Quranİ-Kərİmdə Həzrət Peyğəmbərİn (s) İsmətİ barədə ayə mövcuddurmu? Rəvayətlərdə necə ?

Quani-Kəimdə əzi ayələ ütün peyğəmələin ismətini isat edi və digə i qup ayələ isə İslam Peyğəməinin (s) ismətini məxsus şəkildə açıqlayı. Aşağıda onlaın i neçəsini nəzəinizə çatdıııq /1. əzi ayələ peyğəməin vəhy zamanı xəta etmədiyinə işaə edəək onun məsumluğunu isat edi. /«وَ لَوْ تَقَوَّلَ عَلَيْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِيلِ. لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْيَمِينِ. ثمُّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِينَ. فَمَا مِنكمُ مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِينَ»؛ /“Əgə o (Peyğəmə) özündən əzi sözlə uyduu izə istinad etsəydi, iz ondan mütləq şiddətli intiqam aladıq (sağ əlini kəsədik, yaxud oynunu vuadıq)! Sona onun şah damaını qopaadıq! Və heç iiniz də (izim əzaımızı) ondan dəf edə ilməzdiniz.” (Haqqə suəsi, 44-47-ci ayələ) /Digə ayələ isə Peyğəməin (s) ismətinin vəhy qəul etdiyi və çatdıdığı zamana işaə edəək uyuu /«وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ. نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ. عَلى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ»؛ /“Şühəsiz ki, u (Quan) aləmləin əi təəfindən nazil edilmişdi! Onu Cəail (uhuləmin) endidi (Günahkalaı Allahın əzaı ilə) qoxudan (xəəda edən) peyğəmələdən olasan deyə, sənin qəlinə (nazil etdi);” (Şüəa suəsi, 192-194-cü ayələ) /i dəstə ayələ isə peyğəməin (s) vəhyin qounmasında dəqiq olduğuna və unutqanlıq və səhvdən məsum olduğuna zəmanət vei /«وَ النَّجْمِ إِذا هَوى. ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى. وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى. إِنْ هُوَ إِلاّ وَحْيٌ يُوحى»؛ /“atmaqda olan ulduza (Süəyya ulduzuna) and olsun ki, sizin yoldaşınız (Muhəmməd əleyhissəlam) nə haqq yoldan sapmış, nə də azmışdı! O, kefi istəyəni (havadan) danışmı. u, ancaq (Allah dəgahından) nazil olan i vəhydi.” (Nəcm suəsi, 1-4-cü ayələ) / /2. Digə i qup ayələ isə Peyğəməin (s) ömü oyu hə cü etiqadında, danışığında və əməlində yanlışlıqladan uzaq olduğuna işaə edi. /«سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى»؛ /“(Ya Peyğəmə!) iz sənə (Quanı) oxudacağıq və sən (onu) unutmayacaqsan”. (Əla suəsi, 6-cı ayə) /3. u qup ayələ isat edi ki, Peyğəməin isməti yalnız vəhyin qəulu, qounması və çatdıılması ilə məhdudlaşmı. Əksinə, Peyğəməin (s) dini əyan edəkən ütün sözləinə hə i məqamda şamil edili. i sözlə, peyğəməimizin (s) sözləi dini isaləti çatdıdığı hə anda səhvdən, unutqanlıqdan və xətadan uzaqdı. / /4. əzi ayələ Peyğəməin (s) dini anladan sadiq mənə oldu-ğuna işaə edi. /«وَ أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الذِّكْرَ لِتُبَيِّنَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَيْهِمْ»؛ /“iz onlaı (peyğəməlikləinin doğu olduğunu süut edən) açıq-aşka möcüzələ və kitalala göndədik. Sənə də Quanı nazil etdik ki, insanlaa onlaa göndəiləni (hökmləi, halal-haamı) izah edəsən və əlkə, onla da düşünü dək edələ!” (Nəhl suəsi, 44-cü ayə) /«وَ ما أَنْزَلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ إِلاَّ لِتُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِى اخْتَلَفُوا فيهِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً لِقَوْمٍ يُومِنُونَ»؛ /“iz Kitaı (Quanı) sənə yalnız (müşikləə) ixtilafda olduqlaı (tövhid, qiyamət, qəza-qədə və s. u kimi) məsələləi izah etmək və möminləə i hidayət və məhəmət olsun deyə nazil etdik!” (Nəhl suəsi, 64-cü ayə) /izlə Həzət