İslam Peyğəmbərinin (s) səhabələrindən on nəfərə behişt müjdəsinin verilməsi”- rəvayəti səhihdirmi?

Əhli-sünnə əvayətləinin mənaeləində elə i əvayət vadı. O cümlədən, “onluq müjdəsi” və o əvayətdə deyili ki “İslam Peyğəməinin (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) səhaələindən on nəfəə ehişt müjdəsi vei.” Onla u şəxslədən iaətdi Əu ək, Ömə, Əli (əleyhissalam),Osman, Təlhə, Züey, Səid in Əi Vəqqas, Ədü-əhman in Ovf, Səid in Zeyd in Əm in Nufeyl, Adullah in Məsud.i /Amma, şiə almiləi elə i əvayəti qəti dəlillələ ədd edi və əvaətin saxta olmasını isat edi.[ii] u əvayətin əddi və düzəltmə olmasının dəlilləindən i neçəsini qeyd ediik /1.Aaşdımala nişan vei ki, u əvayəti ilk dəfə Səid in Zeyd[iii] və Züey (necə nəql etməsini qedy edəcəyik) özləi də u onluq mujdəsində olan halda nəql edilə. u halda, heç kəs u səhaədən souşmadı ki, nə si olu u vaxta qədə elə i hədisi nəql etməmisən?! Necə ola ilə ki. i əvayətdə həm Əli (əleyhissalam) və həm də ona eyət etməkdən oyun qaçıan ( və onunla mühaiə edənlə) i yedə ehiştdə olula!? Səid in Əi Vəqqas və sailəi o Həzətin əleyhinə silahlı qiyam etmişlə. Məsələn, Təlhə və Züey. /2. əzi şiə mənaeləində va ki, hadisələin iində Züey “onluq müjdəsini” İmam Əlinin (əleyhissalam) yanında nəql edi. Həzə Əli (əleyhissalam) əvayəti ədd edi və qəul etmi. Hadisə elə nəql olunu Əmiəl-möminin Əli (əleyhissalam) Cəməl döyüşündə əsə əhli ilə üzləşi və Züeyi səsləyi uyuu “ Ey Əa Ədullah![iv] Çölə gəl!” - Həzətin əshaı İmama (əleyhissalam) xita edi dedilə Ya Əmiəl-möminin! eyətini pozmuş Züeyin yanınamı gedisən, haluki, o əlində silah, atlı, şəmşi çəki, sən isə qatıa minmisən və silahsızsan!? Həzət Əli (əleyhissalam) uyudu “ Mənim üçün Allah-Taala təəfindən qouyucu vadı və heç kəs? heç vaxt yetişcək əcəlindən qaça ilməz. Mən yalnız, ü ümmətin ən alçaq şəxsinin əli ilə qətlə yetiiləcəm. Necə ki, Salehin dəvəsini Səmud qövmünün ən alçaq şəxsi öldüdü.” /Züey qaşıya çıxı. İmam Əli (əleyhissalam) üzünü ona tutu uyuu “Təlhə hanı? O da qaşıya çıxsın!” Təlhə də qoşun içindən qaşıya çıxı. Sona O Həzət uyuu “Sizi Allaha and veiəm! Siz iki nəfə və Məhəmmədin elm əhlindən olanla və Əu əkin qızı Ayişə ilisiniz ki Cəməl əshaı və Nəhəvan əhli İslam Peyğəməinin (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) dili ilə lənətlənmişdi?! Hə kəs yalan deyisə, ziyankaladandı!” /Züye cava vei iz necə lənət oluna iləik ki, haluki iz ehişt əhlindənik?! Həzə uyuu “Əgə mən ilsəydim ki, siz ehişt əhlindənsiniz, sizinlə döyüşü halal ilməzdim!” Züey cava vei Məgə Ühüd döyüşü günü Peyğəmədən (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) eşitmədin ki, uyudu “Təlhə ehiştə layiqdi?!” və “hə kəs istəsə ki, ye üzündə dii olan halda, ehiştdə gəzən şəhidə axmaq istəsə, Təlhəyə axsın!? “ Məgə Peyğəmədən (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) eşitmədin ki uyudu “Queyşdən on nəfə