Tövbənin qəbul olmasının mühüm şərti nədir?

Hə iimizin həyatında elə i hadisə aş vemişdi ki, xata etmiş və yolumuzu azmışıq. Lakin sona peşman olu istiğfa etmişik. (Teyan) /əzən əzm etmişik ki, həmin günahı i daha təka etməyək. Dəfələlə Allahdan u yolda izə yadım etməsini istəmişik. əzən də istəmişik ki, izə tövə etmək tofiqini əta etsin, günahın ağı yükü soağımıza gəlməmişdən qaaq, izə füsət vesin. /Demişik ki “Ey Allahım, ağışlamaq - Sənin kəəmindəndi. iz dünyanın heç i dəyəsiz ə-əzəyini istəmiik, Sənin ağışlanmadan aşqa. Özün dəfələlə demisən ki Allah - Ğəfu və əhimdi. Allah - Təvvadı. iz una inanııq. O zaman ki, cəhalət soağımıza gələ və çikin i işə düça olaıq, düşmənçilik üzündən sənin əminə qaşı çıxmamışıq, əlkə özümüz zəifik”. /Allah Təala Quanda uyuu “Əslində (qəulu İlahi vədəyə əsasən) Allahın öhdəsində olan tövə, çikin işi nadanlıq üzündən etmiş, sona tez (ölümlə qaşılaşmamışdan qaaq) tövə edən kəslə üçündü. Allahın, tövələini qəul etdiyi kəslə - onladı. Allah həmişə ilən və hikmət sahiidi”. (“Nisa” 17). /Demək lazımdı ki, tövənin qəul olma şətləindən ii udu ki, insan cəhalət üzündən günahı etmiş olsun. Cəhalət o demək deyildi ki, həmin işin günah olduğunu ilməyəsən. əlkə o deməkdi ki, Allahın əminə düşmənçilik üzündən qaşı çıxmayasan. /İnsan günahını aşa düşən kimi tövə etməlidi. Sona da özünü islah etməyə çalışmalıdı. “Sizdən kim nadanlıq üzündən pis i iş gösə, ondan sona tövə edi (öz işini) düzəltməklə məşğul olsa, şühəsiz, Allah çox ağışlayan və mehiandı» de”. (“Ənam” 54). /“Həqiqətən Mən (şik və küfdən) tövə edən, iman gətiən və yaxşı işlə göən, sona doğu yolda möhkəm dayanan (və ya insanlığın kamillik məhələləinə doğu istiqamətlənən) kəsi çox ağışlayanam. (Çünki İslamı qəul edən kimi əvvəlki küf, günahla və digə ilahi haqlaın kəffaə və qəzalaı yeni müsəlman olmuş şəxsin oynundan götüülü.)”. (“Taha” 82). /“Və o kəslə ki, çikin i iş (öyük günah) gödükdə və ya (kiçik i günahla) özləinə zülm etdikdə, Allahı yada sala və günahlaı üçün ağışlanmaq istəyələ. Günahlaı Allahdan aşqa kim ağışlaya ilə? Və onla etdikləi işdə iləəkdən isa etməzlə”. (“Ali-İman” 135). /İnsan gəək ilsin ki, əgə elm və inad üzündən Allahın əminə qaşı çıxsa və günah işlədəsə və ya ölüm anı gələn zaman tövə edəsə, Quan ayələinin uyuduğuna göə həmin tövə qəul olunmaz. /“Daim günah edi ölümləi çatan zaman (öləcəyini yəqin edəndə və ya zahii hissləi əzəx aləminin əlamətləini dək edəndə) «mən indi tövə etdim» deyənlə və həmçinin küf halında ölənlə üçün tövə yoxdu (onlaın tövələi qəul olunmaz). Ağılı i əza hazıladığımız kəslə onladı”. (“Nisa” 18). /“Nəfsi istəkləini öz tanısı etmiş (ağıl, fitət və millətləin qəul etdiyi Allahı öz nəfsi istəkləinə uyğun gələn həddə aşağı endiən) kəsi gödünmü? Yoxsa sən onun (doğu yola gəlməsi və ya axiət əzaından qounması) işləini düzəldəcəksən?!”. (“Fuqan” 43). /İnsan gəək Allahın ağışlayan olduğunu qəul etsin və ona inansın. Yəni, Allahdan aşqa Ğafi olmadığını qəul etməlidi. Allah tövə edənin əcini isə tövəsini qəul edəək veə. u yolla insanı günahın adınca getməkdən saxlaya və ehişti ilə təşviq edə. “Onlaın mükafatlaı öz əi təəfindən ağışlanmaq və (ev və ağaclaının) altından çayla axan cənnətlədi. Oada əədi qalacaqla. u əməl sahiləinin mükafatı necə də gözəldi!”. (“Ali-İman” 136). /eləliklə, elə nəticə çıxada iləik ki, Allaha qayıtmaq yolu həmişə açıqdı. İnsan günah edəndən sona tövə edə və onu tək edəcəyinə əzm edə. Ümidva ola ki, Allahın əhməti ona şamil olacaqdı. “(Kim etdiyi zülmündən sona tövə etsə və (əqidə və əməlini) düzəltməyə aşlasa, şühəsiz, Allah ona nəzə sala və tövəsini qəul edə. Həqiqətən Allah çox ağışlayan və mehiandı”. (“Maidə” 39). /“Dedi «Öz əinin əhmətindən azğınladan aşqa kim naümid ola?!». (“Hic” 56). /İmam Əlinin (ə) uyuduğu kimi “Ye üzündə Allahın əzaından iki pənah yei vadı onladan ii aamızdan getmişdi, lakin o iisi qalmışdı. Aamızdan gedən pənah yei - Peyğəmədi (s). Qalan pənah yei isə ağışlayan Allahdan əfv diləməkdi. iz insanlaın yadında olsun ki, tövənin ədədi və məhdudiyyəti yoxdu”. /Allah Təala izləi həqiqi tövəkaladan qəa vesin. Deyele.og