Niyə ancaq İmam Hüseynin (ə) Ərbəini qeyd edilir?


Sual yarana bilər ki, nə üçün ancaq İmam Hüseynin (ə) Ərbəini qeyd edilir, qalan İmamların (ə) və hətta Peyğəmbərin (s) ərbəini qeyd edilmir?
1. İmam Hüseynin (ə) fədakarlığı ilə İslam dini dirçəldi. İslam dininin dirçəldilməsində onun rolu əvəzsizdir. Ona görə də bu fədakarlıqları canlı saxlamaq lazımdır. Çünki onları canlı saxlamaq İslam dinini canlı saxlamaq deməkdir. Aşura gününü və Ərbəini əziz tutmaq İslam dininin düşmənləri ilə mübarizə aparmaq deməkdir. Və ümumilikdə Peyğəmbər (s) və Əhli-beytinin (ə) müsibətini diqqətdə saxlamaq deməkdir.
2. Həzrət İmam Hüseyn (ə) müsibəti heç bir İmamın (ə) və Peyğəmbərin (s) başına gəlməmişdir. Onun müsibəti bütün müsibətlərdən daha böyük və ağrılıdır.
3. 61-ci hicri ilinin Məhərrəm ayında İmam Hüseyni (ə), övladlarını və səhabələrini öldürdülər. Əhli-beytini (ə) əsir götürdülər, Kufəyə və Şama apardılar. Bu dağ görmüş karvan İmamın (ə) Ərbəinində Kərbəlaya gəldi və Aşura gününün acısı təzələndi. Həzrət Peyğəmbər (s) ailəsi üçün ağır günlər idi...


Niyə məhz İmam Hüseyn (ə) müsibəti ən böyük hesab edilir?


Abdullah ibni Fəzl Haşimi adlı bir nəfər bu sualı İmam Sadiqə (ə) bu şəkildə vermişdi: “Ey Peyğəmbər övladı! Necə olur ki, Aşura günü müsibət, qəm və göz yaşı tökmək günüdür, ancaq Peyğəmbərin (s) vəfat günü, xanım Fatimənin (s.ə), Əmirəl-möminin (ə), İmam Həsənin (ə) şəhadət günü belə deyildir?”.
Həzrət Sadiq (ə) buyurur: “İmam Hüseynin (ə) (şəhid) olduğu gün başqa günlərdən daha böyük müsibətdir. Ona görə belədir ki, Allah Təala məqamında ən əziz olan Kəsa səhabələri beş nəfər idilər. O zaman ki, Peyğəmbər (s) onların arasından getdi, Əmirəl-möminin (ə), Həzrət Fatimə (s.ə), İmam Həsən (ə) və İmam Hüseyn (ə) sağ idilər. Nə zaman insanlar onlardan birinə nəzər salırdı, Peyğəmbərlə (s) olan vəziyyətini yada salırdı. Allahın Peyğəmbərinin (s) onunla danışığını və onun haqqında dediklərini xatırlayardı. O zaman ki, onların hamısı dünyasını dəyişdi, Allah dərgahının əzizlərini görməyi əldən verdilər, onların hər birini əldən vermək onların hamısını əldən vermək sayılmazdı, məgər İmam Hüseyni (ə) əldən verməkdən başqa. Çünki, o, onların ən axırıncı nəfəri idi. Ona görə də (onun öldürüldüyü) gün - ən böyük matəm günüdür”.


Nə üçün imam Hüseyn (ə) Yezidin hakimiyyətini İslamın fatihəsi (sonu) kimi tanıtdırdı?