ehiştlikdi?!” /Əmiəl-möminin (əleyhissalam) uyudu “Onlaın adlanı mənə söylə!” Züey dedi Əu ək, Ömə, Osman, mən, Təlhə .. tainki doqquz nəfəin adını sayı. Onlaın aasında Əu Üeydə Cəah və Səid in Zeyd in Əm in Nufeyl də va idi. /Həzət Əli (əleyhissalam) uyuu “Doqquz nəfəin adın dedin. Onuncu kimdi?” Züey cava vei Onuncu sənsən! Hzəət uyuu “ əs, sən iqa edisən ki, mən ehişt əhliyəm? Amma, mən sənin özün və dostlaın haqqında dedikləini inka ediəm. Allaha and olsun, adlaını çəkdiyin əzi şəxslə hal-hazıda tautda cəhənnəmin ən dəin quyusunda atəşin içindədilə. O quyuda elə i daş va ki, Allah-taala hə vaxt cəhənnəmi atəşlə şölələndimək istəsə, o daşı qaldıa və cəhənnəm atəşlə şöləvə ola. Mən u mətləi İslam Peyğəməindən (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) özüm eştimişəm. Yoxsa yalansa, Allah-Taala səni mənə qali qəa vesin və mənim qanımı sənin əlinlə töksün! (yox əgə, Mən düz deyiəmsə) Məni sənə və dostlaına qali qəa vesin!” Züey u sözdən sona qaydı haluki, ağlayıdı.[v] /3. ütün unaladan sona İslam Peyğəməi (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) müxtəlif hadislədə əzi möminləi ehiştlə mügdələmişdi. Məsələn, dəfələlə uyumuşdu “İmam Əli (əleyhissalam) və şiyələi ehiştdə olacaqla.” [vi] Yaxud, digə i əvayətə əsasən , Həzət uyuu “ehiş död nəfəin müştaqıdı. Əli in Əi Tali, Əmma, Salman və Miqdad”[vii] haluki, “onluq müjdəsin”də Əmiəl-möminin Əlinin (əleyhissalam) dostlaından heç iin adı gəlməmiş və İmamın (əleyhissalam) özünün adının o qədə iftixalı adladan sona inka olunmaz olduğuna göə məcu olaaq, hədisin otasında yeləşdiilmişdi. /Həmçinin, İmam Əlinin (əleyhissalam) adının hədisdə gətiilməsi ilə hədisi düzgün nişan veələ. Necə də i-iinə zidd olan insanlaı məhaətlə i yeə yığıla!? İmam Əli (əleyhissalam) ilə zalımcasına mühaiə edən i şəxsin yei ehişt ola iləmi? Haluki, iliik ki İslam Peyğəməi (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) uyuu “Hə kəs Əli ilə vuuşsa, sanki mənimlə vuuşu.”[viii] /Züey həmin kəsdi ki, Ömə onun haqqında elə deyi”Amma, sən ey Züey! ədəxlaq və tamahkasan! Xoşhal olanda mömin, qəzələnəndə kafisən! i gün insan, aşqa gün şeytansan! Əgə i gün hökumət sənin əlinə düşsə, məkkədə i peyman apadan ötü dava-dalaş düşə. Amma, əgə hökumət sənin öhdənə qoyulsa, ey kaş iləydim ki, o günü sən şeytan olanda, cammat kimin öhdəsində olacaq!? Qəzəə gələndə kimin öhdəsində? Onu il! Nə qədə ki, sənin elə sifətin va, Allah-taala heç vaxt u hökuməti sənin ixtiyaında qoymaz!”[ix] /Həmçinin, Təlhə həmin şəxsdi ki, Cəməl döyüşünün otasında Əmiəl-Möminin Əli (əleyhissalam) ona and vei ki, Vilayət (Qədi Xüm) hədisini mənim haqqımda eşitməmisən?! O cavaında, yaddaşının zəif olması əhanəsi ilə u hədisin təsdiqindən qaçı.[x] Nəticədə, Məvan təəfidən atılan oxla (Osmanın qanının alnması əhanəsi ilə) döyüş meydanında həlak olu.