Ehtiyaclılara yaxşılıq edən, hansı 6 hədəf və savaba çatar?!


Quranın nəzərinə görə, ehtiyacı olanlara və zəiflərə yardım etmək – insana həm dünyada və həm də axirətdə bərəkətlər və faydalar gətirər. Bu faydalar ilə tanış olaq.
1. Dostluq və səmimiyyət. “Yaxşı iş (gözəl əqidə, əməl və söz) ilə, pis iş əsla bir deyil. (Buna görə də sənə yetişən pislikləri) ən gözəl üsulla dəf et. Onda səninlə arasında düşmənçilik olan şəxs birdən (elə dəyişər ki,) sanki yaxın dost və qohumdur”. (“Fussilət” 34).
2. Dünya səadəti. “Beləliklə, Allah onlara bu dünyanın mükafatını və axirətin gözəl mükafatını əta etdi. Allah yaxşılıq edənləri sevir”. (“Ali-İmran” 148).
3. İqtisadi balans. “(Malınızı) Allah yolunda xərcləyin və (cihad yolunda xərcləməyi tərk etməklə və ya onu Allah yolundan başqa bir yerə sərf etməklə) özünüzü öz əlinizlə təhlükəyə atmayın. Yaxşılıq edin ki, şübhəsiz, Allah yaxşılıq edənləri sevir”. (“Bəqərə” 195).


Günahı fikirləşmək günahdırmı?


Əmirəl-möminin (ə) buyurur: “O kəs ki, günah haqqında çox düşünər, (bu iş) onu günaha tərəf çəkər”. Günah haqqında çox düşünmək insanı günaha dəvət edər. İnsanda günah etmək üçün stimul yaradar. O zamana qədər ki, günah etməmişik, bizə günah yazılmaz. Ancaq insan üçün elə qaranlıq və zülmət gətirər ki, onu günah yoluna çəkər.
Ona görə də insan günah fikirlərini özündən dua, təvəssül və bacardığı hər bir vasitə ilə qovmalıdır. Bu cür fikirlərin qarşısını almaq üçün insan xəlvətdə qalmaqdan çəkinməlidir. Əgər görsək ki, xəlvət edən zaman günah haqqında düşünürük, Allaha təvəkkül edək və başqa yaxşı şeyləri düşünməyə çalışaq. Allahdan aşkarda və xəlvətdə yardım istəyək. Sonra isə hər gün Əhli-Beytə (ə) 100 salavat hədiyyə etməyi unutmayaq.


Hər kimdə bu üç şey olarsa, imanın dadını bilər?!


Həzrət Peyğəmbər (s) buyurur: “Üç şey vardır ki, hər kimdə bu üç şey olmazsa imanının dadını hiss etməz: Allah Təalanın haram buyurduğu şeylərdən onu saxlayan pəhriz, cahilin cəhlini geri qaytaran mülayimlik, xəlq ilə mehriban olmağa səbəb olan gözəl xasiyyət”. Həzrət (s) buyurur ki, hər kimdə bu üç şey olmazsa, imanın dadını hiss etməz. Yəni, bu üç sifət olmazsa, yəqini qüvvətlənməz və imanı zəif olar. Əgər fasiq insan olarsa, insanlara qəzəblənərsə və hər istədiyini edərsə - bu insan imanın dadını hiss edə bilməz. (Həvzəh)
Allah Təala Öz səma Kitabında həqiqi imana malik olanları mədh edərək, buyurmuşdur: “Ey iman gətirənlər, sizdən kim öz dinindən dönsə (Allaha bir ziyan vurmaz), Allah tezliklə Özünün sevdiyi və Onu sevən bir dəstəni gətirər. (Onlar) möminlərin qarşısında ram və təvazökar, kafirlərin qarşısında isə qüdrətli və qalibdirlər, Allah yolunda cihad edir və heç bir tənə vuranın tənəsindən qorxmurlar. Bu (iman, məhəbbət və şücaət), Allahın lütfüdür ki, onu istədiyinə verir. Allah (vücud, qüdrət və rəhmət baxımından) geniş və biləndir”. (“Maidə” 54).


Cərcis peyğəmbərin (ə) kafir əmirə (başçıya) cavabı nə oldu?!