İmam Hüseyn (ə) irtica təhlükəsi barədə xəbər verirdi. Həmin vaxt müsəlmanlar üçün ən böyük təhlükə şirk, bütpərəstlik və cahiliyyətə qayıdış idi. Bəni-üməyyə irticası İslam ayinlərini, dini şüarları təhqir edirdi. İslam dünyası, xüsusi ilə böyük dini şəxsiyyətlərin yaşadığı Məkkə, Mədinə, Kufə, Bəsrə kimi şəhərlər səsini udmuş, ölüm sükutuna qərq olmuşdular. İbn Ziyad, Müğeyrə kimi zalım hakimlər günahsız insanları qətlə yetirir, müsəlmanların əqidəsini təhqir edirdilər. Əməvilər İslam mənəviyyatını, dindar təbəqələri əzir, xalqın ehtiramını qazanmış din alimlərini sıxıntıda saxlayırdılar. Mənbələrdə oxuyuruq: \\\"İslam mütəfəkkirlərinə məlumdur ki, Bəni-üməyyə fəsad mənbəyi olmuş, təbiətən bütün mərasimləri və boyaları ilə cahiliyyət əsrini diriltmişlər.\\\" (Sümuvvəl-məna\\\" səh.28)...


Nə üçün İmam Hüseyn (ə) qadın və uşaqları çətİn bİr vəzİyyətdə özü İlə bİrlİkdə apardı?


... 4-Hər bir qiyamın iki əsas ünsürə ehtiyacı vardır ki, o ünsürlər bu qiyamın yaranması və əbədi yaşamasında böyük rol oynayırlar. O ünsürlərin biri fədakarlıq, şəhadət, digəri isə təbliğat və qiyamın fəlsəfəsini cəmiyyətə çatdırmaqdır. Birinci ünsür qiyamın vücuda gəlməsi üçün nə qədər əhəmiyyət daşıyırsa, digər ünsür də bu qiyamın tarixdə yazılıb bəşəriyyətə necə çatdırılmasında o qədər əhəmiyyət daşıyır. Kərbəla hadisəsindən sonra əsir düşmüş qadınlar, xüsusi ilə də Həzrət Zeynəb bu qiyamın fəlsəfəsini, Bəni-Üməyyənin törətdikləri cinayətləri, Kufə əhlinin İmamı (ə) tək qoymalarını və bu kimi mühüm hadisələri insanlara çatdırdılar. Əgər onlar bu hadisəni təbliğ edib başqalarına çatdırmasaydılar, şübhəsiz hakimiyyətdə oturanlar İmam Hüseyni (ə) üsyankar tanıtdırmaqla onun bütün hədəflərini aradan aparacaqdılar. Və bu da qadınların Kərbəla hadisəsinin yaşamasında nə qədər böyük rol oynadıqlarını bildirir. Deməli İmam Hüseynin (ə) qadınları özü ilə aparmasında olan əsas məntiqlərindən biri də, şəhadətindən sonra bu hadisənin fəlsəfəsini onlar tərəfindən xalqa çatdırmaq olmuşdur.


Əzadarlıqlarda tökdüyümüz göz yaşı günahlarımızı necə yuyur?


İmam Hüseyn (ə) əzasında göz yaşı tökülməsinə dair çox sayda fəzilət bəyan edilmişdir. Bunlardan biri də göz yaşlarının günahları yumasıdır. İmam Sadiqdən (ə) gələn hədisdə oxuyuruq: “Hər kim İmam Hüseyn (ə) müsibətinə ağlayar, ya ağladar və ya özünü ağlatmağa çalışar, cəsədi atəşə haramdır. Behişt ona vacibdir”.
Dəfələrlə özümüzə bu sualı vermişik ki, görəsən niyə məhz İmam Hüseynə (ə) görə ağlamağın bu qədər fəziləti vardır? Alimlər bu suala belə cavab verir: “Buradadır ki, Quran deyir: Yaxşılıqlar pislikləri aradan aparar. “Həqiqətən (namaz başda olmaqla) yaxşılıqlar günahları aradan aparır”. (“Hud” 114).
Sözümüz o deyildir ki, siz yalan danışasınız və Allah onu düz kimi qiymətləndirsin. O zaman ki, üfunətli peyin (günah da üfunətlidir), gülün üzərinə tökülər, bir müddət sonra gülün tərkib hissəsinə çevrilərək, gül qoxusu verəcəkdir. İmam Hüseyn (ə) üçün tökülən göz yaşı hər şeyi dəyişər və bu göz yaşı günahları yuyandır”...


