Həzrət Məryəmin uca məqama sahib olmasının illəti nədir?
Quan və əvayətlədə işaə olmuşdı Məiyəm İman qızı kası i ailədə dünyayə gəlmiş hətta onu təmin etmək üçün gəli və məxaic olmamışdı (o dünyayə gəlməmişdən əvvəl atası vəfat etdiyi üçün) Həzət Zəkəiyya (ə) onu öz himayəsinə götüü (Məiyəmin xalası əi). /u xanımın həyatı həmişə çətinliklə, zəhmət və i çox nemətlədən məhum i şəaitdə yaşayıdı; /Odu ki, anasının nəz etdiyi kimi uşaq illəindən Məəddə xidmətci və i çox çətin işləin o uşağın öhtəsinə qoyudula və o həzət ütün u çətinlikləi qəul edi heç i zaman etaz etmidi. /O cümlədən təkəü və imanı olmayan insanlaın töhmətləıni eşidi sə edi və tamamıyla Allahdan azı idi. Allaha o sə, azı və itaəti üçün, ona u məqamı əta etmişdi. /Həzət İsanın (ə) eşikdə danışması o həsədin uca məqama sahi olmasından hikayət edi lakin o həzətin anasının məsum olduğunu sait etmək üçün danışmışdı. Allah tala u məqamı və ləyaqəti o həzətdən gödüyü üçün əməlindən əvvəl sava ünvanında üstünlük və ismət alaaq o həzətə u məqama əta etmişdi. /Əteaflı cava /u sualın cavaı məlum olması ücün Həzət Məiyəmin həyatına qısa nəzə salaq /İslam taixi və təfsi alimləinin dedikləindən istifadə olu ki, “Hanna” və “İşya” iki acı idilə iincisi “İmanın“ əni İsailin tanınmış şəxsiyyətləindən idi, həyat yoldaşı olu; ikincisini isə Allahın peyğəməi ”Zəkaiyya ” özü ücün həyat yoldaşı seçi. /Lakin illə ötü İmanın həyat yoldaşı ana olmu. i gün ”Hənna” ağacin kölgəsində otumuşdu gögü i quş öz alalaına yem vei; u səhnədə analıq məhəətini muşahidə etdikdə övlad eşqi qəlində şölələndi, öəkdən olaaq Allah dəgahına üz tutu övlad istədi u duadan az i müddət sona hamilə oldu. /əzi əvayətlədən istifadə olu Allah Taala həzət İmana vəhy nazil etmişdi ona əlacı olmayan xəstəlikləin və Allahın izniylə ölüləi diiltmək qailiyyəti olan i oğlan uşağı əta edəcəkdi ki, İsail övladlaını doğu peyğəmə göndəiləcək. O u məsələni həyata yoldaşyla paylaşdı, o hamilə olduğu zaman fikiləşdi ki, həmin uşaqdı lakin o (u uşağın anası) Məyəm idi. Odu ki, nəz edi u oğlan uşağşnı Allah evinə “eytul- Muqəddəsə” xidmətçi vesin. Lakin dünyaya gəldikdə onun qız uşağı olduğunu muşahidə etdi; u zaman çox naahat idi, cünki eytul Muqəddəs ücün oğlan uşağlaını xidmətci kimi seçidilə və hec i zaman qız uşağını u iş ücün təyin etməmişdilə. /əziləi deyilə imanın ailəsinin nəzə etməsi, unu ildii ki, onun hamilə olduğu vaxtda İman dünyadan köçmüşdü, çünkü o özü u cü nəz etməkdə müstəqil deyildi.[1] /Quan ayəsi və əvayətlədən istifadə olu həzət məiyəm kası i ailədə dünyayə göz acmışdı ki, hətta onu idaə etmək üçün əlləində üdcələi olmamışdı (çünkü dünyaya gəlməmişdən əvvəl atası dünyadan köcü) Odu ki, həzət Zəkəiyya onu öz himayəsinə götüü.[2] /Qeyid olunanlaa əsasən u qadlnın həyatı cətinliklə icində və i cox şeylədən məhum olmuşdu;cünkü o anasının nəzəinə əsasən uşaqlıq dövündən məməd də xidmətci vəzifəsini ica etmiş və kicik yaşlaında cox öyük işləi onun onun öhtəsinə qoyudula, lakin o həzət ütün u cətinlikləi qəul edi hec vaxt etiaz etməzdi. O cümlədən dil yaası və töhmətlə qaşısında ki, imanı olmayan insanla təəfindən o həzətə oludu sə edi və Allahdan azı idi. Allah onu u cü sə, azılıq və yalnız ona itaət etdiyi ücün, o həzətə u məqamı nəsi edi onun aəsində uyuu (Yad edin) o günü ki, mələklə dedilə ”Ey Məyəm” Allah səni pak qəa vemiş və dünya qadınlaına nisət üstünlük vemişdi.”