Təqva əhlinİ fərqləndİrən xüsusİyyətlər
span style="font-size12pt;"Şühəsiz, günah qazananla tezliklə mütəki olduqlaı şeyin müqailində cəzalandıılacaqla”. (“Ənam” 120). u ayədə təqva əhlinin şeytanı tanımasından söz açılmışdı. Düzdü şeytan işini elə göü ki, şeytan olmağı gözə dəymi, ancaq təqva əhli unu həmin an hiss edə və tanıyala. /Təqva əhli ilk növədə günahlaı tanıya. u haqda Allah uyuu “Şühəsiz, unda (u əhvalatlada, oyaq) qəli olan və ya (həqiqətləə qəli ilə) şahid olaaq qulaq asan kəs üçün i öyüd-nəsihət vadı”. (“Qaf” 37). Yəni, alim- agah i insandı. Özünü günaha atmaqdan hifz edə. /Quan ayələində günaha göə öyük əza vəd edili və u günah kəiə günahladı. Kəiə günahladan ii də paxıllıqdı. u atini əzil xüsusiyyətlədəndi. aşqa kəiə günahlaa iyanı, təkəüü, qeyəti misal göstəmək ola. u atini atəş üzə çıxasa, ədən köməyinə gələ, ədən atini günaha yadım edə. Çünki fiziki yadım olmadan günah üzə çıxa ilməz. /iyaka insan namaz qılan zaman gəək ütün ədənini müsət iş üçün fəaliyyətə salsın ki, insanla onun fiziki həəkətini göə ilsinlə. Çalışa ki, insanla onu gösünlə və onun haqqında yaxşı düşünsünlə. u, atini günahdı. /izə günahdan uzaq olmağın yolunu təqva əhli göstəə. “una göə də, nə üçün onlaın hə i cəmiyyətindən (kiçik) i dəstə (əsgələ təcüi tovhidə yiyələnməkdə və mədəsədəkilə dini maaiflədə) dəin elmi təhsil almaq üçün köç etmilə ki, öz qövmləini onlaa təəf döndükdə qoxutsunla, əlkə onla (atində və əməldə) çəkindilə”. (“Tövə” 122). /Allah çikini gözəldən ayıa ilən u məifəti “fuqan” adlandımışdı. Nəinki gözəli çikin və çikini gözəl göəsən. u, təqvanın əəkətindəndi. Həqəqətdən təqva əhli agahlığın mühasiəsində ola və məifət ilə ötülə. Elmləin ən gözəli Allahın elmidi. u elm də Quanı dək edəək, əldə edilə. İnsan təfsii ətaflı ilmək istəyisə, “Həmd” suəsindən aşlayaaq, axıncı suəyə qədə Quanı diqqətlə tədqiq etməli və dək etməlidi. /Quan kitaının üçdə i hissəsi Allahın Calal və Camalından əhs edi. İnsan əgə Allahı həqiqətən tanımaq istəyisə, “Həş” suəsinin son üç ayəsinə diqqət etməlidi. Ələttə u işi müəllim, təfsiçi və Əhli-eytə (ə) istinad edəək, etməlidi. İnsan o zaman ki, Allaha elm əldə edə, u elmin səməəsini elə u dünyada göə. /i nəfə Ayətullah Seyyid Mutəza Dəçeynin yanına gəli və deyi “Eşitmişəm ki, siz çətinliyə düşmüsünüz”. Alim naahat olu və deyi “Məni səəsiz yeə naahat etdin. Mən özümü tanıyandan əi Allaha and olsun ki, çətinliyi hiss etməmişəm”. Deyilənə göə həyatının 90%-ni çətinlikdə keçiən u alim həyatında heç i çətinlik hiss etmi. /Çünki onun Allaha elmi va idi. O, özünü Allahın ağuşunda və onun qonağı hiss etdiyi üçün dünyanı mehmanxana kimi qəul etmişdi. /Dünya məgə nədi? İnsanlaın müvəqqəti