Misir padşahı, Yusifə eşq elan etmiş arvadını nə üçün cəzalandırmadı?

Misir padşahı, Yusifə eşq elan etmiş arvadını nə üçün cəzalandırmadı? Yusifə meyl salmış qadın, onu yoldan çıxara bilmədiyini görüb, böhtana əl atdı. Lakin Misir padşahı hər şeyi bildiyinə ramən arvadını cəzalandırmaqdan vaz keçib, Yusifi zindana saldırdı. Padşahın arvadının xəyanətkarlığı bütün ətrafdakılara məlum olduğu halda, ixtiyar sahibi olan ərinin onu cəzalandırmaması ilk baxışdan təəccüb doğurur. Belə böyük bir xəyanət qarşısında Misir padşahı bir cümlə deməklə kifayətlənir: «Ey arvad, bağışlanmanı dilə, çünki, həqiqətən, günah edənlərdənsən». (Yusif/29.)
-Bəzi təfsirçilər padşahın rüsvay olmaq qorxusundan bu xəyanəti etdiyini deyirlər, -Əksər təfsirçilərin göstərdiyi ikinci səbəb, daha məntiqə uyğundur. Onların fikirincə, axirət dünyasına etiqadsız zalım başçılar, zahirdə özlərini qeyrətli-namuslu göstərsələr də, əsl həqiqətdə, onların xarakterində belə xüsusiyyətlər yoxdur. Dünya nemətlərinə görə millətə zülm edən, millətin qızlarının iffətini düşünməyən başçıların qeyrətli olduğunu zənn etməyə heç bir əsas yoxdur!...



Elm arzusunda olan kəs gərək hansı beş şeyə ciddi riayət etsin?

Elm arzusunda olan kəs gərək hansı beş şeyə ciddi riayət etsin? Elm arzusunda olan kəs gərək beş şeyə ciddi riayət etsin:
1) Aşkarda da, gizlində də təqvalı və pəhrizkar olmaq.
2) “Ayətəl-kürsi” oxumaq.
3) Daim dəstəmazlı olmaq.
4) İki rəkət də olsa gecə namazı qılmaq.
5) Qarını doldurmaqdan ötrü deyil, yalnız qüvvətlənməkdən ötrü yemək.”



Allahın işinə müdaxilə etmək olmaz! kəlamın mənasını necə başa düşək?

Günlərin birində Səffarilər dövlətinin şahı Yəqub Leys xəstələnir. Həkimlər onu müalicə edə bilməyin deyirlər: Bəlkə din böyükləri sənin xəstəliyinə bir çarə tapalar. Dövrün tanınmış arifi Şeyx Səhl ibn Abdullah Şustəri xahiş edirlər ki, dua etsin. Şeyx dua edərək deyir: “İlahi, onun günahlarının cəzasını verdin. İndi də onun ibadətlərinin mükafatını ver ki, xəstəlikdən nicat tapsın”. Bu duadan sonra Yəqub Leys dərhal şəfa tapır. Belə ki, o heç bir ağrı hiss etmir. Şah, arifə çoxlu qızıl verir. Ancaq arif şaha deyir: “Biz tamah ilə deyil, qənaət etməklə və başqalarından heç nə almamaqla bu dərəcəyə çatmışıq”. Beləliklə, şahın bağışladığı qızıllara etina etmir. Şahın göstərişi ilə arifi evinə qaytarmaq üçün xüsusi araba gətirilir. Yolda xidmətçi ona deyir: “Ey Şeyx! Şahın verdiyi pulları alıb, fəqir camaata paylamağın daha yaxşı olmazdımı?” Arif deyir: “Allahın bəndələri öz ruzilərini Allahdan alırlar. Allahın işinə müdaxilə etmək olmaz”.



Kobud insanlarla necə rəftar edək?

