Unutqanlığın 3 təhlükəli forması necə baş verir?
Quan ayələində və hədislədə özünü unutmaq ən pis əzil sifət kimi tanıdılmışdı. əs özünü unutmaq nə deməkdi? Məgə u mümkündümü ki, insan özünü unutsun? O, həəkətdədi və məqsədinə çatmağa çalışı. (Teyan) /Quan üç halda insanın özünü unutmasını pisləyi və onu insana ziyan vuan əla kimi tanıdı. / /Günahlaı unutmaq. /Günahı unutmağın gətidiyi ilk əla odu ki, insan ahat şəkildə keçmiş günahlaını təka edi. Tövə etmək və cuan etməyi heç düşünmü. Quan u haqda uyuu “Kim əinin nişanələi ilə öyüd veildikdən sona onladan üz döndəən və özünün əvvəlcə əldə etdikləini unudan şəxsdən daha zalımdı?! Həqiqətən iz, anlamamalaı üçün onlaın qəlləi üzəinə (daşüəklilik və ədəxtlik) ötüklə(i) çəkdik və (atini) qulaqlaında i ağılıq qoyduq”. (“Kəhf” 57). /Allah Təala onlaın əvvəllə gödüyü əmələ göə hiss və dək qüvvəsini onladan almışdı. u cəza onlaın günahlaının iaşa təsiinə göədi. Günahı unutmaq onlaa necə də ağı ziyan vumuşdi! / /Allahı unutmaq. /u unutqanlıq günahı unutmaqdan da ziyanlıdı. Əgə insan Allahı unutsa, maddi məsələləə üz çeviə. Nəticədə ona ziyandan aşqa heç nə nəsi olmaz. Allahı unutmaq və Onun insan qəlində qai olması səə ola ki, ütün heyvani sifətləi üzə çıxsın. Quan u haqda uyuu “Sona, Öz təəfindən ona (həmin çətinlikdən nicat və saiə kimi) i nemət əta edən zaman, keçmişdə, səəindən Allahı çağıdığı şeyi unuda və (yenidən insanlaı) Allahın yolundan azdımaq üçün Ona (ütlədən və saiədən) şəiklə qoşa. De «i müddət öz küfündən əhələn ki, mütləq od əhlindən olacaqsan”. (“Zumə” 8). / /Özünü unutmaq. /İnsanlaın əzisi İlahi ayələi, peyğəmələi (ə), Məsumlaı (ə) unudula. Özləini də unutmuş olula. u, ən pis unutqanlıqdı ki, hələ dünyada olan zaman ətəkləini alovlandıa. Quan uyuu “(Allah) uyua Sənə izim aydın ayə və nişanələimiz gəldi, amma sən (u gün ko olduğun və unudulduğun kimi) onlaı unutdun. Sən u gün də (ko olacaq və) unudulacaqsan!”. (“Taha” 126). /aşqa i ayədə isə uyuu “De «Şühəsiz, (əsl) ziyana uğamış kəslə Qiyamətdə özləini və ailələini ziyana uğatmış kəslədi. ilin ki, həmin açıq-aşka ziyan udu”. (“Zumə” 15). Yəni, o kəs ki, malını ziyana uğada həqiqi ziyan çəkən olmaz. Həqiqi ziyan çəkən o kəsdi ki, özünə ziyan vumuşdu. /İnsan əzən elə i hala düşü ki, özündən uzaqlaşmaq istəyi. İmam Əlinin (ə) dəin i kəlamı vadı ki, uyuu “Təəccü ediəm o kəsə göə ki, itidiyini axtaı, haluki özünü itimişdi və onu axtamı”. Özünü unutmaq əslində təkamül yolunu azmaq deməkdi. İnsan o zaman ki, yanlış hədəfə təəf gedə, əslində həmin hədəfi təkamül yolu sandığı üçün ona təəf həəkət edə. Yəni, həqiqi mənliyini itiə. Nəticədə insanın mahiyyəti dəyişə və həmin şeyə çevilməyə aşlaya. Yəni, insan hə nəyi sevə və əlaqə əsləyəsə mahiyyəti də həmin şeyə çevilə və onunla məşhu ola. /Xoasan əhlindən olan ii öyük zəhmətlə İmam aqiin (ə) xidmətinə gəli və piyada gəldiyinə göə ayaqqaısı cıılmışdı. Ayağı paçalanmış və qaa ağlamışdı. Allaha şükü edəək öyük şövqlə İmamın (ə) yanına gəli və ayaqalaını Həzətə (ə) göstəi. Deyi “Ya in əsulallah! Məni Xoasandan uaya yalnız siz Əhli-eytin (ə) məhəəti piyada gətimişdi”. İmam (ə) ona uyudu “Hə kəs hə nəyi sevə, həqiqəti həmin şey ola və onunla məhşu ola”. /Ona göə də hə iimiz həyatda nəyi seviiksə və nəyə əlaqə əsləyiiksə, mahiyyətimiz də o cü olu və Qiyamət günü onunla məhşu olaıq. Unutqanlıqlaımızı kənaa qoyaq və qəflətdən ayılaq. Çünki u unutqanlıqlaın hə ii izə sağalmaz zəə vua. Deyele.og