Teyyül-ərzİn həqİqətİ nədİr?

span style="font-size12pt;"Əllamə Təatəayidən souşula ki, teyyül-əzin həqiqəti nədi? uyuu ki, yeiyənin addımlaı altında yei ükməkdi. /Məhum Qazi ziyaət əyyamında həmişə Nəcəfdən Kəəlaya gələdi. Heç kim onun maşına mindiyini göməzdi. u sidən heç kim xəəda deyildi. aza satıcılaından iindən aşqa. O, Məşhədə gedi və məhum Qazini oada göü. Həmin şəxs Nəcəfə qayıdan zaman Məhum Qazini Məşhəddə gödüyünü söyləyi. /Teyyül-əz, yəni insan İlahi iadə ilə ədənini məqsədində tutduğu məkana çağıı. /Quani-Kəimdə oxuyuuq ki, Həzət Süleyman (ə) Səə mələkəsi gəlməmişdən əvvəl öz ümməti ilə göüşü və onladan istəyi ki, Səə mələkəsinin taxtını saaya gətisinlə. u işi iki nəfə göə iləcəyini söyləyi. Onladan ii cin və o iisi isə saleh əndə idi. Adı Asəf ini əxiya idi. O, İlahi kitaa məifəti olan i insan kimi tanıdılmışdı. Quan onun haqqında uyuu “Kitadan (Lövhi-Məhfuzdan, ya səmavi kitaladan) i qədə elmi olan iisi dedi «Mən onu sən göz qıpmadan öncə və ya sənin i şeyə axışın həmin şeyin suətini eyinə ötüməmişdən öncə, sənin yanına gətiəəm». (“Nəml” 40). Həzət Süleyman onun dedikləinə azılıq veən zaman o teyyül-əzin vastəsilə həmin taxtı saaya gətii. Süleyman taxtı göən zaman Allaha şükü edi. /Quanın uyuduğu u şəxs təkcə əzi kəlamlaı ilmidi, onun İlahi kitaa tam məifəti va idi. Çünki ancaq sözləi ilmək u məqama nail olmağa kifayət etməz. Həmin şəxs u sözləin həqiqi mənasını ilidi, onlaa tam hakim idi. u insanın xüsusi məqamı va idi ki, elə i qüdətə malik olmuşdu. /Deməli teyyül-əz xüsusi İlahi məqamdı ki, hə kəsə veilməz. Onu ancaq Allahın xüsusi saleh əndələi əldə edə ilələ. /Ayətullah Həsənzadə Amuli nəql edi “Cavanlıq dövündə dəs oxumağa aşladığım zaman səf-nəhv öyəni, səhələ tezdən qalxı və təhsildə möhkəm əzm göstəidim. Səhə gödüyüm yuxuda İmam Əli ini Musa ə-zanın (ə) ziyaətinə getdim. Məni, İmamın (ə) yanına gəlməmişdən qaaq i məscidə apadıla ki, oada Allahın sevimli əndələindən iinin məzaı va idi. Mənə uyudula ki, u məzaın kənaında iki ükət hacət namazı qılım. Sona da hacət istəyim və o, yeinə yetsin. Mənim elmə olan öyük sevgimlə u namazı qıldım və Sühan Allahdan elm istədim. Sona isə səkkizinci İmamın (ə) hüzuuna getdim. Ehtiamımı göstədim və Həzət (ə) mənim elmə olan susuzluğumu ili uyudu “Yaxın gəl”. Yaxın getdim. Gözləimi İmama (ə) dikmişdim. Gödüm ki, ağız suyunu ağzında yığdı və mənə uyudu ki, onu içim. Elə həmin an yadıma düşdü ki, İmam Əli (ə) uyuu “Peyğəmə (s) ağız suyunu topladı və mən onu içdim. Elmin min qapısı və hə qapıdan da min qapı üzümə açıldı”. İmam (ə) teyyül-əzi mənə təqdim etdi”. /eləliklə deyə iləik ki, Quanın və aifləin şəhadət vediyi teyyül-əz mövcuddu və həqiqətdi. / /(İslami saytlaa istinadən/ Deyele.og)/span