“Fəth” surəsİ Peyğəmbərİn (s) məsum olmasını İnkar etmİrmİ?
Əvvəla, nəzəə almalıyıq ki, ütün inqilai insanla hansısa mənfi ictimai fikiləə qaşı addım atmışla. Öz islahedici poqamlaı ilə meydana atılan u insanla ilk qədəmdə müxaliflələ, yalanlala, öhtanlala üzəüz gəlilə. öyük şəxsiyyətlə daim gei qalmış cəmiyyətin u sayaq həə-zoası ilə astlaşmışla. /Peyğəmə də istisna deyil. Həzət qüeyşin müxalifəti, onlaın əsassız öhtanlaı ilə üzəüz gəlmişdi. Dünənədək etialı, doğuçu, pəhizka sayılan i şəxs insanlaı cəhalətə, ütpəəstliyə qaşı çağıan tək, seh-caduda, divanəlikdə ittiham olundu. u sayaq öhtanla hamını çaşdımasa da, cəmiyyətin sadəlövh və nadan təəqəsini şəkk-şühəyə salı. Doğudan da, həmin vaxt qüeyş öz öhtanlaı ilə i çoxlaını çaşdıa ildi. əs töhmət və iftialaı aadan götüü, həqiqətin simasını necə aşkalamaq ola? i çıxış yolu va Müaiz, təəqqipəvə insan qələə çalı, öz xeyi niyyətini süuta yetiməklə haqqında deyilənləi puça çıxaa ilə. elə i insan məğlu olduqda isə onun haqqında deyilən öhtanla uzun müddət zehnlədən silinmi. /Yuxaıda deyilənlə İslam Peyğəməinə (s) də aiddi. Həzətin mütəəqqi poqamlaı məhumlaın xeyinə, zalım hakimləin zəəinə idi. Haqq müaizə meydanında qazanacağı qələələdən xəə veidi. Allahın lütfü, öz dözümü və adıcıllaının vəfası sayəsində həzət Peyğəmə (s) şik məkəzini sasıtdı və Məkkə palaq i qələə ilə fəth olundu. Həmin günədək açıq düşmənçilik edən qüeyş İslam hakimiyyəti qaşısında diz çökməyə məcu oldu. Ən öyük nəticə isə mənəvi inqilaın əhəsi idi. Qələə sayəsində yalançı və öhtançı ağızla ağlandı. Atıq həzət Peyğəməi (s) divanə, sahi, kahin, şai adlandıan yox idi. Çünki deyilən sifətləə malik olan insan elə əzəmətli i qələə qazana ilməzdi. /Adı çəkilən ayədə həzət Peyğəmədən (s) aş vemiş hansısa günahdan yox, Məkkənin fəthindən qaaq həzətə aid edilən öhtanladan danışılı. /Uyğun qələə i çox sadəlöhv insanlaın qəlində özünə ye tapmış şəkk-şühələi aadan qaldıdı. Əgə Məkkənin fəthi aş veməsəydi, öhtanla da davam edəsiydi. Ayənin u cü təfsi olunmasının iki dəlili va /1. Məkkənin fəthi gününədək həzət Peyğəməin haqqında min i yesiz söz danışılıdı. Qələədən dəhal sona həzət Peyğəməə (s) nahaqdan aid edilən ütün günahla unuduldu. Əgə Peyğəmə (s) özü günaha yol vemiş olsaydı, u günahlaın yuyulması üçün Məkkəni fəth etməyə ehtiyac yox idi. Günah tövə vasitəsi ilə yuyulu. /2. Ayəyə diqqət etsəniz, göəsiniz ki, ayədə təkcə keçmişdəki günahladan yox, həm də gələcəkdəki günahladan danışılı. Əgə gələcəkdə hansı günahın aş veəcəyi ilinmisə, u günah əvvəlcədən necə ağışlana ilə? Demək, yeganə düzgün təfsi Peyğəməə nahaq olaaq aid edilmiş günahlaın nəzədə tutulmasıdı. Çünki həzətə Məkkənin fəthindən qaaq da öhtan atılıdı, sona da elə öhtanla atılması mümkün idi. Ona göə də Allah-təala həzət Peyğəməə (s) həm əvvəlki, həm də sonakı günahlaı, yəni öhtanlaın ağışlanacağını, yəni yuyulu gedəcəyini vəd edi. /