Əzadarlığın hikməti -mənası- nədir?


Tarix İmamın (ə) qiyamı barəsində çox sayda xəbərlər vermişdir. Əzadarlığın hikmətini Peyğəmbər (s) nəslinə məhəbbətin nümayişi kimi bəyan etmişdir. Ona görə də əzadarlığın hikməti barəsində deyə bilərik ki, İmam Hüseyn (ə) üçün əza saxlamaq və göz yaşı tökmək – Peyğəmbər (s) nəslinə məhəbbətin nişanəsidir. İmama (ə) əza saxlamaq – çox bəyənilən əməllərdəndir.
Ancaq əgər hədislərə nəzər salsaq, görərik ki, İmamlarımız (ə) və Əhli-Beyt (ə) üçün İmama (ə) əza saxlamaq – məhəbbətdən də uca bir şeydir. Seyyid Tavusun sözlərinə nəzər salsaq, görərik ki, İmamın (ə) qiyamı Quranı və Peyğəmbər (s) sünnətini dirçəltməyə xidmət etdiyi üçün, onu ancaq məhəbbət adlandırmaq olmaz. Əslində bu qiyam bir nemət idi ki, ona görə şükür etmək lazımdır. Bu nemətin sayəsində Əhli-Beyt (ə) məktəbi ayaqda qaldı və insanlar qəflətdən oyandılar.
İmamın (ə) qiyamının əsil hədəfi – nadanlıq ilə mübarizə olmuşdur. İmam Sadiq (ə) Allaha dua edən zaman buyurmuşdur:“Qanını sənin yolunda fəda etdi ki, bəndələrini nadanlıqdan və yolunu azmaqdan çıxartsın”.


İslamın baxışında şans və təsadüf deyilən bir şey vardırmı?!


Şans dedikdə mənanı izah edərək deyirik: Bir zaman bəzi xoş bə acı gözlənilməz hadisələr baş verir ki, biz onların olmasını gözləmirdik! Bu zaman müsəlman şəxs Qərb düşüncəsinə aldanaraq deyir: Xoş şans və ya bəd şans adam! Bəli belə bir şeylər ola bilər! Amma o demək deyil ki, hadisələr hesabsız baş vermişdir. Amma bəzən şansı heç bir hadisəyə bağlı olmadan həyatda baş verir belə bir şeyin həyata keçməsi mümkün deyil. Necə ki, insanın günahları bəzi bəlaların nazil olmasına səbəb olur və bəşər etdiklərini unudaraq deyir şansım bu idi!! Əql, elm və təcrübə sübut etmişdir ki, Bu aləmdə baş verənlərin hamısı hesab üzrə həyata keçir, və öz ölçüsü qədərində insan həyatında baş verməkdədir. Necə ki, Qurani Kərim bu haqda buyurur: \"Bizlər idik ki, hər bir şeyi öz həddində yaratmışıq.\" Qəmər surəsi ayə-49, \"O Allah ki, yaratdı və uyğunlaşdırdı.\" Əla surəsi, 2 və 3 ayələr,...


