Hazırda möcüzə etmək mümkündürmü?

span style="font-size12pt;"Möcüzə - peyğəmələə (ə) aid olan fövqəladə məsələlədəndi. Peyğəmələ (ə) isalətləini möcüzə ilə təsdiq edədilə. Nəticədə insanlaın tövhidə olan imanına səə oladıla. /Quanda peyğəmələin (ə) göstədiyi i çox möcüzələ əyan edilmişdi. «Əlini qoynuna qoy ki, əlin (oadan) ağappaq, eyisiz-qüsusuz, palaq çıxsın. Və hə hansı i qoxu(dan çıxmaq) üçün əlini (ya əlləini) qoynuna qoy (ki, vahimən aadan getsin). eləliklə, u ikisi (iki möcüzə əsa və palaq əl) sənin əin təəfindən Fiona və onun əyanlaına qaşı iki dəlil-süutdu. Həqiqətən, onla öncədən fasiq i tayfa idilə». (“Qəsəs” 32). /“u, Allahın (tovhid, qüdət və əhmətindən) sizin üçün i nişanə olan dişi dəvəsidi. una göə də onu uaxın Allahın (yaatdığı) ye üzündə otlasın, ona zəə və ziyan vumayın, yoxsa sizi ağılı i əza yaxalaya». (“Əaf” 73). /Həzət İsa (ə) ölüləi diildədi. əli, unlaın hamısı möcüzə idi. Ancaq kəamət nədi? Mənası - mənəvi əzəmətdi. Peyğəmələin (ə) gödüyü fövqəladə əməllə möcüzə adlanı, ancaq qeyi-peyğəmələin gödüyü fövqəladə əməllə - kəamətdi. Ona göə də İmam Sadiq (ə) uyuu “Möcüzə - Allah üçün nişanədi ki, Allah onu peyğəmələindən, əsullaından və hüccətləindən aşqasına əta etməz. u əməldəki hədəf odu ki, düz danışanın düzlüyü və yalan danışanın yalanı tanınmış olsun”. /eləliklə deyə iləik ki, möcüzə ilə kəamətin fəqi nüuvvətlə ağlı olmağına göədi. Yəni əgə kimsə fövqəladə işi nüuvvət iddiası ilə edəsə, adı möcüzədi. Əgə kimsə u işi peyğəməlik iddiası olmadan edəsə, kəamət adlandııla. /Hədislədə oxuyuuq ki, İmamlaımızın (ə) da möcüzəsi olmuşdu. Onu kəamət adlandııdıla. Yəni, əgə kimsə möcüzə edəsə, ancaq peyğəməlik iddiası olmazsa, deməli kəamət etmişdi. Məsələn i xəstəyə nüuvvət iddiası ilə şəfa veiləsə, möcüzə ola, əgə nüuvvət iddiası olmazsa, kəamət ola. /Quan ayələinə əsasən əzi insanla günahdan uzaq olduğu və vaciatlaı yeinə yetidiyi üçün imanın elə səviyyəsinə çatıla ki, kəamət edə ililə. O kəsin ki, hə i işinin iyi və əngi Allahla ola - xalis əndə və itaətka ola. Allah səmanı və yei onlaın xidmətinə veə. “Hə kim Allahla ola, Allah da onunla ola”. “Kitadan (Lövhi-Məhfuzdan, ya səmavi kitaladan) i qədə elmi olan iisi dedi «Mən onu sən göz qıpmadan öncə və ya sənin i şeyə axışın həmin şeyin suətini eyinə ötüməmişdən öncə, sənin yanına gətiəəm». eləliklə, elə ki, onu öz yanında hazı dumuş gödü, dedi «u (istəyin o saat yeinə yetiilməsi, ya elə i şəxsin mənim ümmətimdə olması) əimin fəzlindəndi və məni yoxlamağı üçündü ki, gösün şükümü ediəm, ya nankoluq (naşükülük)? Və kim şükü etsə, öz xeyinə şükü edə və kim naşükülük etsə, (ilsin ki,) əim həqiqətən, onun şükünə möhtac deyil və kəəm sahiidi». (“Nəml” 40). /i gün Əuzə Səlmanın yanına gedi. Yanında mis qazan va idi və u qazan iki dəfə əlindən düşü, ancaq içindəki yemək tökülmü. i gün Miqdad Səlmanın yanına gedi. Göü ki, mis qazanı iki dayağın üzəinə qoymuşdu və onun içindəkilə od və alov olmadan qaynayı. Səlman Miqdadın u təəccüünü göən zaman u ayəni oxuyu “İman gətii yaxşı işlə göən şəxsləə müjdə ve ki, onla üçün (evləinin və ağaclaının) altından çayla axan cənnətlə (və ya ağla) vadı”. (“əqəə” 25). /u zaman qazan qaynamağa aşlayı və Səlman Miqdada deyi ki, qazanın atəşini azalt. Ancaq Miqdad unun üçün i şey tapmı. Səlman əlini qazana salı və onu fılatmağa aşlayı. Qazan qaynamaqdan dayanı. Miqdad u əhvalatı Həzət Peyğəməə (s) danışı və Həzət (s) uyuu “Səlman o kəsdi ki, Allaha, əsuluna (s), Əmiəl-mömininə (ə) itaət edə. Ona göə də hə i şey ona itaət edə. Heç i şey ona ziyan vumaz”./span