Dünya sevgİsİndən necə qurtulaq?
span style="font-size12pt;"İslam dini dünya sevgisini həmişə məzəmmət etmişdi. Çünki u fani dünyaya sevgi əsləmək insana ancaq ziyan gətiə. əs necə edək ki, u fani dünyaya u qədə ağlanmayaq? /Həzət Peyğəmə (s) uyuu “Ləzzətləi məhv edən ölümü çoxlu yada salın”. Peyğəməimiz (s) u hədisdə izləə ildimək istəyi ki, ölümü xatılayaaq, dünya sevgisini və ləzzətləi məhv edin. Ancaq u yolla dünya sevgisindən qutula iləik. Həzət (s) aşqa yedə uyuu “Əgə dödayaqlılaın Adəm övladının ölüm haqqında ildikləinə agahlığı olsaydı, siz yağlı heyvan ətini i daha yeyə ilməzdiniz”. /İnsan ili ki, i gün öləcəkdi, ancaq çox təəssüf ki, çox zaman u yəqinliyindən qafil olu. Necə ola ili ki, insan özünü i neçə günlük səfəə hazılaya ili, ancaq əədi səfəindən qafil olu? /İmam Əli (ə) “Nəhcul-əlağə”də ölümü çox xatılamışdı və o, İmam Həsənə (ə) uyuu “Oğlum! Ölümü və qəflətən düşə iləcəyin u həqiqəti çoxlu yada sal. Ölüm çatan zaman özünü hazıla. Məada ölüm çatsın və səni məğlu etsin. Ey insanla! Sizə ölümü yada salmağı tövsiyə ediəm. Ölümdən az qəflət edin. Ölümü necə unuda iləsiniz ki, o, sizi yaddan çıxatmı? Necə tamahka ola iləsiniz ki, sizə möhlət vemi? Keçmişdəkiləin ölümünün sizin üçün iət olması kifayətdi”. /Xəlifə Ömə ini Əduləziz alimlədən iinə deyi ki, məni moizə et və alim deyi “Sən öləcəksən!” Deyi “Daha çox moizə et”. Deyi “Sənin Adəmə qədə olan atalaının içəisindən elə ii yoxdu ki, ölümün acı dadını dadmasın. İndi sənin növəndi”. /Ölüm insana axiəti xatılatdığı üçün u dünya gözündən düşə və dünya sevgisi də istə-istəməz əvvəlki caziəsini itiə. /Ölümün gətidiyi səməələ /Həzət Peyğəmə (s) uyuu “Xoş şeyləi vian edəni çoxlu yada sal. Çünki əgə dünya çətinliyindəsinizsə, sizin üçün asan ola. Sizi ona azı edə və saitqədəm olasınız. Əgə səvətdəsinizsə, onu nəzəinizdə xoşagəlməz edə. Onu əxşiş etməyə vada edə və mükafat ala”. /İnsan ilməlidi ki, ölüm onun azulaına son veə. Gecələin qalxan olması əcəli yaxınlaşdıa. Can ədəndən çıxan zaman insan göndədiyi əməlləin nəticəsini göə. İmam Əli (ə) uyuu “O kəs ki, ölümü xatılaya, dünyadan ən az azı ola”. /İnsan ölümü xatılayan zaman aşa düşü ki, u dünya fanidi və əldə etdikləinin hamısı müvəqqətidi və keçəidi. Ona göə də daha çox axiəti üçün səy etməyə aşlaya, nəinki dünyası üçün. /Həzət İsa (ə) uyuu “Vay olsun sizə, ey dünyapəəstlə! Davamsız nemətləə və qısa həyata göə Allahdan qaçısınız. Onunla göüşü xoş qaşılamısınız. Allah sizinlə göüşməyi sevi, haluki siz Onunla göüşməyə müştaq deyilsiniz. Allah o kəslə göüşməyi sevi ki, Onunla göüşə müştaq olsun. O kəs ki, Allahla göüşü xoş saymı, Allah da onu gömək istəməz. u dünyada necə özünüzü Allahın tək dostu hesa edisiniz? Haluki, ölümdən qaçı və dünyadan yapışısınız?”. /Həzət Peyğəmə (s) uyuu “Hə gecə keçən zaman ölüm mələyi nida edə “Ey ölülə! u gün kimə qitə edisiniz? Haluki, siz ölümdən sonakı aləmin dəhşətini və qoxusunu gömüsünüz?” Deyələ “izim qitəmiz onadı ki, möminlə məcsiddə namaz qılala, iz sağ deyilik ki, məsciddə namaz qılaq. Zəkat veələ və iz veə ilməik. amazan ayının oucunu tutala, iz tuta ilmiik. Allahın zikini deyələ, iz deyə ilmiik. Vay olsun izə və dünyada əldən vedikləimizə””. /eləliklə deyə iləik ki, ölümü çoxlu yada salaq ki, dünya sevgisindən qutula ilək. / /span