ALİ-İMRAN ƏHVALATI NECƏ BAŞ VERDİ?
İman qocalı yaşlaşmışdı. Allah ona övlad veməmişdi. Həyat yoldaşı Hənnə sonsuz i qadın idi və Allahın ona i övlad əta etməsini azulayıdı. /Allah-təala İmana vəhy etdi ki, ona əəkətli i övlad hədiyyə edəcəkdi. /İman sevindi və yoldaşına müjdə vei, dedi /-Allah duamızı qəul etmişdi. Tezliklə izə xeyili və əəkətli i övlad əta edəcəkdi. /O saleh qadın hamilə olduğunu hiss edi, çox sevindi. /i gün səhə Hənnə iadətgaha getdi və o, doğulacaq köpəni Allah yolunda işləmək üçün nəzi edi, dedi /-İlahi! Hamilə olduğumu sənin evinin xidməti yolunda azad edəcəyəm. Məndən qəul et! Sən eşidən və ilənsən. / /NƏZİ /Zəkəiyya peyğəmə iadətgahda idi. u xəəi eşitdikdə sevindi. i daha Allahın hə şeyə qadi olmasını və istədiyi insana uzi əta etməsini xatıladı. O, mehaa daxil olu, Allah üçün namaz qıldı. Sona isə öz dükan və mağazasına yollandı. /Günlə, həftələ və ayla ötdü. İman dünyadan köçdü, amma, Allahın ona əta etdiyi köpəsinin üzünü gömədi. /Azad olmaq zamanı çatdı. Hənnə inanıdı ki, Allah ona əəkətli i oğlan uşağı əta edəcəkdi. Amma, gözlənilmədən köpəsinin gözəl i qız olduğunu gödü. /u zaman o, etdiyi nəziə necə vəfa etsin? Qız iadətgahda xidmət edə iləmi? O, səmaya axaaq dedi /«İlahi! Köpəm qız doğuldu... Oğlanla qız eyni deyillə». /Allah-təala onun üəyinə ilham etdi ki, u qız öyük məqama çatacaq və tezliklə meha və iadətgaha daxil olacaqdı. /Hənnə təvazö və tə`zim halında dedi /-Mən onun adını Məyəm qoydum. ununla onu və onun övladlaını qovulmuş Şeytanın vəsvəsələindən sənin pənahına gətiiəm. /O saleh qadın qızını Məyəm adlandıdı Yə`ni iadət edən və ya iadətgahın xadimi. /Məyəm öyüdü. İadətgaha gedi, oada xidmətçi olmaq zamanı çatdı. Oada Məyəmin təiyəsini kimin öhdəsinə götüəcəyi aədə çətinlik yaandı. ütün keşişlə onun təiyəsini öhdələinə götümək istəyidilə. Çünki, o, saleh i kişi olan İmanın və təqvalı qadın olan Hənnənin qızı idi. /Keşişlə azılığa gəldilə ki, Məyəmin təiyəsini qəul etmək üçün püşk atsınla. Püşk Zəkəiyyanın adına çıxdı. /Zəkəiyya təqvalı və imanlı i kişi idi. O, Məyəmə yüksək ehtiam əsləyidi. Onun vücudunda xeyi və əəkət göüdü. Zəkəiyya Məyəmin xalasının əi sayılıdı. O, Məyəmin təiyəsini öhdəsinə götüü, u işlə məşğul oldu. / /ƏTUL /Məyəm ətaf aləmdən təcid olunmuşdu. O, eytül-müqəddəsin yuxaı hissəsində kiçik i otaqda yaşayıdı. Zəkəiyyadan aşqa heç kəsin onun yanına getmək və otağına gimək icazəsi yox idi. /Məyəm tənha öyüdü; pak i şeh damcısı kimi, uludla axasındakı günəş və palaq ay kimi. /Məyəm qönçə i gülə ənzəyidi; əti fəzanı dolduan i ənövşə gülünə. /O öyüdü; lakin, hamıdan uzaq və gözlədən kənada. /Məyəm öz vaxtını iadət mehaında keçiidi. Təvazökalıqla Allaha namaz qılıdı. Hə gün onun uhunda yeni həqiqətlə palayıdı. Mələklə ətafına fılanıdıla. Ona müjdə veidilə ki, Allah onu seçmiş və çikinliklədən uzaqlaşdımışdı. O, sədəf içində mivai kimi idi. Allah-təaladan aşqa heç kəs onun siləindən xəəda deyildi. / /QIŞDA XUMA /Soyuq i qış günü Zəkəiyya Məyəmin otağına getmək üçün iadətgaha yüksələn hündü nədivanla yuxaı qalxıdı. Onun üçün i qədə çöək və i