Qadının mirası niyə kişilərinkinin yarısı qədərdir? Möhsin Qiraətinin izahı


Bir günlük işə götürülmüş fəhlənin maaşı daimi işçi olan fəhlənin maaşından çoxdur. Bu ona görə deyildir ki, fəhlənin şəxsiyyəti işçininkindən çoxdur. Bəlkə ona görədir ki, işçi üçün pensiya, məzuniyyət, müdiriyyət haqqı və başqa haqlar nəzərdə tutulmuşdur. Əgər bütün bunlar hesablansalar, onun maaşı fəhləninkindən çox olar.
İslam qadının mirasını kişininkinin yarısı qədər qərarlaşdırmışdır. Onun yerinə gündəlik xərcləri onun çiynindən götürmüşdür. Yemək, geyinmək, qalmaq və müalicə - kişi tərəfindən təmin edilər. Qadın öz miras payını özü üçün saxlayar. Bütün xərclərini ərindən alar. Bundan başqa ondan mehriyyə də alar. Əgər mehriyyəni və gündəlik xərcləri bir yerdə hesablasaq, qadının payı çox olar.


BİR ZAMAN TƏRƏQQİ ETMİŞ MÜSƏLMANLARIN BUGÜNKÜ GERİLİYİNİN SƏBƏBİ NƏDİR?


Hər halda bir zamankı inkişafın və bugünkü tənəzzülün səbəblərini araşdıraq:
1. Çoxsahəli fədakarlıq: İlkin müsəlmanlar bütün mənalarda fədakar idilər. İslam ayinləri onlar üçün qardaşdan, qadından, məqamdan, sərvətdən, mənsəbdən əziz idi. Onlar bütün imkanlarını İslam yolunda sərf edirdilər. İslam tarixindəki döyüşlər deyilənlərin canlı şahididir. Bugünkü həyatımızda isə din ikincidərəcəli rol oynayır.
2. İttifaq və birlik: İlkin İslam dövründə müsəlmanlar bir-birini İslam hökmləri əsasında qardaş sayırdılar. Həzrəti Peyğəmbərin (s) vəfatından sonra Əmirəlmöminin Əli (ə) və məsum övladları sayəsində İslamda əldə olunmuş nailiyyətlər bir müddət qorundu. Onlar İslam əsaslarını qorumaq üçün özlərini qurban verdilər. Bu günsə müsəlman başçıları arasındakı fikirayrılığı son həddə çatmışdır. Artıq neçə əsrdir ki, müxtəlif məzhəb və qrup nümayəndələri bir-biri ilə müxalifətçilik edir, bir-birini dindən xaric sayırlar. Bu gün İslamın həqiqi çöhrəsi müxtəlif xürafatların pərdəsi altında qalmışdır. Belə bir vəziyyətdə hansı əzəmətdən danışmaq olar?!


ALLAHIN BİZİM İBADƏTİMİZƏ EHTİYACI VARMI? Bəs nə üçün ibadət!!


Ustad Möhsin Qəraətinin bu mövzuda gözəl bir misalı var: Hamı öz evini günəşə doğru tiksə də, tikməsə də, günəşə nə bir şey artırılar, nə də ondan bir şey əskilər. Günəşin insanların ona doğru üz tutmasına ehtiyacı yoxdur. Əgər biz evimizi günəşə doğru tikiriksə, mənası budur ki, bizim həm özümüzün, həm də evimizin onun istiliyi və enerjisinə ehtiyacımız var. Allah-Taala “Mənə ibadət edin, namaz qılın“ deyirsə, bunun mənası bu deyil ki, Onun bizim ibadətimizə ehtiyacı var. Xeyr, bu bizik ki, Allah-Taalaya üz tutmaqla Onun xas lütfü və rəhmətindən bəhrələnirik. “İbrahim“ surəsinin 8-ci ayəsində buyurulur: “Əgər siz və bütün yer üzündə olanlar küfr etsəniz, (bununla Allaha heç bir zərər yetirə bilməzsiniz). Çünki Allah (heç kimə, heç nəyə) möhtac deyildir və tərifə layiqdir.” “Fatir“ surəsinin 15-ci ayəsində də buyurulur: “Ey insanlar! Siz Allaha möhtacsınız. Allah isə (heç nəyə, o cümlədən sizin ibadətinizə) möhtac deyildir. O (hər cür) tərifə layiqdir!”


© Gürcüstan - İslami Təhqiqat qrupu 2012 . Flag Counter