Peyğəmbərlər təqİyyə eİibmİ?

«Təqiyyə» əəcədən təcümədə «çəkinmək» mə´nasını vei, insanın öz dini axışlaını izha etməkdən çəkinməsidi. «Əhza» suəsinin 39-cu ayəsində oxuyuuq «O peyğəmələ ki, Allahın hökmləini təliğ edə, Ondan çəkinə və Allahdan aşqa kimsədən qoxmazla». u və digə ayələdən mə´lum olu ki, peyğəmələə öz isalətləinin təliğində təqiyyəyə icazə veilməmişdi. /Onu da unutmaq olmaz ki, təqiyyənin müxtəlif növləi vadı. Yuxaıdakı ayədə zik olunan təqiyyə, qoxu təqiyyəsidi. Yə´ni peyğəmələ qoxu səəindən öz isalətini tə´xiə sala ilməz. /Təqiyyənin aşqa i növü, təhii təqiyyədi. İnsan ə´zən qaşı təəfin məhəətini cəl etmək üçün öz əqidəsini açıqlamı. elə i təqiyyə müəyyən müştəək işlədə qaşı təəflə həmkalığa şəait yaadı. /Üçüncü növ təqiyyə, pədələnmə təqiyyəsidi. Hə i insan və ya cəmiyyət öz məqsədinə çatmaq üçün hazıladığı planı düşməndən gizlətməlidi. Aydın məsələdi ki, qaşı təəfin atacağı addımladan xəəda olan düşmən, öz tədiini göəcəkdi. /Peyğəmələə qoxu təqiyyəsi caiz olmasa da, onlaın həyatında ikinci və üçüncü növ təqiyyələ kifayət qədədi. Məsələn, spitli içkiləin məhələ-məhələ qadağan olunması, una misal ola ilə. ütləi qımaq qəaına gəlmiş İahim ütpəəstləə şənliyə getməyi, şəhədə qalmasının səəini doğu-düzgün açıqlasaydı, məqsədinə çata ilədimi?! /İmam Sadiq (ə) uyuu «Təqiyyə mənim və mənim aalaımın ayinidi. Təqiyyəsi olmayanın dini yoxdu» . /