Susmaq nə vaxt qızıl deyil?

El aasında «danışmaq gümüşdüsə, susmaq qızıldı» məsəli, İslam dinində sükuta veilən dəyəi i daha təsdiq edi. İmam Sadiq (ə) uyuu «Sükut, düşüncə ahatlığının əsasıdı». İmam Əli ini Musa ə-iza (ə) isə elə uyuu «Elm, helm və sükut, düşüncə əlamətidi. Sükut hikmət qapılaından iidi».(«Vəsail», 8-ci cild, səh. 532.) /Natiqin çıxış etdiyi məclisdə, müəllimin danışdığı sinif otağında sakitliyə iayət olunması zəuəti hamı təəfindən qəul olunmuşdu. Məlum məsələdi ki, insan danışa-danışa dinləmək qailiyyətindən məhumdu. Müəllim dəs gedişində sakit otumayan şagidi qaldıı və souşu ki, mən nədən danışıdım? Təii ki, şagid cava veə ilmi. Ətafda aş veənləi anlamaq üçün sükut zəui şətdi. /əs insan danışa-danışa düşünə iləmi? Ələttə ki, yox! Demək, həyat çətinlikləini ilk əvvəl düşüncə ilə aadan qaldımalı olan insan, sükuta möhtacdı! /Amma əgə qızıl ən qiymətli şeydisə, sükut həmişə qızıl deyildi. Özünüz düşünün, əşəiyyəti ilahi elmlə zinətləndiən peyğəmələ, zalım padşahlaın zülmünü ifşa edən natiqlə, elmin siləini övladlaımıza öyədən müəllimlə sussaydı, dünya nə vəziyyətə düşədi?! əli, zəui olmayan sözü udu susmaqla əaə, həqiqəti dünyaya izha etmək də qızıldı! /