[3] /əli u xalis əməlləi üçün Allah onu öz dövünün qadınlaından üsdün qəa vei. Quan u haqda uyuu O şəxs ki, xeyi işlədə Allah əmindən itaət etsə, Allah (onun əməlləi axşısında) şakidi və (onun əməlləindən) xəəi vadı.[4] Peyğəmə hidayət və insanlaa yol göstəmək ücün təiyə edən həzət Məiyəm hə i dövüdə analaın təiyə etməsi ücün numunədi. O həzətin cəmiyyətə olan ən öyuk xidmətləindəndi ki, hec i xidmətlə muqayisə etmək olmaz. Cünkü əşə aləminə ən öyük xidmət insanlaı təiyəsidi. Əgə i şəxs i insanı düzgün təiyə edi cəmiyyətə təhvil vesə öyük xidmət etmişdi. Lakin i ananın öyük i peyğəmə təiyə etməsi ki, insanlaı hidayət mənşəyi di, undan da öyük xidmət təsəvvü etmək olamı? /una əsasən, u öyük əşaəti təqva, pəhiz, İmam və u cü cətin işlədən kənada axtamaq lazımdımı?! u ayə onu ildii ki, o həzət öz dövündə ən öyük şəxsiyyət sahii olan i qadın olmuşdu. /u nöqtəyə də diqqət etmək lazımdı ki,Allah insanlaı xalis əməlləinin savaına axmayaaq ki, az da olsa vei. aşqa cü desək Allah iqaşısında əhəmiyyət daşıyan kefiyyətdi nəyinki kəmmiyyət. /Amma həzət İsanın (ə) eşikdə danışması o həzətin əzəmətindən hekayət edi və onun möcüzə olması hamı ücün məlumdu. Lakin u İlahi möcüzə o həzətin anasının ismətindən mudafiəsi ücün və ona (zina) töhmətini ədd etmək ücün idi. Düşmənlə əzi nişanələə əsasən (həzət İsanın dünyayə gəlməsi və məiyəmin əinin olmaması) füsət iləək o İlahi məsumun şəxsiyyətinə zəə vumaq istəyidilə. Əgə u işdə müvəffəq olsaydıla həzət İsanın (ə) da peyğəməliyinə zəə vuacaqdıla. Onlaın u hiylələini puc edən tək yol o öyük möcüzə idi. O cü ki, Allah Taala, Züleyxanın həzət Yusifə qaşı dediyi töhməti süd əmə uşağın dil acı danışması möcüzəsiylə ədd edi o həzətin haqq olmasını isat etdi. /Həzət İsanın peyğəməlik məqamına layiq göülməsinin ən möhkəm dəlilləindən insanlaı öz sözləi, əməlləi və. hidayət və təiyə etməsidi. Allah Taala unlaa elmi olduğu ücün əməldən əvvəl səva olaaq u məqam və isməti o həzətə əta edi, u cü i məqam ücün təyin etmişdi. / /[1] - Məkaim Şiazi, Nasi, Numunə təfsii, cild 2, səh 523, Daul kita əl-islamiyyə nəşiyyatı, Tehan, 1376 /[2] - Ali- İman, 35- 37 /«إذْ قَالَتِ امْرَأَتُ عِمْرَانَ رَبِّ إِنىِّ نَذَرْتُ لَكَ مَا فىِ بَطْنىِ مُحَرَّرًا فَتَقَبَّلْ مِنىِّ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ(35)فَلَمَّا وَضَعَتهَْا قَالَتْ رَبِّ إِنىِّ وَضَعْتهُا أُنثىَ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَ لَيْسَ الذَّكَرُ كاَلْأُنثىَ وَ إِنىِّ سَمَّيْتهُا مَرْيَمَ وَ إِنىِّ أُعِيذُهَا بِكَ وَ ذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ(36)فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَ أَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَ كَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كلُّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِندَهَا رِزْقًا قَالَ يَامَرْيَمُ أَنىَ لَكِ هَاذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِندِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيرْ حِسَابٍ(37)» /[3] - Ali-İman,42 /«وَ إِذْ قالَتِ الْمَلائِكَةُ يا مَرْيَمُ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاكِ وَ طَهَّرَكِ وَ اصْطَفاكِ عَلى نِساءِ الْعالَمين» /[4] - əqəə, 158 /«وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَليم»