Allah yanında ən hörmətli insan kimdir?
“Təqvalı olun ki, əlkə nicat tapasınız”. (“əqəə” 189). Nicat yolu död həqiqətlə olu zillətsiz izzət, cəhalətsiz elm, yoxsulluq olmayan səvət, ölüm olmayan həyat. ütün unlaın hamısı təqvalı qəldən çıxa. (Efan) /“ilin ki, Allah təqvalılaladı”. (“əqəə” 194). “Kim öz əhdinə vəfa etsə və təqvalı olsa, şühəsiz ki, Allah da təqvalılaı sevə”. (“Ali-İman” 76). /Allah u ayələdə uyuu ki, əgə Mənim nemətləimə şükü etmək istəyisinizsə, təqvalı olun. Hə kimin ki, təqvası va, o, şükü edəndi. /“Təqvalı olanla üçün öyük i mükafat vadı”. (“Ali-İman” 172). /Həzət Peyğəmədən (s) souşula ki, onla məhşəə daxil olacaqla? Qəidən çıxandan sona ehiştə gedəcəklə? Allah onlaı nə qədə vaxt gözlədəcəkdi? Deyilə “Ya əsulalah! Allah Quanda uyuu “Qiyamətin i günü u dünyanın 50 ilinə əaədi”. Əgə təqva əhli Qiyamətdə iki gün qalsa, onda yüz il qalmış olala. Həzət Peyğəmə (s) uyuu “ütün iman əhli o zaman ki, məhşəə daxil olacaqla, qəidən çıxmaqlaından tutmuş ehiştə daxil olmaqlaı, dünyada olan vaci namazlaın vaxtından da az müddət çəkəcəkdi”. /Quan uyuu “Həqiqətən Allah yalnız təqvalıladan qəul edi”. (“Maidə” 27). /Qiyamət günü təqva əhlinin əməl dəftəi açılmaz, çünki Allah təqva əhlini hesaa çəkməz. Çünki hansı əməlin hesaını çəksin ki? Haam malınmı? İnsanlaın malını yeməyinmi? Təqva əhli Allahın əfiqidilə. Onlaın yei ancaq ehiştdi. Allah uyuu ki, təqva əhli olun ki, həyatınızın düyünləini açım, günahlaınızı ağışlayım və məğfiətimdə qəq edim. Təqva əhlinin mükafatı həm u dünyada onlaa çata, həm də axiətdə. Allah uyua “Allah təqvalılaın ya və yavəidi”. (“Casiyə”19). Allah elə uyua ki, təqva əhlinin ütün işi Mənim əlimdədi, həm həyatlaı, həm qəiləi və həm də ölümləi. Həzət Peyğəmə (s) uyua “O zaman ki, təqva əhlini və mömini qəə qoyala, kəfənin ağını açala. Üzünü topağa vuala. Qəin qapısını ağlayanda hamı qayıda. Cəayil (ə) qalxa və deyə “İlahi! əndəni tək qoyu, getdilə. Nə etmək istəyisən? Əz edə İcazə ve gedim və onu tənhalıqdan qutaım?”. Allah uyua “İcazə vemiəm”. Deyə “aş üstə. Mən sənin əminə taeyəm”. /Mikayil (ə) qalxa “İlahi!”. Allah Təala uyua “Nə istəyisən?”. Deyə “əndən”. Allah Təala uyua “İcazə vemiəm”. İsafil (ə) qalxa. Deyə “İlahi!”. Xita gələ “Hə üçünüz axın”. Allah həmin qəə diqqət yetiə və uyua “Mənim əndəm. Hamı getdi və indi Mənim növəmdi. Mən səninləyəm, qoxma. Dəhşətə gəlmə”. /elə nəql edili “i gün mən otağımda idim və ev əhlindən kimsə ölüdü, hava çox soyuq idi. O qədə qa yağmışdı ki, dizə qədə qalxmışdı. Gecə iin yaısı keçindi. Uşaqlaı dedilə İndi heç kimə deməyək, səhə saat 8 olsun, hava işıqlaşsın, sona. Süh azanı veildi. Küçədə heç kim yol gedə ilmidi. Adullah adında i hacımız va idi. Əasını geyini, gəldi və qapını döydü. Ev əhli namaza hazılaşıdı. Dedilə ki, u qaanlıqda kimdi gələn? Ev əhinin ii gedi qapını açdı. Dedi “uyuun, nə yaxşı gəlmisiniz?”. Dedi “Heç qəiə deyil. Mən gecə namazından əvvəl yatmışdım, gödüm ki, gəli uadan keçiəm. Peyğəmə (s) və İmamla (ə) u divaa söykənmişdilə. Çox təəcü etdim. Salam vedim və dedim “Ya əsulallah! uada nə edisiniz?”. uyudu “Filankəs ölü, gəlmişik cənazısini apaaq”. /udu təqva əhli. Məğə onla təkdiləmi? Xey. Çünki Allah onlaladı. Allah uyua “Həqiqətən, sizin Allah yanında ən hömətliniz - sizin ən təqvalı olanlaınızdı”. (“Hucuat” 13). Allah izləi də təqva əhlindən qəa vesin. İnşaallah! Deyele.og