Əbu Əli Sina səfərə çıxmışdı. Şəhərlərin birindən keçəndə qəhvəxanaya dönür. Atını bir ağaca bağlayır, qarşısına bir az saman və yonca tökür. Özü isə qəhvəxanada bir yerdə oturub yemək yeməyə başlayır. Bu zaman uzunqulağa minmiş bir nəfər də oraya gəlir. O ulağını Əbu Əli Sinanın atının yanında bağlayır ki, onun atının yemindən yesin. Özü də gəlib tanımadığı məşhur alim Əbu Əli Sinanın yanında oturur. Əbu Əli Sina ona deyir: - Ulağını mənim atımın yanında bağlama. İndi ulağ onun yoncasından yeyəcək və at da təpik atıb sənin ulağının vurub qıçını sındıracaq. Ulağ sahibi onun sözlərini eşitməməzliyə vurur və əhəmiyyət vermədən yemək yeməyə məşğul olur. Birdən at təpik atıb uzunqulağın qıçını sındırır. Uzunqulağın sahibi Əbu Əli Sinaya deyir: - Sənin atın mənim ulağımın qıçını sındırdı. Bunun xəsarətini ödəməlisən...
Əbu Əli Sina orada sonradan dillərə düşmüş bu məşhur kəlamı deyir: “Əbləhlərin cavabı susmaqdır”.



Həzrət Adəm qadağan olunmuş meyvəni ixtiyari şəkildə yedi, yoxsa qeyri-ixtiyari?

Cavab: Bizim əqidəmizə görə bütün peyğəmbərlər, eləcə də, həzrət Adəm (ə) bir işi görüb-görməməkdə azad olmuşlar. Həzrət Adəm azad olmasaydı, ya Allah ona əmr etməz, ya da o bu əmrdən çıxmazdı. Adəm bu əmri azad şəkildə pozduğu üçün cəzalandırılır və tövbə edir.
Hər hansı bir işə məcbur edilən insan bu işin məsuliyyətini daşımır. Məcburi işə görə tövbə də zəruri deyil.



Fəsad nədir?

Fəsad nədir? Əvvəlcə onu qeyd edək ki, «fəsad» «səlah»ın antonimidir. Dini mənbələrə istinad etsək, görərik ki, fəsad əşyanın istər az, istərsə də çox miqdar tarazlıq halından çıxmasıdır. Səlah isə, onun ziddinə olaraq, tarazlıq halətidir. Sadə dillə desək, fəsad, günah və fitnə, səlah isə savab və xeyirdir. Bütün fərdi və ictimai fəaliyyətlərdəki ifratçılıq və təfritçilik fəsad hesab edilir. Quranda bu mövzuya toxunulur: «Yer üzündə fəsad törədər və islah olmazlar». (Şüəra/152)
Müxtəlif ayələrdə fəsad törətmək Allah və peyğəmbərlərlə vuruşmaq, insanın qətli hər cür azğınlıqa aid edilir. Yer üzündə fəsad törədənlər sırasında ilkin adı çəkilənlərdən biri Firondur. Artıq həlak olacağını anlayan Firon iman gətirdiyini bildirəndə, ona buyurulur: «İndimi? Halbuki, əvvəlcə Allaha qarşı çıxmış və fəsad törədənlərdən olmuşdun». (Yunis/91.)



Mömin şəxs əsasən gərək hansı məsələni unutmasın?

İmam Sadiq (ə) öz hədislərinin birində buyurur: İslam Peyğəmbəri (s) öz səhabələri ilə birlikdə səfərə çıxmışdı. Səfər zamanı onlar susuz və quru səhraya çatdılar. Peyğəmbər (s) öz səhabələrindən çör-çöp yığmaqlarını istədi. «Bura boş bir səhradır və yığılmağa heç bir şey gözə dəymir»-deyə səhabələr Peyğəmbərə (s) xitab etdilər. Peyğəmbər (s) buyurdu: Gedin və bacardığınız qədər yığın. Onlardan hər birisi bir az quru çöp tapıb Peyğəmbərin (s) hüzuruna gətirdilər. Peyğəmbər (s) bu səhnəni gördükdə buyurdu: «Günahlar da bu cür bir-birinin üstünə cəmləşir». Sonra o həzrət buyurdu: «Kiçik günahlardan qorunun. Çünki onların hamısı yazılıb saxlanılır». Başqa bir hədisdə İmam Sadiq (ə) buyurur: Hər bir kiçik günaha israr etsən, onu böyük günah etmisən.



