Allah QURANDA MÜŞRİKLƏRİN ƏMƏLLƏRİNƏ NECƏ MİSAL çəkİR?

Qu᾿ani-Kəim müşikləin şiklə qatışmış əməlləini elə mə᾿nalandıı misal gətiəək, uyuu /«[Həcc əməlləini yeinə yetiin] atildən haqqa dönəək yalnız Allaha təslim olduğunuz və Ona şəik qoşmadığınız halda! Allaha şəik qoşan kimsə, göydən düşən quşlaın onu sü᾿ətlə alı apadığı, yaxud küləyin sovuu uzaqlaa atdığı i şeyə ənzə.(Həcc-31)» /Əslində u ayədə, göy, tövhidə kinayədi. Şəik qoşmaq, insanın u aləmdən aşağı düşməsinə səə olu. İnsan, u uca məqamdan aşağı endikdə iki aqiətdən iinə giifta olu Ya yeə çatmamışdan əvvəl, leş yeyən quşlaın qida maddəsi olu, aşqa sözlə desək, insan, tövhid sahəsindən çıxmaqla, hə iisi insanın valığını məhv edən həva-həvəslə caynağına giifta olu. Yaxud, tövhidi əldən vedikdən sona salamat qalasa, sonadan elə i tufan uulğanına giifta olu ki, u tufan, insanı i anda yeə çıpı. elə ki, ədəni paça-paça olu, hə i zəəsi i təəfə düşü. u tufan sanki, həmişə insana yaxın Şeytana kinayədi. /Doğudan da şik qoşmağa, undan daha gözəl və aydın ənzətmə ola iləmi? i mətləə də daha çox diqqət olunmalıdı. u gün süut olunmuşdu ki, insan, azad şəkildə aşağı tullanan anda heç i çəkisi olmu. İnsanın u zaman fövqəl`adə iztia hissi keçiməsi də, həmin çəkisizliyinə göədi. /əli! Hə kəs imandan çıxı şik qoşmağa təəf gəlsə, sait güvənc yeini əldən veə və onun uhunda elə i çəkisizlik əmələ gələ. Onun adınca da, həmin şəxsə fövqəl`adə qəiə i iztia hissi hakim ola.