ALLAH YOLUNDA SABİTQƏDƏM OLMAĞIN ŞƏRTİ NƏDİR?
span style="font-size12pt;" Allah Təalaya yaxınlaşmaq yolunun şətləi vadı, əgə u şəaitləə düzgün əməl edilməzsə, nicat sahilinə çatmaq mümkün deyildi. unlaa nəzə salaq / /1. Adət-ənənələdən asılı olmamaq. /u, o deməkdi ki, Allah yolunun yolçusu ota həddi tutmalıdı. Yəni, əzi insanla şəxsiyyətləini qoumaq üçün hə cü faydasız və zəəli get-gəldən əl çəkmi və ya yanlış adət-ənənəyə əməl edilə. u, ifatdı. Ya da insanlaın çoxundan kəna gəzi, hə cü adət-ənənədən qaçıla. i küncə çəkiləək, insanladan uzaqlaşıla. aşqa insanla onlaı amaqlaı ilə göstəilə. u isə təfitdi. Həqiqi müsəlman u sahədə nə ifat etməlidi və nə də təfit. / /2. Əzm. /Allah yolunun yolçusu u yola qədəm asdığı gündən ətafındakıla, dost və qohumlaı təəfindən tənqidə məuz qalı. Onu dil və əməllə məzəmmət edi və istəyilə ki, yolundan əl çəksin. Onla u təzə yola qədəm asan yoldaşlaını təhqi şallağı ilə yolundan saxlamaq istəyilə. Çünki onun getdiyi yoldan qoxula. una göə də əzm və səi lazımdı. u yolun yolçusu Allahın qüvvəsinə o qədə əzm əsləməlidi ki, ütün u çətinlikləə dayana ilsin. Səi və təvəkkül ilə onlaın hamısını məhv edə ilsin. Yolun əzəmətini dək edəək, u mənasız küləklədən qoxmasın. / /3. Etidal. /Allah yolunun yolçusu ilk növədə özündə xüsusi sevinc və şövq hiss edə. unun nəticəsində qəaa ala ki, daha çox iadət etsin. Vaxtının çox hissəsini duaya və namaza ayıa. Eşitdiyi hə i əməli edə, hə kəsdən i söz öyənə, hə uhanidən i nəsə faydalana. /Ancaq u yol düzgün yol deyildi. Çünki iadətin ağılığı insan nəfsinə o qədə təzyiq göstəə ki, nəfs əks təsi göstəməyə aşlaya. u zaman Allah yolunun yolçusu ütün əməlləindən qala. elə olan halda özündə ən cüzi müstəhələi elə etməyə həvəs hiss etməz. / /4. Vəfa. /Vəfa - tövə etdiyin əmələ i daha qayıtmamaqdı. Öhdənə götüdüyünü yeinə yetimək deməkdi. Agah uhaninin dedikləini axıa qədə yeinə yetimək deməkdi. /5. Səat və davamlılıq. /Allah yolunun yolçusu gödüyü hə i əməldən uhi ləzzət almalıdı. Onda elə i hal hasil olmayınca, həmin əməldən əl çəkməməlidi. /İnsan u sait halı keçiən zaman həmin iadətə qaşı şövq əldə edə. Ona göə də u əməlini davamlı edə. /6. Nəzaət. /Allah yolunun yolçusu hə i halda nəzaət etməlidi ki, üzəinə düşən vəzifəni mütləq yeinə yetisin. O şey ki, onun dünyasına və axiətinə i fayda gətiməyəcək, onunla məşğul olmasın. Çalışsın ki, Allahın xoşuna gəlməyən işlə göməyin. Sanki həkim sənə hansı şeyləin zəəli olduğunu söyləyi və sən çalışısan ki, onlaı yeməyəsən. Xəstə u deyilənləə əməl etməsə, sağalmaz. Allah yolunun yolçusu da fikinə nəzaət etməlidi. /7. Hesalaşma. /Gecə və ya gündüz özü üçün müəyyən i vaxt təyin etməlidi və həmin vaxt gün əzində gödükləinin hesaını çəkməlidi. / /8. Təneh. /Allah yolunun yolçusu nəfsinin xəyanətini göən zaman onu təneh etməlidi. Onu özü münasi ildiyi şəkildə cəzalandımalıdı. / /9. Tələsmək. /Əzm etdiyi şeyi yeinə yetiməkdə tələsməlidi. Çünki u yolda çox sayda əlala vadı. Allah yolunun yolçusu hə i məqamda müəyyən maneələə ast gəli. Ona göə də çox ziək və ayıq olmalıdı. / /10. Sədaqət. /Din sahiinə və o öyük Haqq Xəlifəsinə qaşı sədaqətli olmaqdı. u yolda mömin kamala çatmalıdı, sədaqət hə nə qədə çox olasa, Allah yolunun yolçusunun əməli daha möhkəm və yaxşı ola. / /11. Saxlamaq mədəniyyəti. /Yəni özünə diqqət etmək. idən öz vaciatlaından kənaa çıxasan. əndəliyə əks olan əməlləini yeinə yetiməyəsən. (Teyan) / /Allah Təala izləi Öz yolunda qəa vesin, inşəallah. /Deyele.og/ //span