Peyğəməin (s) dini əyanındakı məsələlədə o zaman ixtilaf etməik ki, Peyğəməi hə cü xətadan məsum ilmiş olaq. Əgə elə olmasa, onda o Həzətin kəlamlaına da xəta ehtimalı veədik. / /5. Quani-Kəim i çox ayələdə müxtəlif ifadələlə peyğəmədən (s) heç i qeydi-şət olmadan tae olmağa sifaiş edi. Necə ki, öncəki əhslədə qeyd etdik, heç i şət və qeyd olmadan i mənəyə tae olmaq onun hə növ xəta və yanlışlıqdan uzaq olmasından xəə vei. Məntiqli dəlillədən əlavə Quani-Kəimin əzi ayələi də u fiki təsdiqləyi. Necə ki, oxuyuuq /«وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ»؛ /“...(haqqı) ilməyənləin nəfsləindən gələn istəkləə uyma! (Yoxsa özünü məhvə düça edəsən! Peyğəmə məsum olduğu üçün Məhəmməd əleyhissəlama göndəilən u əmlə əslində onun ümmətinə aiddi).” (Casiyə suəsi, 18-ci ayə) /Ayədən göündüyü kimi Allah heç vaxt məsumdan qeyisinə tae olmağa azılıq vemi. /Müqəddimə 1 Quani-Kəim i çox ayələdə Peyğəməə itaət etməyi əm edi və ona itaət etməyi Allaha itaət etmək hesa edi. /«مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطاعَ اللّهَ». /“Peyğəməə itaət edən kimsə, şühəsiz ki, Allaha itaət etmiş olu.” (Nisa suəsi, 80-ci ayə) /«وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلاّ لِيُطاعَ بِإِذْنِ اللّهِ». /“iz hə i peyğəməi, ancaq ona Allahın iznilə itaət olunsun deyə, göndədik.” (Nisa suəsi, 64-cü ayə) / /Müqəddimə 2 Allah-taala i neçə ayələdə isə Peyğəməə (s) mütləq şəkildə (istisnasız) itaət etməyi tapşıı. uadan anlayııq ki, hə zaman və ütün məqamlada Həzət Peyğəməin (s) göstəişləinə heç i qeyd olmadan əməl olunasıdı. / /Müqəddimə 3 i şəxsə mütləq şəkildə itaət etmək onun isməti ilə eynidi. Allah Peyğəməə (s) itaət etmək dedikdə, məqsədi ilahi göstəişləi Peyğəmə vasitəsilə öyənməkdi. Əgə Peyğəmə (s) məsum olmasaydı o zaman İlahi isaləti insanlaa yetiməyində səhvə yol veədi. u da Allahın hədəfi ilə ziddiyyət təşkil edədi. Deməli hikmət sahii olan Allahın Peyğəməə itaət göstəişi ilə öz hədəfinə çatması üçün Peyğəmə (s) gəək ütün yanlışlıqladan məsum olsun. / / «وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ رَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَ ما يُضِلُّونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَضُرُّونَكَ مِنْ شَىْ‏ءٍ وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظيماً»؛ /“(Ya əsulum!) Əgə sənə Allahın lütfü (məhəməti) olmasaydı, ələttə, onlaın i dəstəsi səni düz yoldan azdımaq niyyətində olacaqdı. Haluki onla özləindən qeyisini azdıa ilməz və sənə də heç i zəə veə ilməzlə. Çünki Allah sənə Quanı və hikməti nazil edəək ilmədikləini öyətdi. Allahın sənə lütfü öyükdü!” (Nisa suəsi, 113-cü ayə) / /6. İmam Hadi (ə) Həzət Peyğəməə (s) salam göndəəkən elə uyuadı /«اللّهم اجعل افضل صلواتك على سيّدنا محمد عبدك و رسولك... المعصوم من كل خطأ و زلل، المنزّه من كلّ دنس و خطل»؛ /«İlahi, Pəvədigaa, ən öyük salamı izim aş ucalığımız olan sənin əndən və elçinə göndə. Necə ki, o, hə cü xəta və səhvdən məsum və hə cü çikinliklədən və yanlışlıqladan uzaqdı». (ihaul-ənva, c.99, səh.178) / /7. Həzət Peyğəməin (s) səhaələi də o Həzəti xəta və səhvlədən məsum ilidilə. iinci xəlifə xilafətinin ilk xütəsində elə deyi /«انّ رسول‏اللّه صلى‏الله‏عليه‏و‏آله خرج من الدّنيا و ليس احد يطالبه بضربة سوط فما فوقها و كان معصوماً من الخطا» /«Allahın əsulu dünyadan köçdü. Elə i halda ki, heç kəsin ondan hətta i qamçı zəəsi qədəincə (ki, nahaq i kəsə vumuş olsun) tələi yox idi. Necə ki, Həzət hə xəta və səhvdən məsum idi.” (ihaul-ənva, c.10, səh.439)