaidin (ə) uyumuşdu “izə göə Allah-taala asimanı yeə gəlməkdən, yein ləzəyə gəli sakinləini məhv etməkdən saxlamışdı. izə göə Allah-taala yağış yağdıaaq Öz əhmətini yayı və yedə olan nemətləi üzə çıxaı. Ancaq ye üzündə izim nəsildən olan i şəxs olmasa, ye öz sakinləini kamına çəkə.” / / /Əmiəl-möminin həzət Əli (ə) hə vaxt İlahi i əhəin olmasının zəuətini vuğuladığı çıxışlaından iində uyuu “İlahi, həqiqətən də elədi, ye üzü heç vaxt zühu edəcək və Allahın höccəti olan i şəxssiz olmamışdı. İstə həmin şəxs aşkada olsun, istəsə də qeydə. u, ona göədi ki, açıq-aşka İlahi süutla iti atmasın...” (Şəhi-Nəhcül-əlağə (İn Əil-Hədid), c.18, səh.347.) /Zaman keçdikcə şəxsi fikiləin məzhəi (dini) məsələləə qaışması və xəyanətka əlləin səmavi təlimləə təəf uzadılması nəticəsində i sıa İlahi qanunla öz həqiqətini itii və din əzi təhifləə məuz qalı. Allahın göndədiyi səmavi dinin həqiqətinin qounu saxlanması və təhifləin qaşısının alınması məqsədilə u vəzifə (dini qoumaq vəzifəsi) Allah təəfindən seçilmiş i İmam vasitəsilə davam etdiilməlidi. Hə hansı i mühüm müəssisədə həmin idaənin sənədləini oğudan, yanğından və u kimi hadisələdən qoumaq məqsədilə seyflə qoyulu. İmamın qəli və öyük uhu da səmavi təlimləi ilk nazil olduğu gün kimi gözləmək məqsədilə İlahi qayda-qanunlaı qouyu saxlamaq üçün i seyfdi. Hafiz in Həcə Əsqəlani “Səhih-uxai” kitaına yazdığı şəhdə həzət Məhdinin (ə) zühuu zamanı həzət İsanın (ə) göydən enəək onun axasında namaz qılacağı aədə əvayət olunmuş hədisləi qeyd etdikdən sona yazı “Həzət İsanın (ə) dünyanın sonunda və Qiyamətə yaxın vaxtda göydən enəək u ümmətdən olan i nəfəin axasında namaz qılması İslam alimləi aasında tamamilə düzgün olan u nəzəiyyəni təsdiq edi ki, ye üzü heç vaxt aşka süutlala Allaha göə qiyam edəcək i höccətsiz olmamışdı.” / / /Döyüş meydanlaında fədaka döyüşçüləin ütün diqqəti düşmən qaşısında öz ayaqlaının dalğalanmasında olu. unun əksinə olaaq düşmən odusunun da yeganə məqsədi onlaın ayağını aşağı endiməkdi. unun səəi də odu ki, ayağın dalğalanması döyüşçüləi həvəsləndiəək onlaa ümid vei və daha atıq səy göstəmələinə səə olu. Həmçinin, odu aşçısının da öz yeində olması döyüşçülədə uh yüksəkliyi yaadı. Odu aşçısı nə qədə sakit dusa da, yenə döyüşçüləi həvəsləndii və daha atıq qəhəmanlıq göstəməyə cəl edi. Ancaq odu aşçısının öldüülməsi xəəi yayıldıqda, öyük i odu ütün uhiyyəsini itii, hazılığını əldən veəək aşsız qalı. Nə qədə ki, i odu, yaxud i cəmiyyətin aşçısı sağdı, u onlaın uhiy-yəsinin atmasına səə olu. Hətta aşçı səfədə, yaxud ölüm yatağında olsa elə, yenə də odu, ya cəmiyyətin fəaliyyətdə olmasına gətii çıxaı. Lakin onun ölüm xəəi ütün odunu, cəmiyyəti uhiyyədən salı. Şiə məzhəi sağ qalmış İmama olan əqidəsinə göə onu öz aalaında göməsə də, özünü aşçısız hiss etmi. Təii ki, u əqidə qəllədə ümid işığını saxlamaqda və camaatı özləinə yetişi öyük i ümumdünya qiyamına hazılamaqda öz təsiini göstəi. Fansanın Soona univesitetində fəlsəfə dəsi deyən gökəmli fansız şəqşünası, pofesso Heni Koin deyi “Mənim fikimcə şiə məzhəi Allahla əndələ aasında əlaqəni həmişə qouyu saxlamış və İmamətə əədiyyət qazandımış yeganə məzhədi. Yəhudilə Allahla insanla aasında əsl vasitə olan nüuvvəti (peyğəməliyi) həzət Musa (ə) ilə qıılmış hesa edəək ondan sona gəlmiş həzət İsa (ə) və həzət Muhəmmədi (s) Peyğəmə kimi qəul etməmişlə. Eləcə də, məsihilə. (Onla da u vasitəni həzət İsa (ə) ilə sona çatmış ililə.) Müsəlmanlaın sünni məzhəi də, həzət Muhəmməddən (s) o təəfə getməmiş və nüuvvətin Muhəmmədlə (s) sona çatdığından sona Allahla məxluqat aasında heç i vasitə qalmadığına inanmışla. Lakin şiə məzhəi həzət Muhəmmədlə (s) nüuvvətin aşa çatması əqidəsində olsa da, təkamül və hidayət vasitəsi olan “İmamət”i həmişə qouyu saxlayan yeganə məzhədi.” //span