Hədislərin birində oxuyuruq ki, Cərcis peyğəmbərin (ə) zamanında kafir bir əmir var idi. Qövmü çox fəsad əhli idi. Allah da ona görə yağışı onlara yağdırmırdı. Ona görə də insanların əksər hissəsi ölmüşdü. O kafir əmir ayağa qalxır və ordusunu toplayır. Ordusu ilə birlikdə Cərcisin qapısına gəlir. Cərcisə xəbər verirlər ki, bəs bu kafir sənin qapına ordu çəkmişdir. O, deyir: “Ey Cəbrayil! Allah Təalanın xəbəri vardırmı ki, bu kafir nə deyir?”. Həzrət Cəbrayil (ə) gedir və qayıdır. Sonra deyir: “Ey Cərcis! Allah buyurur ki, de: “Mən zəif və acizəm, Allah isə qadir və güclü. Allahı incitməyə qüdrətləri çatarmı?””. Cərcis Allahın müraciətini onlara çatdırır, kafir deyir: “Düz deyirsən. Mən aciz və zəifəm və onu incitməyə qüdrətim çatmaz. Ancaq onun dostlarını incidə bilərəm. Birinə şallaq vuraram, birini qılınc altından keçirdərəm, birini suya ataram, birini atəşə ataram. Dostlarını incitsəm, Onu incitmiş olaram”...


İnsan nə zaman qəzəbli halətdə dünyadan gedər?


Ayətullah Şahabadi buyurur: “Əgər dünya məhəbbəti insan qəlbinin surətinə çevrilərsə və onunla əlaqəsi daha çox olarsa, ölən zaman Allah Təala onu məhbubundan ayırar. Onunla məhbubu arasına ayrılıq salar. Ona görə də dünyadan Allaha qəzəblənmiş halda gedər”. Mərhum Ayətullah Şahabadinin buyurduğu kimi, dünya sevgisinin təsirlərindən biri budur ki, dünyapərəst insan ölən zaman Allaha qəzəblənmiş halda bu dünyanı tərk edər. O zaman ki, Əzrayil (ə) onun canını almağa gələr, dünyaya aşiq və məftun olduğu üçün ondan ayrıldığına görə qəzəblənər. Ona görə də hələ ki, fürsət var, dünya sevgisini qəlbimizdən çıxaraq. Xüsusilə də o kəslər ki, öndə gedirlər. Çünki onların əməlləri başqaları üçün örnək və nümunədir. Əgər onlar dünyadan möhkəm yapışsa, ardıcılları da bu cür əməl edəcək və sonda bədbəxt olacaqlar. Dünya malından və təmtəraqdan çəkinmək lazımdır. Məsumlarımız (ə) kimi sadə yaşamağa meyil edək və başqalarına da bunu tövsiyə edək. Çünki dünya heç bir məhbubuna ziyandan başqasını gətirməmişdir.


Alimlərin 2 dəstəsi. Fərq nədədir? Peyğəmbərin (s) hədisi


Həzrət Peyğəmbərdən (s) gələn hədisdə oxuyuruq: “Alimlər iki dəstədirlər:
1. O alim ki, öz elminə əməl edər – o, nicat tapmış olar. 2. O alim ki, elmini kənara qoymuşdur ki, o, məhv olar.
Həqiqətən, cəhənnəm əhli elminə əməl etməyən alimin nifrətli iyindən əziyyət çəkər. Cəhənnəm əhlindən ən çox peşman olan və həsrət çəkən o kəsdir ki, bəndəni Allaha tərəf dəvət etmişdir və həmin bəndə cavabını verər və Allaha itaət edər. O, behiştə gələr. Ancaq o kəs ki, onu dəvət etmişdir, Allaha itaətsizlik edər. Və o, öz elmini kənara qoyduğu üçün, nəfsani istəklərinin ardınca getdiyi üçün cəhənnəmə gələr. (Həmin şəxs qalan cəhənnəm əhlindən daha çox həsrət çəkər).
Həqiqətən, bədbəxtlik mənbəyi iki şeydir: nəfsinin ardınca getmək və uzun arzulara malik olmaq. Əvvəli insanı haqdan saxlayar və ikincisi axirətini unutmağa səbəb olar”.


Övladlarımızı necə imanlı tərbiyə edək?


Qurani-Kərimdə buyurulur: «Ey mənim əziz oğlum, namaz qıl və yaxşı işləri (əql və şəriət nöqteyi-nəzərindən bəyənilən işləri görməyi) əmr et və pis işlərdən (hər hansı pis və bəyənilməz işi) qadağan et. (İnsanlar və Xaliq qarşısında olan vəzifələrinə əməl edərkən baş verəcək çətin hadisələrdən) sənə yetişənə döz ki, bunlar vacib əmrlərdən və mühüm işlərdəndir». (“Loğman” 17). Bu mübarək ayə bizi namazla birlikdə əmr-be-məruf və nəhy-əz-munkərə əməl etməyə dəvət edir. Əmr-be-məruf və nəhy-əz-munkər elə vacibatlardandır ki, hər bir müsəlman ona əməl etməlidir. İmam Əli (ə) buyurur: “Əmr-be-məruf və nəhy-əz-munkər yolunda sənə çatan məşəqqət və çətinliklərə səbir et”...
Bu mühüm vəzifə - Loğmanın oğluna verdiyi ən üstün tərbiyə yollarından biri idi. Loğman oğlunu yaxşı əməllər görməyə dəvət edərək, əslində onda dinə, insanlara sevgi yaratmaq istəyir. İstəyir ki, oğlunda dini qeyrət olsun, insanlarla dostluq rabitəsi qursun. Fitrəti daima ayıq olsun. Cəmiyyətin sağlam olmasına meyli yaransın...