az süd apaıdı. /Zəkəiyya su axının şı-şı səsinə ənzə i səs eşitdi. Oada Məyəmdən aşqa heç kəs yox idi. Məyəm onu seçi, pak saxlamış əi ilə az-niyaz edidi. /Zəkəiyya yavaşca otağa daxil oldu. Qəiə i səhnə gödü. O gödü ki, əti otağın fəzasını doldumuş i qa təzə xuma Məyəmin qaşısındadı. /Zəkəiyya təəccülə dedi /-unlaı haadan gətidin? /Məyəm özünün palaq mələk simalı çöhəsi ilə və təvazökalıqla dedi /-unla Allahın təəfindəndi. Həqiqətən, Allah istədiyi əndəsinə hesasız uzi vei. /Zəkəiyyanın ütün vücudu imanla doldu. O öz-özünə dedi /«Allah yay meyvəsini qışın otasında imanlı əndələinə uzi edi». /Günlə ötdü. Yay fəsli çatdı. Zəkəiyya ətul Məyəmin göüşünə gəldi. Gödü ki, o, mehaında Allah üçün səcdə edi və qaşısında potağal dolu i qa vadı. Zəkəiyya Allahın yanında elə i məqam və dəəcəsi olan u cavan qıza ütün vücudu ilə ehtiam göstəidi. /Allah-təala Məyəmə lütf göstəi, ona hesasız uzi veidi. O öz xöəyini otağında göüdü. Çünki, o, Allah-təalaya tapşıılmışdı. Hətta əgə acından ölsəydi də heç vaxt saleh qadın olan anasının etdiyi nəziə göə otağından çıxmazdı. / /ZƏKƏİYYANIN DUASI /Zəkəiyya Allah dəgahında Məyəmin məqam və dəəcəsini gödü. O, Allahın ona qış meyvəsini yayda və yay meyvəsini qışda nəsi etdiyini ildi. Allah hə şeyə qadidi. O istədiyi məxluquna hesasız uzi əta edə. /Saleh və təqvalı kişi olan Zəkəiyya namaz qılmaq üçün ayağa qalxdı. O, Allah dəgahına dedi /«İlahi! Öz qüdətinlə mənə pak i övlad əta et!» /Qəflətən mehaın fəzasını i nu üüdü. Zəkəiyya mələkləin onu çağıdığını eşididi /-Allah-təala sənə Yəhya adlı i övladının olacağını müjdə vei. undan qaaq heç kəs elə adlanmamışdı. /Zəkəiyyanın azusu qəul olundu. O, paklıq, düzgünlük və imanda Məyəm kimi i övlad azusunda idi. Amma, dedi /-Necə mən övlad sahii ola iləəm. Haluki, yoldaşım doğmu və qocalmışdı. /Mələklə dedilə /-elədi. Allahın uyudu ki, u iş onun üçün asandı. /Zəkəiyya dedi /-Haadan ilim ki, Allah Yəhyanı mənə əta edəcəkdi? /Mələklə dedilə /-Əlaməti udu ki, sən üç gecə danışıq qüdətini əldən veəcəksən. /Gecə çatan kimi hə şey qaanlığa qəq oldu. Zəkəiyya hiss etdi ki, dili ağac kimi olu və qətiyyən söz danışa ilmi. O, mehian və ağışlayan Allaha səcdə etdi. /Allah-təala ona, uca məqama çatacaq pak i övlad əta etdi. Zəkəiyya iadətgahdan çıxdı. O, camaata moizə etmək istədi. İstəyidi onlaa desin ki, Allahı unutmayın, ona səcdə edin, həmişə onu yad edin. Amma, dili öz ixtiyaında deyildi. Zəkəiyya onlaa səmanı göstədi. Yə`ni, ey əni-İsail! Oada sizin əməlləinizə nəzaət edən iisi va. Ey qövm! Allaha zik edin və onu xatılayın. /Üç gecə keçdi. Zəkəiyya hələ də danışıq qailiyyətini itimişdi. Dödüncü gün öz saleh yoldaşı Yəsaata dedi /-Allah-təala mənə Yəhya adlı i övladımız olacağını xəə vemişdi. /O saleh qadın dedi /-Yəhya? Necə də qəiə i addı. Həm də axı mən doğmayan i qadınam. Mən necə övlad sahii ola iləəm? /Zəkəiyya dedi /-Allah-təala hə şeyə qadidi. /Yaadılmışlaın qanunlaı onun əlindədi. Ye və göy onun ixtiyaındadı. izim atamız Adəmi topaqdan yaadan odu. / /MÖ`CÜZƏ /O zaman yəhudilə daş üəkli insanla idilə. Gödükləi şeydən aşqa i