Həzrət Yunİs (ə) məsumdursa nədən səbrsİzlİk etdİ?

Quani-Kəim Həzəti Yunisin (ə) qissəsini elə nəql edi /«وَ ذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغاضِباً فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنادى فِي الظُّلُماتِ أَنْ لا إِلهَ إِلاّ أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظّالِمِينَ»؛ /“Zün-Nunu (alıq sahii Yunisi) da xatıla! i zaman o (küf etməkdə həddi aşmış ümmətinə qaşı) qəzələnəək çıxı getmiş və (izə xoş gəlməyən u səsizliyinə göə) onu möhnətə düça etməyəcəyimizi (gücümüz, yaxud hökmümüzün ona yetmə-yəcəyini) güman etmişdi. Amma sona qaanlıqla içində (alığın qanında gecənin, yaxud dənizin zülmətində) “(Pəvədigaa!) Səndən aşqa heç i Tanı yoxdu. Sən paksan, müqəddəssən! Mən isə, həqiqətən, zalımladan olmuşam (əminə qaşı çıxaaq özümə zülm eləmişəm)” - deyi dua etmişdi. (Əniya suəsi, 87-ci ayə) /Həzəti Yunis (ə) neçə il öz tayfasını doğu yola hidayət etdi. Amma onla iman gətimədilə və onun peyğəməliyini qəul etmədilə. una göə də, o, öz qövmünü nifin edəək əsəli halda şəhəi tək etdi. O, həmin an elə güman edidi ki, Allah onun u əməlinə göə cəzalandımayacaq. Onun u həəkəti Allahın izni olmadan olduğuna göə (axmayaaq ki, o işdən də çəkindiil-məmişdi) yaxşı əməl sayılmıdı. Yaxşı oladı ki, o Həzət, həmin an sə edəydi və Allahın xüsusi göstəişi əsasında (əgə lazım olsaydı) hicət edədi. «Təki ovla» (yaxşını tək etmə) axımından i sıa müsiətlə onun aşına gəldi. Deməli, Həzəti Yunisin (ə) gödüyü iş nə şəi hökm cəhətdən i günah, nə də ağlın hökmünə zidd idi. əlkə, sadəcə onun məqamına yaaşmaz həəkət idi. Əgə adi i insan şəhəi tək etsəydi heç i cəzası olmazdı. Ancaq Allah Yunisi (ə) ona göə cəzalandıdı ki, özünün öyük peyğəməlik məqamını nəzəə alaaq i daha elə işlə göməsin. Allahın dəgahına tövə edəək u qəflətin ütün əsələini aadan apasın. / /“Yunis” suəsinin 94-cü ayəsində Peyğəməi-Əkəmə (s) xitaən uyuulu / /“əqəə” suəsinin 147-ci, “Ali-İman” suəsinin 60-cı, “Ənam” suəsinin 114-cü, “Hud” suəsinin 17-ci, “Səcdə” suəsinin 23-cü ayələində də o Həzət (s) şəkk və təəddüddən çəkindiilmişdi. Necə demək ola ki, vəhy idakında şəkk və təəddüdə ye yoxdu? /Cavaı udu ki, u ayələ o Həzətin (s) şəkkə düşməsinə dəlalət etmi. Əksinə unu çatdımaq istəyi ki, onun isaləti, Quanın haqq olması və onun məzmunu aəsində şəkk və təəddüdə ye yoxdu. Həqiqətdə u cü xitala izim xalq aasında “qızım sənə deyiəm, gəlinim sən eşit” atala sözünə ənzəyi.