qalmaq yei. iz hamımız qonağıq və u qonaq evinin sahii isə Allahdı. O, qonaqlaına qaşı Həlim və Ğəfudu. Allah u qonaq evində izləə həyatın ən gözəl təsviləini nümayiş etdii. Peyğəmələin (ə), İmamlaın (ə), Övliyalaın həyat hekayəsini izə u dünyada təqdim edi. “De «Həqiqətən mənim namazım, iadət, Həcc və quanlığım, həyatım (ütün ömüm) və ölümüm (uhumun əədi xüsusiyyətləi) aləmləin əi olan Allaha məxsusdu (iadətləim Ona xatidi və hə i şey Onun həqiqi mülküdü)». (Ənam” 162). /İmam Hüseyn (ə) “Əəfə” duasının axıında uyuu “Mənim Məhuum! Həyatımın ütün tədiləini Sən əlinə al ki, mən tədi göməkdən ahat olam. Sanki mən yoxam”. /i nəfə Musa ini Umana uyuu “De “Lə iləhə İlləllah”. uyudu “Demiəm”. Dedi “u, tövhid kəlməsidi. Səndən əvvəlki peyğəmələ u kəlməni təliğ edidilə və sən də onun təliğatçısısan. Niyə demisən?” Dedi “Səəi udu ki, sən - şeytansan. Sən insanın xeyini istəmisən. Əgə mənə deyisənsə u tövhid kəlməsini deyim, deməli u işin altında i iş vadı. Mən sənin istəyinlə deməyəcəyəm. Ancaq əgə qadaşım Haun desə, təvazökalıqla, ükuda, səcdədə u kəlməni ağlayaaq, deyəəm. Ancaq sən Qiyamətə qədə desən, yenə də təka etməyəcəyəm”. /İmam Əli (ə) günəş doğandan sona qanlı döyüşdə yeddi dostunu əldən vemişdi. Düşməndən isə 7 min nəfə öldüülmüşdü. u yeddi min nəfə şeytanla idilə və şeytanın fitnəsini yayıdıla. İmam Əli (ə) və onun əzi təəfdaşlaı isə şeytanı tanıyan idilə. Təqva əhlinin iki məifəti vadı ii təqvadan əvvəlki məifətdi. Dini məifət və fəhşanı tanımaq. İkincisi isə günahdan çəkinməkdi. u çəkinmək o qədə davam edə ki, uhu təqvalı edə və undan sona fuqan elmi adınca gələ. /u fuqan elmi düşməni tanıyan ən gözəl elmdi. İnsan düşməni tanıyaaq, xəyalı ahat olu. ilə ki, düşmən kimdi və ona göə də hə zaman haadan zəə dəyməsinə göə naahat olmaz. Təqva əhli hə i şeytandan daha ziəkdi. Quanda şeytan haqqında 98 ayə vadı. öyük alimlədən ii Əllamə Hilli 81 yaşında ölüm yatağında idi və oğlu Fəxəl-Muhəqqiqin məcəyi təqlid idi. Atasına deyi “Ata! De “Lə iləhə İlləllah”. Atası əsəi halda dedi “Yox”. Oğlu çox təəcüləndi. Çünki atası ilk alim idi ki, ona Ayətullah ləqəini vemişdilə. Ondan əvvəl heç kimə u ləqəi veməmişdilə. 523 cildlik kitaın müəllifi olan atasının u cü iş göməyi onu təəcüləndii. Ona göə də namaz qılmağa və Allaha təvəssül etməyə gedi. Dua edi ki, Allah atasına əhm etsin. Gəli və yenə deyi Ata! De”Lə iləhə İlləllah”. Atası asta səslə təka edi. Oğlu dedi “Atacan! əs əvvəl deyəndə niyə təka etmədiniz?” Dedi “Çünki səni şeytan simasında göüdüm. Ancaq namazdan sona şeytan sifətindən çıxdın. Ona göə də sənin sözünü qəul etdim”. /əli, təqva əhlinin ən gözəl xüsusiyyətləindən ii şeytanı tanımaqdı. / /Əhli eyt -ANA-/span