Özbaşına buraxılmış insanların müsibəti nələr olar?
“Nəhcül-əlağə”nin 17-ci xütəsində ən mənfu insanla o kəslə hesa edili ki, Allah onlaı özaşına uaxmışdı. (Teyan) /əs özü aşına uaxılmaq nə deməkdi? /O insan ki, özaşına uaxıla, yəni öz təii və heyvani tələsində əsi ola. u yolda addım ata və həqiqi mənliyindən uzaqlaşa. Yəni aqiətini ada veə və özaşına uaxılmış ola. /Özaşına uaxılmış insanın aşına gələn müsiətlə /1. Pulpəəstlik. /Dünya səvəti insana o qədə lazımdı ki, onunla həyat ehtiyaclaını təmin edə ilsin. Lakin insan həddən atıq səvət və pul eşqində olasa, mənliyini unuda, hədəfini unuda, Allahını unuda. u insan pula və səvətə pəəstiş edə. Həzət Peyğəmə (s) uyuu “Pul, qızıl və gümüş sizdən əvvəl olanlaı da həlak etmişdi, sizi də həlak edə”. /2. Həqiqi Məşuqdan məhum olmaq. /Özaşına uaxılmış insan İlahi əhmətdən uzaq ola. Salim ağla, fəal vicdana malik olmaz. Ona göə də Allahın Camal və Cəlal sifətləindən qafil ola və həqiqi Məşuqunu göməz. /3. İstedadla ölə. /u cü insanlaın istedadlaı ölmüş ola və həyatda heç i hədəfə malik olmazla. /4. Daxili təzad. /Özaşına uaxılmış insan əgə az da olsa ayıq insandısa, daxilində həmişə təzad ola, müaizə ola. İmam Sadiq (ə) uyuu “Hə kimi xudinlik əhatə etsə, həlak edə”. /İmam aqi (ə) uyuu “Allah Təala mələklədən iinə yaadılış əmini tapşıı və o, yeddi səmanı, yeddi yei və aşqa şeyləi xəlq etdi və göəndə ki, onlaın hamısı onun mütisi oldula, lovğalanı və deyi “Mənim kimi kim va?”. Allah Təala i amaq qədə atəşi yeə göndəi və u mələk xəlq etdiyi ütün u şeylələ i yedə həmin atəşə məğlu olu. Həmin atəş paçası təkəüə göə hamını öz kamına alı, o zamana qədə ki, ona çatı”. /Hə kim təkamülü dək etməz, ona göə uçmağa hazı olmaz. Öz təii mühasiəsində həlak ola. Deyele.og