Sözü təsirli edən amil hansı məsələyə diqqət yetirməkdədir?!


Allahın biz insanlara verdiyi söz nemətinin təsiri böyükdür. Əgər din alimlərinin ağzından çıxarsa, daha təsirli olar.
Ancaq bu sözlər gərək Allahın buyurduğu sözlər olsun. Bu halda sözün həqiqi təsiri olacaqdır. Sözü həqiqi mənada təsirli edən amil – onun İlahi səciyyəyə malik olmasıdır.
Əlbəttə ki, müxtəlif şər insanlar, mənfi xislətli fərdlər də topluma təsir edə, kütləni ardınca apara bilirlər. Amma bu halda təsir – insanları həlakətə aparan, yanlış ünvanlara yönəldəndir. Əgər dünya və axirət xeyrindən söhbət gedirsə, sözün bazasında Allahın razılığı durmalıdır.


Sübh namazından sonra hansı zikri 19 dəfə deməyin çoxlu savabı vardır?!


Allah övliyalarının öz şagirdləri üçün tövsiyə etdiyi dəyərli zikrlərdən biri “Bismilləhir-Rahmənir-Rahim”dir. Xüsusilə sübh namazından sonra bu zikri 19 dəfə deməyə çalışın ki, böyük əcri vardır. Əgər insan həyatda bu zikrə yaxın olarsa və onu canı ilə qəbul edərsə, axirətdə də onunla məhşur olar. Biz bu zikri nəinki təkcə hər işin başlanğıcında deməliyik. Əlbəttə, hər işin başında bu zikri deməyin böyük savabları vardır. Ariflərin nəzərinə görə, Allah yolunun yolçusu gərək bu zikri canına elə hopdursun ki, sanki onun ruhunun bir hissəsidir. Ancaq bu zaman suluk yoluna addım ata bilər. Ancaq bu zaman həmin zikrin həqiqətini dərk edəcəkdir. Onlar bu zikri deməkdən ləzzət alarlar. Xoş olsun onların halına!
İnsan əgər həyatında “Bismilləhir-Rahmənir-Rahim” deməyibdirsə və Əhli-Beyti (ə) tanımırsa – can verən zaman halı xarab olar. Bu insan Quranın səsini eşidən zaman da halı pisləşər.


Müəllimin təvazökarlığı hansı bəhrəni verdi?


Cövhər”in müəllifinin şagirdi olmuş və öz zamanının tanınmış alimlərindən hesab olunurdu. Onun çoxlu tələbələri var idi və hamı onu yaxşı müəllim kimi tanıyırdı.
Nəql edirlər ki, o, məscidlərin birində tədrislə məşğul idi. Bir dəfə evindən çıxır və işi olur. Dərsin vaxtına yarım saat qalmışdı. Öz-özünə düşünür ki, əgər evə gedib qayıtsam, faydası olmayacaqdır – çünki vaxt azdır. Ona görə də qərara alır ki, şagirdlərdən əvvəl məscidə getsin və əyləşib gözləsin. Gedir və məsciddə şagirdlərinin gəlməsini gözləyir. Görür ki, bir şeyx kənarda əyləşmişdir və dərs verir. Seyyid bu anda məşğuliyyətsiz olduğu üçün qərara alır ki, əyləşib onun dərsinə qulaq assın. Görür ki, bu şeyx tanınmış insan deyildir, paltarı da qırış-qırışdır. Ancaq çox gözəl dərs keçir. Molladır və mənbələrdən xəbəri vardır. Üsulu, fiqhi bilir. Hər bir şeyi yaxşı açıqlayır. Öz-özünə düşünür ki, görəsən bu şeyx kimdir?
Bu şeyxin cəmi beş tələbəsi var idi. Nəhayət ağanın dərsi sona çatır və alim özü dərsini keçməyə başlayır. Sabahısı günü fikirləşir ki, yenə tez getsin və şeyxin dərsinə qulaq assın. Şeyx yenə də həmin vaxtda tələbələrinə dərs verirdi. O da əyləşir və şeyxin dərsinə qulaq asır. Bu tərtiblə beş gün keçir. Hər dərsdə yeni şeylər öyrənir.


© Gürcüstan - İslami Təhqiqat qrupu 2012 . Flag Counter