Peyğəmbərlİyə nə üçün mələk seçİlmədİ?
Həzət Peyğəmə (s) və onun gətidiyi ayinləə müxalif olanla, öz çikin məqsədləinə çatmaq üçün min i əhanə gətii, ütün vasitələə əl atıdıla. u əhanələdən ii də, peyğəmə olaaq mələk yox, insanın seçilməsindən doğan naazılıq idi. Hansı ki, həzət Məhəmmədin (s) peyğəməliyinə kifayət qədə dəlil va idi. İkinci i təəfdən, elə i etiaz təkcə həzət Məhəmmədə (s) qaşı yox, ütün peyğəmələə qaşı yönəlmişdi və olduqca yesiz göünüdü. /əs Quani-kəimdə u aədə nə deyili? «Ənam» suəsinin 8-ci ayəsində Allah-təala uyuu «Əgə iz elə i mələk göndəsəydik, iş itmiş ola və iman gətiməyənləə i an elə möhlət veilməzdi». /Maaqlıdı, nə üçün möhlət veilməzdi? Cava çox sadədi Allah-təala insanı əzaa düça etməzdən əvvəl, ona xəədalıq edi. Xəədalıq həm söz, həm də gözlə ola ilə. Məsələn, i insana «ovcumda qızıl olduğuna inanmasan, səni cəzalandıacağam» deyisən. u sözlə xəədalıqdı. Gözlə xəədalıq odu ki, ovcundakı qızılın i təəfini o şəxsə göstəəsən. Sözlə xəədalığa məhəl qoymayan insana düşünmək üçün möhlət vemək ola. Amma gözü ilə gödükdən sona inanmayan şəxsə möhlət vemək üçün heç i əsas yoxdu. Peyğəmə olaaq mələk göndəilməsi, qeyin aşkalanması və gözlə göünən son xəədalıqdı. Allah-təala isə, insanı əql mülkü ilə mükafatlandıaaq, onu üstün etmişdi. Heyvanla da gödüyünü hiss edi, duyu. İman isə, zahi gözü ilə gödüyünə yox, əsiət gözü ilə gödüyünə inanmaqdı. Növəti ayədə oxuyuuq «Əgə iz onu mələk etsəydik, yenə də insan qiyafəsində göndəə və onlaı i daha şühəyə saladıq». /