QƏBİR ÖZ SAHİBİNƏ NƏ DEYİR?

span style="font-size12pt;"Mömin əndə qəiə daxil olan zaman qəii ona deyə \"Məhəa! Xoş gəlmisən. Allaha and olsun ki, mən səni sevdim. Mənim üzəimdəki topaqda yol getdiyin vaxtdan, indi ki, qanımdasan, səni daha çox sevdim”. / / /O kəslə ki, u dünyada ancaq pul və səvəti düşünülə, uzun azula quu və xəyallaında saayla tikilə, ilməlidi ki, elə i düçüncə onlaın xeyinə deyildi. i gün elə i zaman gəli çatacaqdı ki, u şiin xəyallaı həsətə çeviləcəkdi. Onun yeində peşmançılıqdan aşqa i şey qalmayacaqdı. u cü insanlaın həyatda ən öyük çətinlikləi odu ki, onla ölümü unudula. Heç i zaman onun haqqında düşünmülə. / /İmam Əli (ə) uyuu \"Allaha and olsun ki, əgə deyiəmsə ki, oyun deyil, ciddi və həqiqətdi, yalan deyildi. u, ölümdən aşqa i şey deyildi ki, su çalanın dəvəti ilə hamı süətlə öləcəkdi. Həqiqətən keçmişdəkiləi gödün ki, səvət toplamış və yoxsulluqdan və çaəsizlikdən dəhşətə gəlidilə. Uzun azula fikiləşidilə. Ölümü uzaq ilidilə. Gödün ölüm necə aşlaına endi? Onlaı vətənləindən uzaqlaşdıdı. Təhlükəsiz evindən köçütdü. Taxta tautda əyləşmiş və insanla onu ələəl apaıla. Onlaın toplanmış mal-dövləti pəakəndə ola və vaisləinə qala. Qadınlaı aşqalaı ilə evlənə. Nə həsənələinə i şey əlavə edə ilə və nə günahından tövə edə ilə”. / /İmam Əlinin (ə) u nuani kəlamlaı insanlaı qəflətdən oyadan əsaya ənzəyi. u qəflətdə olan insanla əgə öz dəyəli vaxtlaının i hissəsini ölümü xatılamağa səf etsələ, asanlıqla aşa düşüələ ki, onlaın əftaı yesiz əfta olmuşdu. Hə i insan kimi, onla da i gün ölümün acı şəətini dadacaqla. Özləi üçün quduqlaı təmtəaqlı dünya ilə vidalaşmağa məcu olacaqla. Elə u zaman öz mallaına həsətlə axa və ondan i zəə elə qəiə gətiə ilməzlə. / /O, elə vaxt özünə gələ ki, u qədə səvətdən ancaq i paça kəfən nəsii olmuşdu. Onun özü də i müddətdən sona çüüyü gedəcəkdi. İnsanınn özündən də i qədə zaman keçdikdən sona sümük paçasından aşqa i şey qalmayacaqdı. / /Ona göə u, ölümdü ki, insanı səvətindən, uzun azulaından ayıa. İnsan ölən zaman u dünyada olanlala ağı tamamilə qıılı. Ancaq onu qeyd etmək lazımdı ki, əzi istisnala mövcuddu. u həmin insanın əməl və əftaladı. u ikisi hə yedə insanın həmdəmi və əfiqi olmuşdu. Heç i zaman ondan ayı olmamışdı. / /İmam Sadiq (ə) uyuu \"Elə i qəi yoxdu ki, gündə üç dəfə deməsin \"Mən topaqdan olan evəm. Mən əla və çüümək eviyəm”. O zaman ki, mömin əndə qəiə daxil ola, qəiin topağı onu salamlayı, xoş gəlmisən deyə. u zaman göə ki, qəii genişlənə və qaşısına i qapı çıxa. O, ehiştdəki yeini u qapıdan göə. u qapıdan elə i kişi gələ ki, göz ondan gözəlini göməmişdi. O, həmin kişiyə deyə \"Ey Allah əndəsi! Mən heç i zaman sənin kimi gözəlini göməmişəm. Sən kimsən?” O kişi deyə \"Mən sənin malik olduğun yaxşı fiki və əyinəm. Sənin layiqli işləinəm ki, dünyada yeinə yetimisən”. / /Sona onun uhu alına və ehiştdəki münasi yeinə qoyula. Sona ona deyilə \"Yat və ahat ol ki, gözün aydın olsun, şadsan”. Ondan sona daima ona ehiştdən meh əsə və o qiyamət çatana qədə onun xoş iyini hiss edə. / /Ancaq kafiin cəsədini qəiə qoyan zaman qəiin topağı ona deyə \"Nə xoş gəlmisən və nə də yeinə gəlmisən. Allaha and olsun ki, mənim üzəimdə yol getdiyin zaman səni düşmən ilidim. İndiki mənim qanımdasan, sənə qaşı düşmənçiliyim daha çoxdu. Tezliklə düşmənçiliyimin nişanəsini göəcəksən. / /u zaman qəi onu sıxa və cəsədini külə çeviə. Onu əvvəl olduğu topağa qaytaa. Cəhənnəmdən qapı üzünə açıla. O, cəhənnəmdəki yeini göə. Sona həmin qapıdan çikin i kişi giə. O, həmin kişiyə deyə \"Ey Allah əndəsi! Sən kimsən?”. O kişi cavaında deyə \"Mən sənin dünyada gödüyün çikin əftaınam, sənin napak və xəis əyinəm”. / /Sona onun uhu alına və cəhənnəmdəki yeinə qoyula. u zaman davamlı olaaq cəhənnəmdən zəhəli alovun küləyi cəsədinə əsə. O, Qiyamətə qədə onun dəd və yanğısını hiss edə”. / /Əllamə Seyyid Muhəmmədhüseyn Hüseyni \"Məadşünaslıq” kitaında yazı \"Dokto Hüseyn Ehsan adında i dostum va idi. Qışın altı ayını Kəəlaya gedə və oada həkimlik edədi. Yoxsulladan pul almazdı. Çox səfalı və xeyi düşüncəli i insan idi. O, nəql edi \"Ziyaət üçün Kazımeynə (ə) getmişdim. Dəclənin sahilində gödüm ki, maşında cənazə gətidilə. Onu düşüdü çiyinləinə aldıla. Onu İmam Kazım (ə) və İmam Muhəmməd Təqinin (ə) həəminə təəf apadıla. Mən ziyaətə gəldiyim üçün onlala i yedə həəmə daxil oldum. idən gödüm ki, qəiin üstündə qaa və qoxulu i it əyləmişdi. Çox təəccü etdim. Öz-özümə dedim ki, u it niyə cənazənin üstündə gedi ki? Ancaq ilmidim ki, u it onun əzəx ədinidi. Yaxınımda olanladan souşdum \"Cənazənin üstündə nə va?” Dedilə \"Heç nə yoxdu. Həmin paçadı ki, üstünü ötülə”. u zaman aşa düşdüm ki, mənim gödüyüm həmin qaa it - o insanın əzəx aləmindəki misali ədənidi. Cənazəni həəmə gətidilə. İçəi giən zaman gödüm ki, o it aşağı düşdü və həəmin ayıında dayandı. O cənazəni təvaf etdilə və gei qayıdan zaman həmin it yenə cənazənin üstünə tullandı və onun üstündə getməyə aşladı” Onun sahii çox günahka i insan idi. Dokto Ehsan səfalı atinə malik olduğu üçün onun əzəxdəki simasını gömüşdü”. / /eləliklə, deyə iləik ki, əgə öləndən sona yaxşı aqiət istəyiiksə, gəək u dünyada əfta və əməlimnizə nəzaət edək. Heç i zaman İlahi əzaa düça olmayaq, çünki izi dəhşətli aqiət gözləyə. //span