ZÖHD NƏDİR?

Zöhd o demək deyil ki, insan dünya ne’mətləindən faydalanmasın. Çünki u ne’mətlədən düzgün istifadə qoxulu deyil. Allah u ne’mətləi insan üçün yaatmışdı. Amma u ne’mətlədən düzgün istifadə etmədikdə Allah zikinin unudulmasına səə olu və insan əədi axiət həyatından xəəsiz qalı. Din dünyaya ağlılığı qoxulu sayı. Dünya malından icə xalçası olan insan u xalçaya ağlanmaqla dünyagi ola ilə. Amma aşqa ii malik olduğu öyük va-dövlətə ağlanmadığı üçün zahid insan ola ilə. Qu’an zahid insanı elə tanıtdıı Zahid o kəsdi ki, dünya malı əlindən çıxanda təəssüf etməsin və əlinə dünya malı gələndə fəəhlənməsin. («Hədid» 23). /Zahid insanı onun uhiyyəsi və həyatından yaxşıca tanımaq ola. Elə i şey yoxdu ki, onu gizlətməy olsun. dünyaya ağlanmadan Allahdan halal uzi istəyi çalışan adam dünya malını əldə etmək üçün gecə və gündüz ilməyən insandan tamam fəqləni. İnsan vücudunun yönümləi çox vaxt uyğun gəlmi. İadət və zöhd yaananda insan siyasi və ictimai qalmaqalladan uzaq dayanı. Digə təəfdən siyasət meydanı özü də təii şəkildə təqvadan uzaqlaşı. Zöhd və siyasəti i aaya gətimək hə insanın hünəi deyil. Həzət Peyğəmə (s) unlaın aasında ülfət yaatdı. elə ki, iadət mehaında da onun məqamına aidlə, döyüş və siyasət meydanında qəhəmanla heyan qaldıla. Çətinliklə zamanı onun möhkəmliyindən dözümlülük, qüdətli vaxtı onun səxvətindən əfv və ağışlama xəcalət çəki. /Həzət Peyğəmə (s) siyasət döyüş meydanında ən zahid insan idi. Sadə yaşa, təm-təaqdan uzaq oladı. Onun evi aəsində nəql olunu «Peyğəmə (s) elə i anda dünyadan köçdü ki, həsii-həsi üstündən salmışdı» («əha» 16-cı cild). Onun yeməyi aədə nəql olunu «uğda çöəyi yemədi, apa çöəyindənsə doyunca meyl etmədi». «Dünyadan köçənə qədə süfəsində apa çöəyi oldu». («əha» 16-cı cild). Onun evinin döşənəcəyi haqqında nəql olunu «əa həzətin xalçası idi!». Həzət ütün vücudu ilə dünyadan üz döndədiyini göstədi. «Nəhcül-əlağədə» yazılı «Dünyanı kiçik və həsi sandı, ütün vücudu ilə ondan üz döndədi. Dünyanın adını öz valıq səhnəsindən sildi». / /ZÖHDÜN TƏ’Sİİ / /Zöhd və dünyaya e’tinasızlıq insani fəzilətləin mənşəidi. Zahid insan zülm və təcavüzdən, Allah qaşısında üsyan etməkdən uzaqdı. Zöhd və dünyaya e’tinasızlıq insanı müxtəlif əlaladan, təkəüdən, məqamətpəəstlikdən və digə pis sifətlədən paklayı. Peyğəmə müsəlmanlaın ütün işləinə əhə olduğu zaman ən zahid i insandı. ütün şiələ onun əlindədi və istədiyi şəkildə istifadə edə ilə. Onun zöhdü hamı üçün, xüsusi ilə müsəlman əhələ üçün i önəkdi. Peyğəmələin zahidanə həyatı əşəiyyət üçün nümunəvi ölçülədi. u ölçü peyğəmədə elə i şəaitdə zühu edi ki, ütün imkanla onun ixtiyaındadı. elə i anda uyuu «Mən öz isalətim müqavilində heç nə istəmiəm» («Şua» 23). əhəlik şəaitində öz zahidanə həyatı ilə zəif insanla aasında yaşayı. u onun xalq aasında sevilməsinin əmzidi. u xüsusiyyət müvəffəqiyyət əmzi olu, aşqalaına tə’si edi. Peyğəmələin u sayaq həyatı xalqın dilində gəzi. u işdə xalq özü hakimdi. Çünki u zahidliyə özləi şahiddilə və peyğəmələdən din, həyat dəsi alıla.