[xi] Haluki, zəmanəsinin İmamının göstəişindən çıxmış və Ona qaşı qiyam etmişdi. Göəsən, hazıda öz İmamına qaşı qiyam etdiyi İmamla i yelda ehiştdədimi?! /Həmçinin. Nəql olunu ki, “ Əhza suəsinin 53-cü ayəsi[xii] nazil olanda, Təlhə i dəstənin içində deyi Onlaın u günkü hicaı İslam Peyğəməi (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) üçün nə faydası va?! Saah Peyğəmə (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) dünyadan gedən kimi Ayişəni özüm öz əqdimə gətiəcəm.” İslam Peyğəməi (sələllahu ələyhi və alihi və səlləm) u sözü eşidi və çox naahat olu əziyyət çəki.[xiii] /ütün unlala elə, necə iddia etmək ola ki, “onluq müjdəsinə” əsasən, ütün u insanla hamısı ehiştdə qəa tutu, nuani əməl dəftələi vadı?! / /i Бејhəqi, Əhməd in Hüseyn, Əl-etiqad vəl-hidayət ila səili-əşad, əla məzhəis-sələf və əshail-hədis; təhqiq; Kati, Əhməd Hisam, səh.322, Daul-afaqul-hədidə, eyut, iinci çap, 1401; Hakim Nişapui, Məhəmməd in Adullah, Əl-Müstədək ələs-Səhiheyn, təhqiq; Əta. Mustafa Ədul-Qadi, c.3; səh.498; Daul-kutuul-elmiyyə, eyut, iinci çap, 1411 h.q; Zəhəi, Şəmsud-Din, Məhəmməd in Əhməd, Seyi Əlamin-Nüəla, c.1; səh.104; Müəssisətu-isalət, eyut, üçüncü çap, 1405 h.q /[ii] Həsəni azi, Seyyid Mütəza in Daii, Təsiətül-əvam fi məifəti məqalati ənam, səh.242-244; Əsati nəşiyyatı, Tehan, ikinci çap, 1364 şəmsi ili; Əmini, Ədül-Hüseyn, Əl-Ğədi fi kitais-sünnə vəl-ədə, c.10; səh.162-183; Məkəzil-Ğədi lid-diasatil-islamiyyə, Qum, iinci çap, 1416 h.q /[iii] vayətin sənədi elədi”Hədisi izə nəql edi; Saleh in Misma Əl-Mivəzi, O da nəql edi ki, izə in Əi Fədik nəql edi,Musa in Yəqudan, o da Ömə in Səiddən, o da Ədü-əhman in Həmiddən, o da atasından ki, həqiqətən, Səid in Zeyd u hədisi i nəfəə elə nəql edi ki, həqiqətən, İslam Peyğəməi (səlləllahu ələyhi və alihi və səlləm) uyudu “On nəfə cənnətdədi. Əu ək cənnətdədi, Ömə cənnətdədi, Osman, Əli, Züey, Təlhə, Ədü-əhman, Əu Əidə, Səid in Əi Vəqqas” ; Temizi, Məhəmməd in İsa, Sünən Temizi, c.5; səh.648; Şikətu məktəəti və mətəti Mustəfa Əl-ani əl-Hələi, Mis, ikinci çap, 1395 h.q /[iv] Əa Aullah uda Züeyin künyəsidi. /[v] İn Öqdə Kufi, Əhməd in Məhəmməd, Fəzail Əmiil-möminin (ədeyhissalam), mühəqqiq və düzəliş veən; Hizd-Din Ədü-əzzaq, Məhəmməd Hüseyn, səh.166-167; Dəlil ma, Qum, iinci çap, 1424 h.q; Şeyx Mufid, Əl-Kafiyə fi itali tövətul-xatiə, mühəqqiq və düzəliş veən Zamani Nijad, səh.24-25; Konqei Şeyx Mufid, Qum, iinci çap, 1413 h.q; Xəzzaz azi, Əli in Məhəmməd, Kifkayətul-əsə fi nəssi əla əimmətil-isna əşə, mühəqqiq və düzəliş veən; Hüseyni Kuhkəməi. Ədül-Lətif, səh.114-115; ida, Qum, 1401 h.q; Hilalai, Süleym in Qeys Əl-Hilalai, mühəqqiq və düzəliş veən Ənsai Zəncani, Xuini, məhəmməd, c.2; səh.798-799; nəş Əl-Hadi, Qum. iinci çap, 1405 h.q; Təəsi, Əhməd in Əli, Əl-Ehticac əla əhlil-licac, mühəqqiq və düzəliş veən; Xoasan, məhəmməd aqi, c.1; səh.162; nəş Mutəza, Məşhəd, iinci çap, 1403 h.q /[vi] Təəi Amuli Kəi, Məhəmməd