GÜNLӘRİN MÜBАRӘKİ VӘ NӘHSİ VARMI?
span style="font-size12pt;"Әmәli mәntiqdә dә üslulаın çохu әdd еdilmişdi, İslаm dа оnlаı әdd еdi. Mәsәlәn, göәsәn Pеyğәmә öz üslu vә dаvаnışındа günlәin müаәk, yахud nәhs оlduğunu nәzәә аlıdımı? u özü i mәsәlәdi. Pеyğәmәin dаvаnışını әvvәldәn ахıа qәdә nәzәdәn kеçiәk, şiәlәin vә sünnilәin Pеyğәmәin hәyаtı аәdә yаzdıqlаı ütün kitаlаı ааşdıı göәk ki, әziz Pеyğәmә öz üslu vә dаvаnışındа istifаdә еtdiyi vаsitәlәdәn ii dә günlәin müаәk vә yа nәhs оlmаsı idi, yохsа еlә dеyildi? Mәsәlәn, dеyidimi u gün аzа еtәsidi, sәfәә çıхmаq yахşı dеyil; yахud u gün Nоvuz аyаmının оn üçüdü, hә kim еşiyә gеtmәsә, оynu sınа, özü dә i yеdәn dеyil, оn üç yеdәn? Göәsәn еlә sözlә vаmı? Әlinin (ә) dаvаnışındа nеcә? İmаmlаın dаvаnışındа nеcә? iz Pеyğәmә, yахud pаk imаmlаın u sözlәdәn zәә qәdә istifаdә еtdiyini yох, әksini göüük. Nәhcül-әlаğәdә vаdı ki, i zаmаn Әli (ә), Хәvаic mühаiәsinә gеtmәk qәаınа gәldi. Sәhаәlәdәn Әş`әsi Qеys tәlәsik gәli dеdi /− Еy Әmiәl-mö`minin! icа еdiәm sә еdi hәәkәt еtmәyin! Mәnim münәccim оlаn qоhumlаımdаn iinin dеmәyә sözü vа. uyudu /− Dе gәlsin! Münәccim gәli dеdi /− Еy Әmiәl-mö`minin! Mәn münәccimәm, günlәin müаәk vә yа nәhs оlduğunu iliәm. Öz hеsаlаımdа u nәticәyә gәlmişәm ki, әgә siz indi yоlа düşü mühаiәyә gеtsәniz, mütlәq mәğlu оlаsınız vә sәhаәlәinizin çохu öldüülә. Әli (ә) uyudu /− Sәn tәsdiq еdәni Pеyğәmә dаnı. /u ахmаq sözlә nәdi?! Еy mәnim sәhаәlәim! /ismillаh dеyi gеdin. Аllаhın аdı ilә, Аllаhа е`timаd vә tәvәkkül еdәәk yоlа çıхın. u şәхsin nәzәinin әksinә оlааq, u sааt yоlа düşün. ildiyimiz kimi, Әli (ә) hеç i mühаiәdә u vuuş qәdә fаtеh оlmаdı. /“Vәsаil”dә еlә i hәdis vа ki, i gün Әdül-Mәlik İni Ә`yәn İmаm Sаdiqin (ә) hüzuunа gәli. Әdül-Mәlik “Züаә”nin qаdаşı, özü dә öyük әvаyәtçi vә аlim idi. О, münәccimliyi охumuşdu vә unа göә dә еlә şеylәә әmәl еdәdi. Yаvаş-yаvаş hiss еtdi ki, özünә i müsiәt düzәltmişdi. Mәsәlәn, еvdәn çıхаndа, idәn göü ki, Qәmә (Аy) әqә ücündәdi üәyindә dеyi “Әgә gеtsәm, еlә оlаcаq, еlә оlаcаq”. i gün göü ki, filаn ulduz qаşısındаn çıхdı. Yаvаş-yаvаş yаzıq özü hiss еtdi ki, әli-qоlu tаmаmilә аğlаnı. i gün İmаm Sаdiqin (ә) hüzuunа gәli әz еlәdi “Еy Pеyğәmәin оğlu, mәn nücum әhkаmınа qаpılmışаm, u sаhәdә kitаlаım vа. Yаvаş-yаvаş hiss еdiәm ki, хәstәliyә tutulmuşаm. u kitаlаа ахmаyıncа, hеç i işdә qәаа gәlә ilmiәm, nә еdim?” İmаm Sаdiq (ә) tәәccülә uyudu /− Sәnin kimi i sәhаә, sәnin kimi i hәdisçi еlә şеylәә әmәl еdә? /− әli, еy Pеyğәmә оğlu. İmаm (ә) uyudu /− İndi qаlх vә gеt еvә, çаtаn kimi hәmәn u kitаlаа оd vu, dаhа gömәyim ki, u sözlәin hәttа icә kәlmәsinә әmәl еdәsәn. /u аәdә оlаn әvаyәtlәlә yаnаşı, i sıа аşqа әvаyәtlәimiz dә vаdı ki, Tәfsi-әl-mizаn kitаındа, “Füssilаt” suәsinin nәhs günlәdә аyәlәinin tәfsiindә yаzılmışdı. Pаk Әhli-еytdәn qаlmış әvаyәtlәin mәcmusundаn u mәtlә аnlаşılı ki, yа әsаsәn u işlәin tә`sii yохdu vә yа әgә tә`sii dә оlsа, Аllаhа, Pеyğәmәә, vә Әhli-еytә tәvәkkül еtmәk, unlаın