şeyə iman gətiməzdilə. Onlaın ə`zisi sehlə məşğul olu, ə`ziləi isə qızıl və cəvahiat mə’mulatlaı düzəldidilə. Amma, hamısı mal-dövləti hə şeydən çox sevidilə. /Onla günəgün Musanın göstəişləindən uzaqlaşıdıla. /Ona göə də Allah-təala onlaı u qəflətdən oyatmaq istədi. /Allah Zəkəiyyaya i övlad əta etdi. Onun sonsuz həyat yoldaşı hamilə oldu. Ondan i övlad doğuldu. Köpənin üzü iman və məhəət nuu ilə palayıdı. /Hənnədən isə Məyəm adlı i qız doğuldu. Allah-təala İmana öyük məqama çatacaq i övladın olmasını və`də vemişdi. Amma, İman, övladı Məyəmi göməzdən qaaq dünyadan getdi. /Allah Məyəmi pak saxladı. Onu insanla üçün nişanə etdi və ondan aşqa i nişanə vücuda gəldi. / /MÜJDƏ /Məyəm tənha halda iadətlə məşğul idi. Çöhəsi nula palayıdı. Üəyi ulduzlaın aasında pəvaz edi və göyləi sey edidi. /O pak və cavan qız səhə çağının şeh damcısı kimi palayıdı. Üəyi nu saçıdı. uhu şəffaf və lətif idi; sanki nua üünmüş dünyalada pəvaz edidi. /Məyəm öz ətaf aləmindən ayılmışdı və onunla dünya aasında kiçik i pəncəədən aşqa i şey qalmamışdı. O, həmin pəncəədən yaşıl təpələin axasında olan mavi üfüqləə axıdı. /idən otağı nula doldu. Nu halqası aasında i cavanı gödü. Məyəm qoxaaq dedi /-Əgə təqvalısansa, sənin şəindən əhimli Allaha pənah apaıam. /O cavan dedi /-Ey Məyəm! Mən sənin əinin elçisiyəm. Gəlmişəm ki, sənə pak i övlad ağışlayam. /Məyəm həya və utancaq halda dedi /-Mən hələ heç kəslə evlənməmişəm. Necə övlad sahii ola iləəm? /Məyəm özü mö`cüzə idi. Amma, indi, tezliklə doğulacaq aşqa i öyük mö`cüzənin anası olacaqdı. O isə hələ də qız idi. /Mələklə dedilə /-Ey Məyəm! Məsələ elədi əin uyuu ki, u iş mənim üçün asandı. iz onu insanla üçün nişanə edəcəyik. O, izim təəfimizdən i əhmətdi. u, sona çatmış i işdi. Daha danışmağa ehtiyac yoxdu. /Mələk Məyəmə yaxınlaşdı və onun köynəyinə üfüdü. Məyəm hiss etdi ki, onun vücudunun dəinlikləinə öyük və çox nüfuzlu i uh daxil oldu. /Mələk gözdən itdi. Məyəm ildi ki, qaşıda çətin günləi olacaqdı. O öyük i məs`uliyyəti daşımalıdı. /Məyəm öz ətnində ilahi uhu və əzəmətli i vücudu daşıyıdı. Amma, nigaan və naahat idi ki, kim ona inanacaqdı. Camaat necə inanacaq ki, atasız uşaq doğula ilə? /Müaək köpə Məyəmin pak ətnində inkişaf etdi. Aydın i səhə vaxtı Məyəm yaxınlıqdakı təpələə yollandı. O, heyət içində idi. Amma, Allaha imanı, onun iadəsini daha da gücləndimişdi. /Məyəm youldu. O i xuma ağacının udağı yanında otudu. Möhkəm doğuş ağısı hiss etdi. Məyəm qışqıdı /-Kaş undan öncə ölü, xatiələdən silinəydim! /Məyəm düşünüdü ki, atasız i övladı olduğu üçün ona kim inanacaqdı? /idən köpənin səsi eşidildi. O, Məyəmə müaciət edəək deyidi. /-Anam qəmgin olma! Allah sənin üçün i su axı hazılamışdı. Ondan iç və xuma ağacına söykən! Sənin üçün təzə xuma töküləcək. Onladan ye və sudan iç. Onla gözləini işıqlandı. /Məyəm ahatlıq hiss etdi. Yavaş-yavaş qəlinə daxil olan su axı kimi idi. Amma, nigaanlıqla dedi /-Oğlum! Camaat necə? Ey Allahın uhu! Camaata nə deyim? /-Ana! Onlaa de ki, Allah üçün ouc tutmuşam. u gün heç kəslə danışmayacağam. /Mö`cüzə olan İsa doğuldu. Allahın qüdətinə və onun