Bİz Əhli-beytə (ə) nİyə təvəssül edİrİk?

“Təvəssül” sözü “vəsələ” sözündən götüülmüşdü və yaxınlaşmaq mənasını vei. u gün təvəssül sözü izim Əhli-eytə (ə) münasiətdə etdiyimiz xüsusi əmələ şamil edili. Həzət Peyğəməi (s) və ya İmamladan (ə) iini Allah dəgahında vasitə qəa veiik. u yolla Allahdan hacətimizi istəyi və onlaa xati günahlaımızın ağışlanmasını istəyiik. Onlaı Allah yanında öz şəfaətçimiz qəa veiik. /Təvəssül məsələsinin Quanda kökləi vadı. Məsələn, oxuyuuq “Ey iman gətiənlə, Allahdan qoxun, Ona (yaxınlaşmaq üçün dəgahına yaxın olanladan və saleh əməllədən Ona) təəf vasitə axtaın və Onun yolunda cihad edin, əlkə nicat tapdınız”. (“Maidə” 35). /Vasitə sözünün geniş mənası vadı. Allah dəgahına yaxınlaşdıan hə i iş və hə i şey vasitə hesa edili. Necə ki, İmam Əlidən (ə) “Nəhcul-əlağə”də qeyd edilə “Allaha yaxınlaşmaq üçün ən yaxşı vasitə - Allaha və Onun Peyğəməinə (s) iman əsləmək, Allah yolunda cihad etməkdi ki, İslamın dağ aşında olan qalasıdı. Həmçinin, ixlas kəlməsi olan (Lə İləhə İlləllah) tövhidin fitətidi. Namaz qılmaq ki, İslamın ayinidi. Zəkat vaciatdı, amazan ayının oucu ki, İlahi günahın qaşısındakı qalxandı. Həcc və ümə yoxsulluğu uzaqlaşdıa və günahlaı yuya. Sileyi-əhm səvəti çoxalda və ömü uzada. Gizli infaq günahlaı aadan apaa, aşka infaq isə ani və pis ölümləi uzaqlaşdıa. Yaxşı işlə insana süqut etməkdən nicat veə”. / /Allaha yaxınlaşmaq vasitələi peyğəmələ (ə), İmamla (ə), saleh əndələdi. Həmçinin Peyğəməin (s) və İmamlaın (ə) getdiyi yolla getmək izi Allaha yaxınlaşdıa. /unu qeyd etmək yeinə düşə ki, təvəssül o demək deyildi ki, Peyğəmədən (s) və ya İmamladan (ə) müstəqil şəkildə nəyisə istəyiik. Əksinə, təvəssül o deməkdi ki, saleh əməl, Peyğəmə (s) və İmamlaın (ə) adınca getməklə Allaha onlaın məqamını and veməklə nəyisə istəyiik. u təvəssüldə şikin heç i iyi və qoxusu yoxdu. u təvəssül həmçinin Quan ayələinin əksinə də deyildi. /Həzət Peyğəmə (s) uyuu “Allah Təaladan mənim üçün vasitə istəyin ki, vasitə ehiştdəki dəəcədi. i nəfədən aşqası oa çatmaz və ümid ediəm ki, Allahın o i əndəsi mən olum”. /Əgə vasitə sözünə diqqətlə nəzə salspan style="font-size12pt;"/spansaq, göəik ki, Peyğəməin (s) Allah yanındakı məqamı deməkdi. Həzət (s) u məqamın sayəsində Allaha yaxınlaşa ili. Ali-Tahii və ondan sona isə saleh əndələ Həzətə (s) qoşulula. iz Peyğəməin (s) ətəyindən yapışııq. /Quana nəzə salsaq, təvəssülün çox sayda nümunəsinə ast gəlmək ola. Onladan ii də Yusifin (ə) qadaşlaının Həzəti Yəqua təvəssül etməkləi olmuşdu. “(Yəquun oğlanlaı) dedilə «Ey ata, (Allahdan) izim günahlaımızın ağışlanmasını istə ki, həqiqətən iz səhv etmişik»”. (“Yusif” 97). /“Dedi «Tezliklə sizin üçün öz əimdən ağışlanmaq istəyəəm (qoyun cümə axşamı olsun və ya Yusufa qovuşmaq günü gəli çatsın). Şühəsiz, O, çox ağışlayan və mehiandı»”. (“Yusif” 96). / /Həzət Peyğəməə (s) təvəssül etmək. /“iz hə i peyğəməi, yalnız Allahın kömək və izni ilə itaət olunmaq üçün göndəmişdik. Əgə onla özləinə zülm etdikləi zaman sənin yanına gəlsəydilə, sona Allahdan ağışlanmaq istəsəydilə və Allahın Peyğəməi də (Allahdan) onla üçün ağışlanmaq diləsəydi, şühəsiz Allahın çox tövə qəul edən və mehian olduğunu göədilə”. (“Nisa” 64). /u ayə açıq şəkildə əyan edi ki, Peyğəməin (s) soağına gedin və onu Allah dəgahında şəfaətçi qəa vein. Çünki onun günahka üçün istiğfa etməsi təsiedicidi. İlahi əhmətə səə ola. Əgə təvəssül şikdisə, onda u ayə nə deyi? Quan günahkalaa necə elə i əm veə ilə ki? /əli, təiidi ki, Peyğəmə (s) günahlaı ağışlamı. O, ancaq Allahdan ağışlanma diləyə ilə. Yəni, Həzət (s) öz məqamına və dəəcəsinə istinad edəək, günahkala üçün istiğfa istəyə ilə. (Teyan/ Deyele.og)