in Cəi in üstəm, Əl-Müstəşid ft İmaməti Əli in Əi Tali (əleyhissalam), mühəqqiq və düzəliş veən; Məhmudi, Əhməd, səh.401; Kuşanpu, Qum, iinci çap, 1415 h.q; əhani Seyyid Haşim, Əl-uhan fi təfsiil-Quan, c.5; səh.347; ünyad esat, Tehan, iinci çap, 1416 h.q; Əu Nəim İsfahani, Əhməd in Ədullah, Hilyətül-övliya və təəqətul-ovsiya, c.4; səh.329; Əs-Səadət, icvai mühafizətu Mis.1394 h.q; İn Məğazəli, Əli in Məhəmməd, Mənaqi Əmiəl-möminin, Əli in Əi Tali əziyəllahu ənh, mühəqqiq və düzəliş veən Vadii əu Ədu-əhman Tuki in Adullah, səh.305, 357; Daul-asa, Səna, iinci çap, 1424 h.q /[vii] Şeyx Səduq, Əl-Xisal, mühəqqiq və düzəliş veən Ğəffai, Əli Əkə, c.1; səh.303; Dəftə intişaat İslami, Qum, iinci çap, 1362 şəmsi ili, İn Kəsi əsi, İsmayıl in Ömə, Cameul-məsanid vəs-sünənil-hadi iəqvəmi sünən,c.3; səh.495; Da həz littəaəti vən-nəş vət-tozie, eyut, ikinci çap, 1419 h.q; İn Əsi Cəzi, Məcdud-Din Əus-səadat əl-müaək in Məhəmməd, Cameul-üsul fi əhadisil-əsul (s), c.8; səh.565; Məktəətul-Həlvani, Mətətul məlah, məktəətu Daul-əyan, iinci çap, 1392 h.q /[viii] Xəzzazi azi, Əli in Məhəmməd, Kifayətil-əsə fi nəssi ələl-əimmətil-isna əşə, mühəqqiq və düzəliş veən; Hüseyni Kuhkəməi, Ədül-Lətif, səh.181; ida, Qum, Qum, 1401 h.q; Şeyx Səduq, Etiqadatul-İmamiyyə, səh.105; Konqieyi Şeyx Mufid, Qum, ikinci çap,, 1414 h.q /[ix] İn Əil-Hədid, Ədül-Həmid in Hiətullah, Nəhcül-əlağənin şəhi, mühəqqiq və düzəliş veən; İahim, Məhəmməd Əul-Fəzl, c.1; səh.185; Məktəu ayətullah Məəşi Nəcəfi, Qum, iinci çap, 1404 h.q /[x] Hakim Nişaui, Məhəmməd in Adullah, Əl-Müstədək ələs-Səhiheyn, təhqiq Əta, Mustəfa Ədul-Qadi, c.3; səh.419; Daul-kutuul-elmiyyə, eyut, iinci çap, 1411 h.q; Heysəmi, Əli in əi ək, Kəşfil-əsta ən zəvaidul-əzzaz, təhqiq; Əzəmi, Həiu-əhman, c.3; səh.186, 187; Müəssisətül-isalə,eyut, iinci çap, 1399 h.q /[xi] İn Ədül-i, Yusuf in Audallah, Əl-İstia fi məifətil-əsha, təhqiq; Əl-əhavi, Əli Məhəmməd, c.2; səh.766; Daul-ceyl, eyut, iinci çap, 1412 h.q; ilazəi, Əhməd in Yəhya, Ənsaul-Əşaf,təhqiq; Zeka, Suheyl, Zikeli, iaz, c.2;səh.246-247; Daul-fik, eyut, iinci çap, 1417 h.q /[xii] “Ey iman gətiənlə! Peyğəməin evləinə sizə yeməyə icazə veilmədən (yeməyə də’vət olumadan) gii onun işməsini gözləməyin. Lakin də’vət olunduqda gedin və (yeməyinizi) yedikdən sona (oada i-iinizlə) söhətə qapılmayı dağılın. u (sizin çox otumağınız), Peyğəməə əziyyət vei, amma o sizdən (unu sizə deməkdən) utanıdı. Lakin Allah doğu sözdən çəkinməz. Onladan (Peyğəməin zövcələindən) i şey souşduqda, pədə axasından souşun (evləinə daxil olmayın). u həm sizin, həm də onlaın üəkləinə daha çox təmizlik əxş edə. Sizə Allahın Peyğəməini incitmək, özündən sona onun zövcələi ilə evlənmək əsla yaaşmaz. Həqiqətən, u, Allah yanında öyük günahdı!” /[xiii] Qutəi, Məhəmməd in Əhməd, Əl-Cameu li əhkamul-Quan, c.14; səh.228; İntişaat Nasi Xosov,Tehan,iinci çap, 1364 şəmsi ili