insanlaa qaşı əhmli olmasına i nişanə olmaq üçün atasız i köpə doğuldu. Pak köpə anasının üzünə təəssüm edidi. Anası onu qucağına aldı. Sona isə onu götüü, qövmünə təəf qayıtdı. /Məyəm təpələdən iadətgaha doğu endi. Camaat qəiə i mənzəəyə şahid oldula. Öz-özləinə dedilə /«Məyəm özü ilə i köpə gətii. İmanın qızı Məyəm i uşaqla gəli. Hənnənin qızı Məyəm hələ evlənməyi, amma, i köpəsi va». /-Nə olu? /-Nə oldu? /-Necə? Haada olu? /Məyəm özünün iadətgahdakı otağına yollandı. /u həyəcanlı xəə hə yeə yayıldı. Dillə əzəi oldu. Hamı təəccü edidi. İmanlı insanla sakit dumuşdula. Amma, ə`zi insanla dilləinə pis sözlə gətiidilə. /Zəkəiyya camaatın acı sözləini eşididi. Keşişləin qulağına da ə`zi şaiyələ çatdı. Ona göə də Zəkəiyya iadətgahın keşişləi ilə ilikdə Məyəmin yanına getdi. / /MƏN ALLAHIN ƏNDƏSİYƏM /Məyəm iadət mehaında namaz qılıdı. İsa eşiyinə uzanmışdı palaq i ulduz kimi... aha vaxtı çiçəklənən qönçə kimi... Zəkəiyya və keşişlə otağa daxil oldula. /Onlaın ii koudluqla Məyəmə müaciət edəək dedi /-Çox çikin i iş gömüsən. /O iisi dedi /-Ey Haunun acısı! Nə atan pis i kişi idi və nə də anan çikin iş göən qadın! /Məyəm dayanmışdı. O öz qövmünə axıdı. Onun çöhəsində səmavi i nu palayıdı. Məyəm heç i söz demədi. O, işaəylə köpəni göstədi. /İnsanla təəccü edəək dedilə /-eşikdə olan i köpə ilə necə danışaq? /-iz necə köpə ilə danışaq? eşikdə olan i köpə söz deyə iləmi? /Onlaın təəccülə uşağa axdıqlaı anda mö`cüzə aş vedi. Köpə dil açaaq hadisənin həqiqəti üzəindən pədə götüdü. O dedi /-Mən Allahın əndəsiyəm. O mənə səmavi kita vemiş, peyğəmə etmişdi. Allah mənim və sizin əinizdi. Ona iadət edin. /Haada olsam Allah məni xeyi və əəkətli etmişdi. O, dii olduğum müddətdə mənə namaz qılmağı və zəkat veməyi tövsiyə vemişdi. /Allah məni, anama qaşı yaxşılıq edən yaatmışdı, zalım və üsvayçı yox. /Doğulduğum, dünyadan köçəcəyim və yenidən diiləcəyim gün mənə Allahın salamı olsun! /u həyəcanlı mənzəənin qaşısında Zəkəiyya Allaha səcdə etdi. O, Allahın uhu və onun Məyəmə əta etdiyi əzəmətli vücud olan Məyəm oğlu İsanı təsdiqlədi. /ə`ziləi təslim oldula. Üəkləi imanla doldu. ə`ziləi isə eləcə hadisəyə daş üəkləi ilə yanaşı, o mö`cüzəyə inanmıdıla. / /MÖHTƏƏM AİLƏ /Allah Zəkəiyyaya və`də vedi ki, ona övlad əta edəcəkdi. O mö`cüzə də aş vedi. Yəhya doğuldu. Anası Yəsaat doğmaz i qadın idi. Amma, Allah-təala İsanı atasız yaatmışdı. O, doğmaz i qadına da övlad veə ilədi. Ona göə də Zəkəiyya sevindi. /Yəhya doğuldu. Pak və imanlı i uşaq idi. Allahı sevidi, Allah da onu sevidi. Zəkəiyyanın ailəsi möhtəəm və öyük ailə idi. Saleh ata, imanlı ana, ata və anasına yaxşılıq edən və insanlaın xeyini istəyən uşaq. /İsa doğuldu; o həzətin dünyaya gəlişi mö`cüzə və Allahın qüdətinə insanla üçün nişanə idi. /Yəhya da mö`cüzə ilə doğuldu. Çünki, anası doğmaz qadın idi. Allah ona saleh övlad əta etmişdi ki, insanla üçün nişanə və əhmət olsun. /u iki müqəddəs insan Allahın qüdətinə və əhmətinə iki nişanə və süut idilə. İndi göək cavanlıq yaşlaında onla üçün hansı hadisələ aş vedi. /ütün unlala kitaın sonakı hissəsində tanış olacağıq.