Hz. Əli (ə) şəhadət yatağında olarkən Hz. Peyğəmbər (s) ona nə buyurdu?

Hәzrәt Әli (ә) yаrаlı hаldа yаtаğа düşdüyü zаmаn övlаdlаrı dedilər: Аtаcаn, sәni bu hаldа görmәyimiz bizi yаmаn üzür. Kаş, indi аnаmız sаğ оlаydı vә bizә tәsәlli vеrәydi. Kаş, indi Mәdinәdә bаbаmız Pеyğәmbәrin (s) qәbri kәnаrındа оlаydıq vә dәrdimizi оnа dеyәydik. Аh, qürbәt әlindәn, аh yеtimlik әlindәn...
Оnlаrın dәrdli şivәnini kim еşidirdisә, iхtiyаrsız аğlаyırdı. İmam Әli (ә) isә оnlаrı bir-bir qucаqlаyıb dеyirdi: Sәbirli оlun. Mәn sizin bаbаnız Mәhәmmәd (s) vә аnаnız Fаtimәnin (әh.) yаnınа gеdirәm. Kеçәn gеcәlәrin birindә yuхudа Pеyğәmbәrin (s) köynәyi ilә üzümün tоzunu sildiyimi gördüm. О, mәnә buyurdu: “Еy Әli, sәn vәzifәni yеrinә yеtirdin.” Bu yuхu ölümә dәlаlәt еdir.



İmam Zamanı (ə.c) görmək və ya onun yolu ilə addımlamaq dəyərlidir?

İmam Zamanı (ə.c) görmək və ya onun yolu ilə addımlamaq dəyərlidir? Mərhum Şeyx Məhəmmədtəqi Bəhluldan İmam Zamanı (ə.c) görmək üçün nə etmək lazım olduğunu soruşdular. Şeyx bunun cavabında dedi: “İmam Zamanı (ə.c) görmək şərt deyil. Unutmamalıyıq ki, o (İmam) daim bizi görür. Bir çoxları həzrət Əmirəlmöminin Əlini (ə) görmüşdü, ancaq ona düşmən kəsildi. Elə işlər görməliyik ki, onların diqqətini özümüzə cəlb edək. Bax, bunun dəyəri var!”



Nə üçün insanlar fərqli doğulur?

Nə üçün insanlar fərqli doğulur? Cavab: İnsanların fərqli doğulmasının bir səbəbi, ictimai və fərdi çatışmamazlıqlarıdır. Məsələn, var-dövlətli insanların övladları fəqirlərin övladlarına nisbətən sağlam, gözəl və istedadlı olurlar. Cəmiyyəti varlı və kasıba bölən isə, Allah deyildir. Amma insanlar arasındakı fərqlərin bir hissəsi yaranış qanunlarından doğur. Əgər insanlar fərqləndirilməsəydilər, bir zavodun istehsal etdiyi məhsul kimi bir-birlərinə oxşayar və həyat maraqsız olardı. Dünyada iki tam eyni insanın olmaması gözəllik deyilmi?! Bir şeyi də qeyd edək ki, cəmiyyət də insan orqanizmi kimi müxtəlif əzalara ehtiyaclıdır. Kamil insanın gözə, qulağa, dilə ehtiyacı olduğu kimi, kamil cəmiyyət də müxtəlif sahələrdə zövqlü və istedadlı insanlara ehtiyaclıdır. Amma bu o demək deyil ki, bəstəkar yaxşı yaşamalı, fəhlə isə, kasıbçılıqla ömür sürməlidir...