Yaxşılığıa dəvəti öncə haradan başlamalıyıq?
Çox təəssüf ki, i çoxlaımız elə düşünüük ki, əm-e-məuf və nəhy-əz-munkə ancaq xüsusi insanlaa aid olan vəzifədi. Haluki, u düşüncə yanlışdı. Əm-e-məuf gəək hə iimizin vəzifəsi olsun və una övladlaımızı ailədən adət etdiək. (Teyan) /“Gəək sizdən (aanızda) (insanlaı) xeyi işə dəvət edən, yaxşı işə uyuan və pisliklədən çəkindiən i dəstə olsun. Məhz onladı nicat tapanla!”. (“Ali-İman” 104). /Əm-e-məuf ailədə təlim veilməlidi. u da etiqaddan iəli gələn i məsələdi. elə ki, Həzət İahim (ə) həmişə Allaha pəəstiş etmişdi və əmisini ütpəəstlikdən döndəmək üçün ona deyidi «ütləi (özünə) məudla götüüsən? Doğudan da mən səni və sənin qövmünü aşka i azğınlıq içəisində göüəm». (“Ənam” 74). /Həzət İahim (ə) övladlaının taleyinə də əhəmiyyət veidi və onlaa vəsiyyət edidi ki, İlahi əmə həmişə təslim olsunla. «Ey mənim oğlanlaım, şühəsiz, Allah u dini sizin üçün seçi. una göə də (çalışın) dünyadan mütləq yalnız müsəlman olaaq gedin!». (“əqəə” 132). /Həzət İahim (ə) İlahi imtahandan iftixala çıxan zaman ona İmamət məqamı nəsi olu və Allaha dua edi ki, övladlaına və nəslinə də u məqamı nəsi etsin. “əi dedi «Həqiqətən, Mən səni insanlaa İmam və əhə təyin etdim». (İahim) dedi «Övladlaımdan necə?» Dedi «Mənim əhd-peymanım zalımlaa nəsi olmaz»”. (“əqəə” 124). /Çünki İahimin (ə) nəslindən olanlaın əzisi zalımladan olmuşdula və İlahi əhdə qaşı çxımışdıla. “Həqiqətən, iz İahim ailəsinə kita və hikmət (peyğəməlik, şəiət və əqli maaif) vedik və onlaa öyük i hökümət əta etdik. eləliklə onlaın (kita əhlinin) əzisi ona (Muhəmmədə (s)) iman gətidi, əzisi ondan üz döndədi və aşqalaını da ona iman gətiməkdən saxladı. Alovlanmış od olan Cəhənnəm onlaa kifayətdi”. (“Nisa” 54-55). /Həzət İahim (ə) əhə və İmamət məqamına çatmazdan əvvəl də övladlaına göə dua edidi. (“İahim” 37). /Həzət Yəqu (ə) da övladlaına göə Allaha dua edə və deyədi “Dedi «Mən öz ağı kədə və qüssəmdən (sizə deyil) yalnız Allaha şikayət ediəm və Allah təəfindən sizin ilmədiyiniz i şey (Yusufun dii olmasını) iliəm»”. (“Yusif” 86). /Həmçinin Loğmanın nəsihətləinə diqqət edən zaman göüük ki, övladına uyuu «Ey mənim əziz oğlum, Allaha şəik qoşma, çünki şik olduqca öyük i zülmdü». (Zülmün öyüklüyü məzlumun öyüklüyü ilə ölçülə və ütün nemətləin əsl sahii ilə heç i nemətə malik olmayanı eyni hesa etmək son dəəcə pisdi.)”. (“Loğman” 13). /«Ey mənim əziz oğlum, namaz qıl və yaxşı işləi (əql və şəiət nöqteyi-nəzəindən əyənilən işləi göməyi) əm et və pis işlədən (hə hansı pis və əyənilməz işi) qadağan et. (İnsanla və Xaliq qaşısında olan vəzifələinə əməl edəkən aş veəcək çətin hadisələdən) sənə yetişənə döz ki, unla vaci əmlədən və mühüm işlədəndi». (“Loğman” 17). /«Camaatdan təkəülə üz çevimə və ye üzündə lovğa-lovğa yeimə ki, Allah heç i özündən azını və lovğalanı fəx edəni sevməz». ((“Loğman” 18). /«Öz yeişində və əftaında ota həddi gözlə və (danışanda) səsini azalt ki, ən pis səs ulaqlaın səsidi».((“Loğman” 19). /Əm-e-məuf və nəhy-əz-munkəin yolunu Quandan öyənək. Deyele.og