Peyğəmbərİn (s) Allaha sığınması nədən İdİ?

Əgə Peyğəmə (s) məsumdusa və şeytan da məsum insana yol tapa (tovlaya) ilməzdisə niyə Allah ona uyudu / «قل اعوذ بربّ النّاس ... من شرّ الوسواس الخنّاس...» /(Ya Peyğəmə!) De “Pənah apaıam insanlaın əinə;… Vəsvəsə veənin, (Allahın adı çəkiləndə isə hövlündən) gei çəkilən (şeytanın) şəindən…” /1. Ayədəki əm Peyğəməə (s) xita olunsa da insanla üçün ümumi i göstəişdi. /2. Şeytanın vəsvəsəsi yalnız isməti aadan apaacaq əməlləə aid olunmu. Necə ki, şeytan Həzət Adəmi (ə) məsum olduğu halda da aldatdı. Və onun işadi hökmü sındı-masına səə oldu. /3. İsmətin məxsus səə və amilləi vadı, Allaha hə zaman pənah apamaq həmin amilləin ən önəmlisidi. /4. Allaha sığınmaq təkcə şeytani vəsvəsələdən uzaq olmaq üçün lazım gəlmi, əksinə hə zaman Tanıya sığınmaq i növ Allah dəgahında təvazökalıq, əndəçilik və şükü əlamətidi. ununla da Peyğəmə (s) hə zaman insanın qouyucusu və hidayətçisinin Allah olduğunu əyan edi. /5. Peyğəmə (s) u kəlməsiylə ümməti təiyələndii. Onlaa anladı ki, hə i şəxs ütün məqamda və zamanda Allahın ətəyinə möhtacdı. Ona göə də daim gəək ona sığınsın.