Mömİnİ necə sevİndİrək?

span style="font-size12pt;" İslam dininin izə ən çox tövsiyə etdiyi əməllədən ii - mömin qadaş və acımızı sevindiməkdi. İmam aqi (ə) uyuu “Həqiqətən, Allah Təala yanında ən sevimli əməl möminin qəlini sevindiməkdi”. aşqa i yedə uyuu “Allaha möminin qəlini sevindimək kimi sevimli i şeylə iadət edilməmişdi”. Peyğəməimiz (s) u əməlin Allahı və əsulunu sevindidiyini vuğulamışdı. /əziləinin nəzəinə göə möminin qəlini gülüşlə sevindimək ola. Ona göə də u insanla aşqalaını güldüməyə çalışala. Lakin u hədislədən edilən yanlış çıxaışdı. /i gün İmam Əli (ə) təəfdaşlaı ilə i yedə i yoldan keçidi. i nəfə onlaa çatı və Həzətin (ə) çiynində olan əasını götüü qaçı getdi. İmamın (ə) təəfdaşlaı onun adınca qaçmağa aşladıla. Nəhayət onu əa ilə i yedə İmama (ə) təslim etdilə. İmam (ə) təəfdaşlaından souşu ki, o, kimdi? Təəfdaşlaı cava vei “u təlxəkdi və u cü işlə göəək insanlaı güldüü. Onlaın sevinməsinə səə olu”. Həzət (ə) uyuu “Ona deyin ki, Allahın i günü vadı və o günü yesiz işlələ məşğul olanla aşa düşəcəklə ki, əlləi oşdu”. /u hədisdən göündüyü kimi əgə möminin qəlini sevindimək güldümək olsaydı, Həzət (ə) həmin təlxəyi təşviq edə və təifləyədi. Ancaq göüük ki, onu müdikcəsinə məzəmmət edi. /eləliklə deyə iləik ki, möminin qəlini sevindimək güldümək deyildi, ancaq u əməl elə olmalıdı ki, haam olmasın. Həzət Peyğəmə (s) uyuu “Namazdan sona edilən ən üstün əməl - möminin qəlini sevindiməkdi. Ələttə o işlə ki, günah olmasın”. /İslam dini izə öyədi ki, mömin acı və qadaşımıza kömək edəək, onu sevindiək. Üzündə təəssüm yaada ilək. İmam Sadiq (ə) uyuu “Allah Həzət Davuda (ə) vəhy edi Əgə Mənim əndəm Mənim dəgahıma həsənə gətisə, Mən ona ehişti müah edəəm. Həzət Davud (ə) souşu “Pəvədigaa! O hansı xeyi işdi?” Allah Təala uyuu “Mənim əndəimdən olan mömin əndəmin qəlini şad etməkdi. Hətta ona i dənə xuma veməklə olsa elə”. /İmam Sadiq (ə) möminin qəlini şad etməyin üç yolunu izim üçün əyan edi aclığını dəf etmək, möminin üzündən qəm-qüssəni apamaq, möminin ocunu əda etməklə onu şad etməkdi. /İmam Sadiq (ə) Əhvazın, Fasın hakimləinə məktu yazı göndəi. Həzət uyuu “Qadaşını sevindi ki, Allah da səni sevindisin.” u məktu hakimin əlinə çatan zaman onu gətiən elçiyə min dihəm vei. Əm edi ki, ona at, kəniz və xidmətçi vesinlə. Evini döşəsinlə və ehtiyacı olan hə şeyi ona vesinlə. ütün u işlə sona çatan kimi həmin kişi İmam Sadiqin (ə) yanına gəli və olanlaı ona danışı. Həzət ona uyuu “Hakim səni sevindiməklə Allah və əsulunu (s) sevindidi”. /eləliklə deyə iləik ki, i möminin qəlini sevindimək onu güldümək deyil, onun ehtiyaclaını aadan qaldıaaq, ona yadım etməkdi. / (Teyan/ Deyele.og)/span