ULDUZ FALINI DOĞRUDURMU?
Həzət Əli (əleyhissalam) öz odusu ilə ilikdə Xəvaiclə vuuşmaqdan ötü Nəhəvana təəf həəkət etməyə hazılaşdığı zaman Əfif ini Qeys Əş”əsin qadaşı (münafiq dəstə aşçısı) Əli (əleyhissalam)-ın hüzuuna gəli dedi u vaxt həəkət edi qələəyə çatmamağından ötü qoxuam, çünki mən unu sizə Nücum elminin köməkliyi ilə deyiəm. /İmam onun cavaında uyudu /Sən fikiləşisən ki, o, saat ki, onda həəkət etmək naahatlığa səə olacaq, ondan xəədasan? Edə iləsənmi onun təhlükəsini həəkət edənə kimi xəə veəsən?! /Hə kim u sözdə səni təsdiq etsə Quanı təkzi etmiş, öz istədiyinə çatmaqda və əyənilməz işləi dəf etməkdə Allahdan kömək istəməkdən ehtiyacsız oludu. İstəyisən Allahın əvəzinə sənə sitayiş etsinlə? Sən, qaaqcadan elə söz deməklə onlaı zəə və ziyandan hifz edəsən, ey camaat nücum elminin qaaqcadan fiki söyləməyindən uzaq olun, çünki u iş sizləi kahinliyə (cin və xəis uhla vasitəsilə qeydən xəə veməklə) çəki çıxaa Müncim kahin təki, kahin də sehaz kimidi. Sehaz isə kafidi. Kafi isə odda yanacaq, Allahın adıyla həəkət edin. /eləliklə də İmam onun döşünə ədd əli çəki qoymadı ki, camaat u oş xəyallala həəkət və fəaliyyətləindən uzaqlaşsınla. Daha sona isə Həzət öz odusu ilə həəkət edi tam qələəyə nail oldu və öz əməli ilə sait etdi ki, münəccimin qaaqcadan fiki söyləməyi düz deyil. u mətləin oxşaı müxtəlif əvayətlədə gəli. O, da udu ki, Əli (əleyhissalam) öz odusu ilə Həuiyyə təəf həəkət etdiyi zaman əshaın aasında özünü münəccim adlanlandıanladan ii Əli (əleyhissalam)-ın hüzuuna gəli dedi /Ey Möminlə ağası! u saatda həəkət etmə, çalış gün atandan üç saat sona iəli get, əgə indi həəkətə aşlasan u iəliləməyin sənə və yoldaşlaına şiddətli ziyan yetiəcək, amma mən deyən vaxtda təpənsən qali gəli hədəfə yetişəcəksən. /İmam Əli (əleyhissalam) ona uyudu Atımın qanındakı alanın dişi ya ekək olmasını ilə iləsənmi? /O dedi Əgə (nücum elmi üzündən hesalasam iləəm). /İmam ona uyudu Əgə u işində səni i adam təsdiq etsə, Quanın təkzi etmişdi, çünki Allah-təala “Loğman” suəsinin 34-cü ayəsində u aədə elə uyuu /“Şühəsiz qiyamətə aid olan elm və agahlıq, yalnız Allaha məxsusdu. O Allahdı ki, həm yağış göndəi və həm də ana ətnində olanladan xəədadı.” /Sona uyudu (Hətta) Muhəmməd səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm elə i iddianı ömündə etməmişdi.