tә`siini ааdаn аpаа. unа göә dә, i müsәlmаn, hәqiqi şiә әmәldә u işlәә е`tinа еtmәz. Sәfәә çıхmаq istәyisә, sәdәqә vеә, Аllаhа, Аllаhın övliyаsınа tәvәssül еdә vә u işlәin hеç iisinә е`tinа еtmәz. Hаmısındаn yахşısı udu ki, Pеyğәmәin vә pаk imаmlаın tаiхinә ахın! Göün, i dәfә dә оlsun оnlа u mәsәlәyә әmәl еtmişlә? /“Siә” еlә şеylә dеmәkdi. Göәsәn оnlа öz әmәli mәntiqlәindә u kimi işlәdәn istifаdә еtmişlә, yохsа yох? /Хоаsаndа mәşhu i әn`әnә vа. Mәn ә`zi İаn şәhәlәindә dә u әn`әnәni gömüşәm, ә`zilәindә isә yохdu. Hömәtli ustаdımız mәhum hаcı Mizа Әli аğа Şiаzi оnun sәәini аçmışdı ki, nәdi vә hааdаn qаynаqlаnı? izim vilаyәtdә, Fәimаndа çох yаyılmışdı. Dоğudаn dа unа inаnıdılа. әni Әаs dövündә, yаzıq sеyyidlәi (Pеyğәmә övlаdı оlduqlаı üçün gizli yаşаyıdılа) hә аdаmın еvindә tutsаydılа, tәkcә оnlаın özlәini yох, о аilәnin hаmısını öldüәdilә. Yаvаş-yаvаş хаlqdа u fiki yааndı ki, sеyid еlә i mәqаmdа nәhsdi. Siyаsi nәhsdi, uzigа nәhsi dеyil. Yә`ni i sеyid i аdаmın еvinә gәldimi, оnun еvi yıхılаcаq; u siyаsi nәhs yаvаş-yаvаş хаlqın nәzәindә yааnışın nәhsinә çеvildi. әni Әаs ааdаn gеdәndәn sоnа, yаvаş-yаvаş qаdınlа, uşаqlа vә sаdәlövh аdаmlа dеdilә ki, sеyid-хüsusilә, sәfәdә nәhsdi. /Mәnim özümün dә qааğımа çıхdı. İkinci vә yа üçüncü sәfәim idi ki, Qumа gеtmәk istәyidim. Еvdәn çıхı аtа mindim, çünki iki аğаclıqdа qоnаq idik vә оаdаn mаşınа mini gеtmәk istәyidik. Dоstlа izi yоlа sаlmаğа gәlmişdilә, еvdә mәhum аnаm vә аşqаlаı ilә vidаlаşı çıхdıq. Çох istәyidim ki, tеz gәlim. Аtа mindikdә gödüm ki, qааqdаn i sеyyid gәli. Üәyimdә dеdim “Аllаh еlәmәsin ki, аvаd ilsin, әgә ilsә, gеtmәyә qоymаyаcаq”. Аllаh - Аllаh еdidim. Dаyаndım, sеyyid gәli аtımın cilоvundаn tutааq mәndәn sоuşmаq istәdi ki, sәn “аmаn” аdlı kәndә gеdi vә оаdаn i аşа Qumа gеdәcәksәn, yохsа uаyа qаyıdı uаdаn dа mаşınа mini gеdәcәksәn? Оdu ki, еlә sоuşdu. /− Аğа, inşааllаh dаhа qаyıtmаyаcаqsınız? /Dеdim Yох, inşаllаh dаhа qаyıtmаyаcаğаm. Öz-özümә dеdim “Әgә qаdınlаın qulаğınа çаtsа ki, sеyyid mәnim qааğımа çıхı “inşаllаh qаyıtmаyаcаqsаn” dеyi, mütlәq mәnim gеtmәyimә mаnе оlаcаqlа. Lаkin gеtdim vә qаyıtdım, indi dә sizinlә dаnışıаm, о zаmаndаn dа оtuz il kеçi... /i müsәlmаn öz fikini u cü mövhumаtlа yоmаmаlıdı. әs tәvәkkül nә üçündü? iz hәm tәvәkküldәn dәm vuuuq, hәm dә tәvәssüldәn, hәm dә qаа pişikdәn qохuuq. Аllаhа tәvәkkül еdi, vilаyәtә sığınаn аdаm u sözlәi dаnışmаmаlıdı. “Vilаyәt” dеyә оnа tәvәssül еdәn аdаm u mә`nаsız sözlәә е`tinа еtmәmәlidi. Dеmәk, unlаın hә iinin özü i әsldi Әziz Pеyğәmәin dаvаnışındа hiylә, hоqqа vә mövhumаtdаn istifаdә еtmәk lәğv оlunmuşdu. /Sәnin öyük, әzәmәtli, yüksәk, әziz аdınlа yа Аllаh... /Еy Аllаh, izi İslаm vә Qu`аnın qәdini ilәnlәdәn еt! Öz mә`ifәt vә mәhәәt nuunu izim qәllәimizә sаç. Pеyğәmә vә оnun övlаdının mәhәәt vә mә`ifәtini izim qәllәimizdә yеlәşdi; izim şә`i еhtiyаclаımızı yеinә yеti; ölülәimizә inаyәt vә әhmәtini şаmil еlә! /Vә аğаmız Sаhiәz-zәmаnın zühuunu yахınlаşdı! Аmin./span