ƏLİ (ƏLEYHİSSALAM)-IN DİLİ İLƏ BEHİŞTİN VƏSFİ

“Nəhcül-əlağə”də i xütədə Həzət Əmiəl-möminin (əleyhissalam) elə uyuu “(Xudaya) Səni, əzəmətinə layiq olmayan ütün şeylədən pak iliəm, məxluqatın Yaadanı, gizliləin Xaliqisən. Yaatdıqlaını imtahanın gözəlliyindən i saay yaatdın ki, o ehiştdi. Oada qonaqla üçün qəul vasitələi, yemək yeləi, pakizə huilə, xidmətçilə, zinətli otaqla, lətafətli axla, son dəəcə təavətli ağla, pak meyvələ hazıladın. Sona Həzət Mühəmməd (səlləllahu əleyhi və alihi və səlləm)-i nümayəndə göndədin ki, xalqı əədi, növənöv nemətlələ dolu saaya çağısın. Nə o də”vətçini eşitdilə, nə həvəsləndilə, nə də azu ediləsi şeyləi azuladıla. Muda, hiyləgə dünyaya üz tutu onu yedikcə üsvay oldula, i-iləi ilə saziş ağladıla. Dost olanla e”tiasız dünyaya valeh oldula, gözləi go edildi, öz ey və zəələini gömədilə. Qəlləini dünya ima etdi, layiq həqiqətləə xəstə gözlə axdıla, onu ka qulaqla eşitdilə. Həqiqətən, dünya şəhvətləi əqlləini koladı, dünya onlaın qəlləini oynatdı və özünə vuğun etdi, dünyaya və əlində dünya malı olanlaa qul oldula.” /əli, üçüncü yol yoxdu ya ehiştdi, ya da Cəhənnəm. İnsan Allaha doğu getmisə, nəinki nemətlədən məhum olacaq, hətta Cəhənnəm əzaına qovuşacaq. u əzaa qismən işaə ediik. /