NƏ SƏBƏBDƏN ƏHLİ-BEYTƏ (Ə) SƏDƏQƏ HARAMDIR?
span style="font-size12pt;"Quan və hədis təlimləində sədəqənin xüsusi əhəmiyyəti vadı. İslam dini sədəqə veməyə çox dəyə vemiş və müxtəlif münasiətlədə onu veməyi tövsiyə etmişdi. (Teyan) /Sədəqə iki cü olu /1. Vaci sədəqə - zəkat kimi. Zəkat ümumi işlədə istifadə edilə. /2. Müstəhə sədəqə. u gün sədəqə sözü ona şamil edili. u sədəqə yoxsullaa çata. / /Ələttə, əzən sədəqə nəzi vasitəsilə vaci olu. elə ki, insan nəzi edi ki, əgə hacəti yeinə yetəsə, malının filan qədəini sədəqə veəcəkdi. u zaman sədəqə, qoyduğu şətdən asılıdı. Hə nə qədəini nəzi edisə, o qədəini sədəqə veməlidi. /Sədəqini veməyin səələindən ii də udu ki, ehtiyacı olan insanlaın ehtiyacı ödənsin. Əgə kiməsə sədəqə veələsə, niyyət onun ehtiyacını aadan qaldımaq ola. Ancaq ehtiyaclı olmaq nüuvvətə və İmamətə yaaşmaz. Çünki həm Peyğəmə (s), həm də İmamla (ə) insanlaın malından ehtiyacsızdıla. Ona göə də sədəqə onlaa haam olmuşdu. /“Həqiqətən sədəqələ (mallaın və canlaın zəkatı, səkkiz yeə səf olunmalıdı, yəni) yoxsullaın, miskinləin (daha yoxsul olanlaın), onun (toplanması, qounması və paylanılması) icaçılaının, (kafilədən, yaxud əqidələi zəif olan müsəlmanladan əziləini dinə cəl etmək, ya onladan döyüşdə istifadə etmək üçün) üəkləinin ələ alınması lazım olan kəsləin, qullaın (azad olunmasının), oclulaın (oclaının ödənilməsinin), Allah yolundakı xəcləin (xeyii ümumi olan hə hansı i xeyi işin, xüsusilə cihadın) və yolda (İslam və müsəlmanlaın din və dünyalaı üçün lazım olan hə hansı i hədəf yolunda) qalanlaındı. (u hökm,) Allah təəfindən qəti i vacidi. Allah ilən və hikmətlidi”. (“Tövə” 60). /Hədislədən elə nəticəyə gəlmək olu ki, sədəqə əslində insanlaın ehtiyacı olmayan şeyləini veməsidi. Ona göə də elə i mal Peyğəmə (s) nəsli üçün layiqli deyildi. Hədisləin iində oxuyuuq “Sədəqə mənim və Əhli-eytim (ə) üçün halal hesa edilməmişdi. Çünki sədəqə əlin kiidi”. /“Allah izim üçün sədəqədən pay qoymamışdı. Çünki, Allah Peyğəməini (s) və ailəsini əziz və dəyəli tutmuşdu ki, insanlaın əlinin kiindən qidalanmayaq”. /Hədislədə oxuyuuq ki, əgə i müsəlman sədəqə niyyətilə İmama (ə) i şey veəsə, deməli düzgün imana malik deyildi. İmam Sadiq (ə) uyuu “O kəs ki, u əqidədə ola ki, İmamın insanlaın əlində olana ehtiyacı va, kafidi. əlkə insanla ehtiyac duymalıdıla ki, İmam (xümsü) onladan qəul etsin. Çünki Allah Təala uyuu “(Ey ümmətin işləinin sahii,) onlaın mallaından zəkat al ki, ununla onlaı(n can və mallaını) təmizləyi və paklaşdıı (və atıı)san. Və onlaa dua et və salam göndə ki, həqiqətən, sənin duan və salamın onla üçün ahatlıq və xaticəmlik amilidi. Allah eşidən və iləndi”. (“Tövə” 103). /Taixdə oxuyuuq ki, Səlman Fasi Peyğəmələ (s) ilk göüşən zaman özü ilə i qədə yemək gətimişdi. Həzət Peyğəməin (s) ətafında ehtiyacı olan insanla çox idi. Səlman u yeməyi Peyğəməə (s) vei. Həzət (s) uyuu “Əgə sədəqədisə, səhaələə ve. Əgə hədiyyədisə, onu alaam”. Səlman u sözü nə üçün dediyini souşan zaman Peyğəməimiz (s) uyuu “u növ sədəqləi ehtiyacı olanlaa gətiilə. Mənim üçün haamdı”. /İkinci göüşdə Səlman gətidiyi şeyi hədiyyə niyyətilə vei. Həzətə (s) deyi ki, sədəqə niyyəti etməmişəm və sizə hədiyyə veiəm. Həzət Peyğəmə (s) də u hədiyyəni qəul edi və səhaələi ilə i yedə yeyi. /Deyele.og/ //span